Te vroeg gespeend kittentje – agressief, druk en bijterig, wat nu?

Bedankt voor je reactie. Over het algemeen doen we dit allemaal al... We spelen nooit met onze handen met haar en we spelen zo vaak mogelijk met haar.

We hebben al flink wat speeltjes in huis gehaald (hengels, balletjes met een belletje, muisjes, etc.). Ik ga nog een speeltje met kattenkruid kopen om te kijken of dat haar nog wat meer kan afleiden.

We spelen zoveel mogelijk met haar, maar we kunnen er ook geen 5 uur per dag mee bezig zijn. Gisteravond, vanaf het moment dat we thuiskwamen (rond 18:00 uur), was ze tot een uur of 23:00 hartstikke druk en onhoudbaar. Ze viel ons aan, sprong tegen ons op, krabde en beet (om te spelen, nooit vals bedoeld, maar toch) en dat 5 uur lang... Rustig eten zat er niet in, en als we haar ook maar een kwartiertje in de badkamer zetten, miauwt ze de boel bij elkaar en gooit ze zichzelf tegen de deur om eruit te komen.

Bovendien "klimt" ze met haar nagels in ons; ze probeert ons als een krabpaal te gebruiken (terwijl ze er gewoon eentje in de woonkamer heeft staan).

Wat betreft een tweede kitten: daar hebben we over nagedacht, maar ik ben bang dat het niet goed gaat en dat we straks met twee onhandelbare kittens in huis zitten... Als we er een tweede bij zouden nemen, zou dat er natuurlijk eentje van 3 maanden zijn, maar dan ben je nog niet van de streken af. Kattenkwaad is normaal voor een kitten, maar ik heb het gevoel dat die van ons niet helemaal "normaal" is. Ze is compleet hyper en het wordt doordeweeks alleen maar erger, omdat we er dan overdag natuurlijk minder zijn...

Mijn nichtje heeft een kitten genomen op dezelfde leeftijd als die van jou (haar eigen keuze, maar niet echt over nagedacht)! En ze had precies hetzelfde gedrag als die van jou. Ze is gesteriliseerd en eerlijk gezegd heeft dat haar gedrag echt veranderd. Maar of het een uitzondering is dat ze rustiger is geworden? Dat weet ik niet.

Hoi,

Wat betreft het terugbrengen naar die mevrouw: als de moederpoes er nog is en haar weer accepteert, kun je dat proberen. Ja, het kan de situatie in ieder geval niet erger maken.

Mocht dat niet lukken:

Het is heel normaal dat ze liever op jou springt dan met stilstaand speelgoed speelt... dat is echt veel leuker en bovendien zegt haar instinct dat ze dat moet doen (jagen).

Voor de problemen met bijten en onverwachte aanvallen moet je haar een speeltje geven waar ze zich op kan afreageren. Denk aan knuffeltjes gevuld met valeriaan of kattenkruid (kies liever voor "kortharige" stof, want bij langharige knuffels kunnen ze de haren eruit trekken). Zodra ze je aanvalt, moet je haar dat speeltje geven, desnoods door haar er een beetje mee te "prikkelen" (haar uitdagen om het speeltje aan te vallen). Dit speelgoed moet je niet de hele tijd laten liggen.

Hetzelfde geldt voor de andere speeltjes: wissel ze af. Voor haar is een bal of een muis die constant op de grond ligt totaal niet interessant.

Speel korte sessies (15 minuutjes), maar doe dit meerdere keren per dag. Als je er nog geen hebt, koop dan een speelhengel, dat is echt een aanrader. En verdiep je eens in "hoe je het beste met een kat kunt spelen". Het klinkt misschien stom, maar vaak maken we niet de juiste bewegingen; je kunt hier online genoeg video's over vinden.

HEEL BELANGRIJK: speel nooit direct met je handen met haar, zelfs niet voor een keertje voor de grap. Als ze je aanvalt tijdens het spelen, duw haar dan weg en negeer haar zo'n 20 seconden. Als ze niet rustig wordt, zet haar dan een paar minuten apart in een kamer (geef haar daar wel een speeltje).

Over het plassen op de badmat: gooi die mat weg. Ondanks het wassen blijft de geur erin zitten. Als ze dit doet, is dat om een gevoel van onbehagen te uiten, dus het heeft geen zin om haar op haar kop te geven (trouwens, je huisdier straffen is sowieso zinloos). Maak de plekken waar ze geplast heeft absoluut niet schoon met bleekmiddel, want dat nodigt haar juist uit om het daar weer te doen.

De laatste optie... maar die is niet niks (zeker niet financieel gezien) en hangt ook een beetje af van de grootte van je woning: een tweede kitten adopteren.

Haar gedrag is normaal voor een kitten van deze leeftijd. Ze zou eigenlijk broertjes en zusjes moeten hebben om mee te ravotten en te spelen (en een moeder om haar te verzorgen en op te voeden). Het is logisch dat ze het moeilijk vindt als ze je niet ziet. Als je naar kittens van deze leeftijd kijkt, zie je dat ze bijna altijd bij elkaar zijn en alleen maar samen spelen en samen slapen. Idealiter had die mevrouw dit kleintje pas met 3 maanden aan je moeten meegeven (trouwens, geef haar het advies om haar kat te laten steriliseren... gezien het aantal asielkatten dat op een thuis wacht en de manier waarop ze de adoptie van haar kittens aanpakt, zou dat een dienst zijn voor iedereen...).