Katten en baby's: de fabel over verstikking

Hahaha @Anaisyl, je zou me eens moeten zien als ik ongesteld ben, laat staan als ik zwanger ben!

Ik heb een neefje dat altijd zijn hoofd tegen Cerise aan duwt, maar Cerise is nogal asociaal -_-' We blijven hem maar vertellen dat hij hem niet mag aaien en zijn hoofd niet zo dichtbij moet houden, maar hij blijft het gewoon doen, zelfs als hij wordt gekrabd. Hij is echt eigenwijs lol. En dat terwijl hij al 5 is :)

lol melly ^^ ja die hormonen zijn echt wat hoor!!! lol

Helemaal met je eens azena, en opgroeien met een of meer dieren vind ik echt heel goed. Het leert een kind om verantwoordelijkheid te nemen en vooral om respect te hebben voor anderen.

Bij ons thuis hebben we altijd dieren gehad. Toen ik werd geboren hadden mijn ouders Brutus, een Tervuerense herder van een jaar oud. Ik was echt zijn baby; vreemden mochten absoluut niet bij me in de buurt komen. En dan was er nog Cesar, een kat die ik niet echt heb gekend omdat mijn ouders hem weg moesten doen. Hij was jaloers en het scheelde een paar keer niks of hij had me ernstig verwond.

Maar dieren zijn geweldig, ze brengen zoveel leven in huis!!!

Zoals Candymarie het al zo mooi zegt: je moet leren om niet met anderen over je liefde voor je dieren te praten...

Helemaal met je eens @Nimiss :) Ik vind het zelf juist geweldig om je zwangerschap te delen met je dieren. En wee degene die een opmerking maakt op de dag dat ik zwanger word, want ik ken mezelf... met al die hormonen krijgen ze het dan zwaar te verduren! lol

:) Ja, het zijn juist de kinderen tegen wie je moet zeggen dat ze voorzichtig moeten zijn! En de dieren, tja, die moet je gewoon goed in de gaten houden!

En zoals ik altijd al zeg: als mensen beweren dat een kat vol bacteriën zit, dan kun je je baby net zo goed niet meer mee naar buiten nemen met alles wat we inademen! Geen water, geen groenten, want dat zit vol met pesticiden! Je moet het wel een beetje relativeren; we kunnen ze nou eenmaal niet in een steriele bubbel stoppen!

Ja Candy, een kind van 18 maanden is beweeglijk, dat is waar. Maar in dit geval had mijn dochter hem niet aangeraakt; ze zat gewoon op de bank waar de kat ook lag. Blijkbaar zat ze te dichtbij – ik was er die dag zelf niet bij – en dat zinde de kat niet. En ja hoor, toen was het raak!

Met mijn eigen katten zeg ik nu tegen haar dat ze moet ophouden als ik zie dat ze te druk met ze wil spelen, want die vinden dat helemaal niet leuk. Eén keer krabde Roket haar in haar hand, nou, toen heb ik niet de kat op z'n kop gegeven maar mijn dochter. Ik had haar immers gewaarschuwd en zei dat het haar eigen schuld was.

Normaal gesproken valt ze ze niet lastig, maar ze is pas 2,5 en heeft ook zo haar dolle buien, dus op die momenten ben ik extra alert.

Een kindje van 18 maanden is nogal beweeglijk. Als ik zie dat de kleine naar de katten toe gaat, zeg ik "nee". Hij is een keer licht gekrabd en toen heb ik hem gezegd dat hij ze niet mocht aanraken. Hij zal het nu wel begrijpen, maar ik hou hem alsnog goed in de gaten -

oh ja Lyly, je hebt helemaal gelijk!!! Het is zo gebeurd!

Vorig jaar was mijn vriend met mijn dochtertje bij een vriendin op bezoek. Die vriendin heeft een kat die totaal niet gewend is aan kleintjes, zeker omdat mijn dochter nog geen 18 maanden oud was en dus nog best wel onhandig. De kat krabde haar in haar gezicht en het scheelde echt maar een millimeter met haar oog!!! En als ik zeg een millimeter, dan ben ik nog aardig. Ik dacht echt dat mijn vriend die kat zou vermoorden! Gelukkig liep het met een sisser af.

allereerst gefeliciteerd nimiss ^^

ik kreeg ook dit soort opmerkingen toen ik zwanger was. destijds had ik alleen toulouse nog, een oude kat die ik al had sinds ik heel klein was. mijn "vrienden" zeiden dat ik mijn kat weg moest doen vanwege de komst van de baby. ik zei tegen ze dat ik echt geen kat weg ga doen die ik al heb sinds mijn negende!!! (en zelfs als hij er nog maar kort was geweest, had ik het niet gedaan). ik hou niet van dat soort praatjes zoals: een baby met dieren is niet gezond, het zit vol bacteriën, het is vies, enz... het belangrijkste is dat je goed oplet dat de kat of hond, wat dan ook, nooit alleen is met de baby.

trouwens, dat is momenteel hèt gespreksonderwerp bij ons thuis! we willen namelijk al twee jaar weer een kindje en mijn vriend zegt dat de katten dan naar buiten moeten!!!! hij is echt gek geworden!!!! hij weet dondersgoed dat ik dat toch niet laat gebeuren! maar goed....

wat betreft toxo: je moet gewoon regelmatig je handen wassen en handschoenen dragen als je de kattenbak verschoont. zelf heb ik dit probleem niet gehad, dit zijn tips van vriendinnen van me.