Even een kleine 'rant' vanmorgen: gisteravond kwamen er vrienden langs om mijn baby van 4 maanden te zien. Ik had mijn zoontje in mijn armen en toen sprong mijn kitten (van 5 maanden) op de bank en begon hij spinnend tegen zijn handje aan te wrijven. En toen: grote paniek! Mijn vrienden begonnen meteen te oordelen: 'Laat je de katten echt bij de kleine? Waarom zet je ze niet buiten? Ze gaan hem nog verstikken in zijn slaap!'
Ik heb tijdens mijn zwangerschap ook al superveel van dit soort opmerkingen gehad. 'Dit soort fabels zijn juist gevaarlijk!', heb ik ze geantwoord. Ik ga mijn katten echt niet wegdoen omdat artsen vroeger hun eigen medische missers afschoven op onze arme kleine viervoeters!
Ik ben benieuwd of jullie ook dit soort opmerkingen hebben gekregen, en zo ja, wat hebben jullie tegen al die idioten gezegd?