Hoi... Ik kom even mijn verhaal doen over Pampa, ons kleine bolletje liefde van anderhalf jaar oud.
Drie weken geleden merkten we dat hij zich anders begon te gedragen. Normaal gesproken is hij een echte plakstraal (binnenkat) en heel aanhankelijk, maar nu zonderde hij zich steeds meer af en at hij bijna niets meer! Geen twijfel mogelijk: hup, naar de dierenarts! Zij dacht na het onderzoek aan een vorm van bronchitis en gaf hem voor tien dagen antibiotica en cortison. Het ging heel even iets beter, maar het was niet denderend. Tot gisteren: hij gaf over, at en dronk helemaal niets meer, was lusteloos, enzovoort... Wij dus weer terug naar de dierenarts (deze keer een andere). Hij had een kritieke onderkoeling (33 graden), was uitgedroogd en had waarschijnlijk bloedarmoede... Ze hebben hem daar gehouden voor verder onderzoek en verzorging...
Een paar uur later ging de telefoon: de uitslag was dat hij positief testte op leucose (ondanks dat hij is ingeënt en een binnenkat is). Volgens hen lijdt het geen twijfel dat de moeder het virus tijdens de zwangerschap heeft overgedragen. Opportunistische parasieten hadden van zijn zwakte geprofiteerd en de prognose op de korte termijn is helaas fataal.
Ik kan je vertellen dat het een enorme klap is. We zijn er sinds gisteren kapot van en ik ben bang dat het zwaarste nog moet komen.
Vandaag kregen we weer nieuws: zijn temperatuur is gestegen naar 36 graden, maar hij eet en drinkt nog steeds niet (ze hebben een neus-maagsonde moeten plaatsen). Toen we vroegen wat we nu konden verwachten, zei ze dat ze vandaag nog even afwachten om te kijken hoe het zich ontwikkelt voordat ze een definitief advies geven...
Mijn hart is in duizend stukjes gebroken.
Ik post dit berichtje eigenlijk gewoon om ons verhaal te delen. Als je zelf ook ervaring hebt met leucose bij katten, deel het dan gerust.
Nog een fijne dag en bedankt voor het lezen.
