Een raskat, niet gewapend voor het buitenleven?

Hoi, ik zit ook een beetje in mijn maag hiermee. Mijn Heilige Birmaan x Perzisch is nu 8 maanden oud en zit voorlopig aan een lange lijn in de tuin, of hij mag los als we hem echt in de gaten kunnen houden. In een huis is het gewoon lastig om ze altijd maar binnen te houden. Ik ben alleen zo bang dat hij wordt aangereden of dat er een hond achter hem aan gaat. Hij zit nu vast aan een lange looplijn en wandelt zo door de tuin, maar ik merk aan alles dat hij de tuin uit wil. Ik weet echt niet wat ik moet doen, want ik wil natuurlijk dat hij gelukkig is...

Hoi allemaal, ik heb helaas een heel verdrietige ervaring meegemaakt met mijn Heilige Birmaan, die eerlijk gezegd erg onbezonnen was (is dat eigen aan het ras of lag het alleen aan mijn poesje? Ik weet het niet). Feit is dat ze op 2-jarige leeftijd is doodgebeten door de hond van de buren... een echt drama.

Als ik een tip mag geven: laat je Heilige Birmaan niet zonder toezicht naar buiten (of doe het in een echt goed afgesloten en veilige omgeving). Ik denk dat het een heel onbezorgde kat is die denkt dat iedereen lief is. Dit is natuurlijk alleen mijn mening na deze tragische ervaring, maar ik ben op dit moment echt kapot van verdriet.

Dan moet ik wel uitzonderlijke katten hebben met twee die 15 zijn geworden (waarvan één door een beroerte) en mijn derde van 17 die nog hartstikke fit in de tuin in het zonnetje ligt te luieren.

Trouwens, even ter info: ik ben wel benieuwd hoe de mensen dat doen die zeggen een tuin te hebben waar katten niet uit kunnen ontsnappen. Die van ons klimmen zelfs op muren en het dak van de garage van 2 meter hoog... En zelfs al heb je een volledig omheinde tuin, je hebt toch niet overal gladde muren van 2 meter hoog? 😊

(ps: ik geef eerlijk toe dat ik de vraag eerder stelde voor wat sterkere rassen zoals de Siberische kat, ik heb geen ervaring met Perzen)

Om nog even terug te komen op je oorspronkelijke vraag: de Heilige Birmaan is inderdaad niet echt een ras dat is gefokt op robuustheid of jachtinstinct. Van oorsprong zijn het echt showkatten, een beetje zoals de Pers. Dit zijn rassen die het in het wild niet lang zouden overleven, alleen al door de regelmatige verzorging die ze nodig hebben en daarnaast door hun karakter. Het zijn allesbehalve geboren jagers of klimmers. Het zijn eerder heerlijke, dikke bankhangers die het bij kartonnen muisjes houden ^^

Elke kat past zich aan zijn omgeving aan. Als ze de buitenwereld nooit hebben gekend, zullen ze het ook niet missen.

We moeten echt ophouden met zeggen dat binnenkatten ongelukkig zijn omdat ze de hele dag uit het raam staren. Dat is onzin; voor hen is het net zoiets als tv-kijken, het houdt ze bezig om te zien wat er buiten allemaal gebeurt. Ze binnenhouden is absoluut niet wreed als dat de enige manier is om hun veiligheid te garanderen; ze worden er echt niet minder gelukkig van.

Het is niet omdat een hond de hele tijd naar buiten zit te kijken dat we hem zomaar vrij laten rondstruinen, dus waarom zouden we dat bij een kat dan wel doen?

Ik ben er niet tegen om je kat naar buiten te laten, zolang het maar in een beveiligde omgeving is waar ze niet kunnen ontsnappen, niet kunnen worden aangereden, niet worden lastiggevallen door een kwaadwillende buur, niet gebeten worden door een hond, en noem maar op.

Ik heb zelf twee Maine Coons die naar buiten gaan, maar alleen in mijn tuin waar ze niet uit kunnen ontsnappen en alleen als ik erbij ben (ook al sta ik ze niet constant in de gaten te houden). Ze hebben niet de hele tijd toegang, alleen wanneer ik dat bepaal, en ze zijn verre van ongelukkig als ik ze een paar dagen niet naar buiten laat.

De risico's van een kat in alle vrijheid buiten laten zijn enorm. De gemiddelde levensverwachting van een buitenkat is gemiddeld 5 jaar, terwijl een binnenkat wel 15 jaar of ouder kan worden. Uiteindelijk moet iedereen het natuurlijk zelf weten, maar reken niet op een golf van medelijden op de dag dat er iets misgaat omdat je je kat risico's hebt laten lopen die makkelijk vermeden hadden kunnen worden.

Een kat, wat voor een het ook is, is gemaakt voor de buitenlucht.

Toen ik jonger was had ik een kat die altijd buiten kwam. Hij kwam een keer thuis met een gebroken poot; we denken dat die gebroken was door een klap met een schep (er was een bouwplaats vlakbij met twee bouwvakkers die niet al te snugger en zelfs nogal agressief waren). Uiteindelijk is hij overleden aan kattenleukemie... een kattengevecht dat slecht afliep.

Nu heb ik drie katten die in een appartement wonen, en het gaat me aan het hart dat ze de vreugde van het rollen in het gras niet kennen en op niets anders kunnen jagen dan op vliegen. Ik ben trouwens op zoek naar een andere woning om een tuintje voor ze te vinden.

Ze binnen opsluiten is wreed (vind ik), maar ze helemaal vrij laten is ook riskant voor ze.

Misschien is er een middenweg?

Persoonlijk laat ik mijn katten naar buiten als de weg niet te druk is. Er zijn natuurlijk gevaren: vossen, andere zwerfkatten, dingen die niet echt goed voor ze zijn om te eten...

Een gewone huiskat is behendiger als hij ook al vroeg naar buiten is gegaan. Ik denk dat je hem best naar buiten kunt laten, maar er blijven natuurlijk risico's. Wij hebben er zelf voor gekozen om ze allebei naar buiten te laten.

In 6 jaar tijd:

- de eerste (Moumoux, van 7 jaar) had vaak problemen (kale plekken, schurft, mank lopen...) en is helaas verdwenen, waarschijnlijk gedood door een jager of gepakt door een vos.

- de tweede (Kalie, van 9 jaar) heeft nooit problemen gehad. (En als ik nooit zeg, dan bedoel ik ook echt nooit, afgezien van teken, vlooien en wormen, maar dat is gewoon te behandelen)

Uiteindelijk: als je hem niet meer naar buiten laat, zal dat in het begin heel zwaar zijn en hij zal niet veel van de buitenwereld meekrijgen, maar zijn overlevingskansen zijn wel groter dan wanneer je hem wel naar buiten laat.

Zoals ik al zei: Moumoux is maar 7 jaar geworden en had wat problemen, terwijl Kalie al meer dan 9 jaar zonder problemen leeft.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Succes met je keuze! ^^