Is het erg om een achtergelaten kitten van 1 maand te adopteren? Kunnen er gevolgen zijn?

Ik heb net een kitten van anderhalve maand in huis genomen. Hij drinkt kattenmelk, eet verse vis, verse tartaar (100% rundvlees), en krijgt ook wat tonijn en een eitje in de ochtend. Dat is veel beter dan al die producten uit de winkel, vooral Whiskas, dat is echt de grootste troep...

Hij krijgt ook kittenbrokjes... Hill's en Royal Canin zijn heel geschikt voor die kleintjes vanaf 4 weken.

Voor de vlooien en het ontwormen moet je naar de dierenarts, en natuurlijk ook voor de inentingen.

Grin, ik denk dat het beter is om een nieuw topic aan te maken, want deze is al 3 jaar oud :-)

Hoi! Ik heb 2 kittens van 2 weken oud!! Ze krijgen kittenmelk van de dierenarts en doen hun behoefte goed, maar ze zitten helemaal onder de vlooien!! Hoe kan ik ze behandelen???

Bedankt

Mijn laatste twee, inmiddels al 2 jaar thuis, maken het heel goed.

Ik moest ze urgent ophalen voordat de eigenaar van een garage ze naar het asiel wilde brengen, omdat het niet zijn katten waren en ze blijkbaar te veel ruimte innamen... De kittens waren nog maar een maandje oud. De moeder (een zwerfkat) was er nog wel, maar ik had geen andere keuze dan ze zonder haar mee te nemen. Soms heb ik er spijt van dat ik ze zo vroeg bij hun moeder heb moeten weghalen :( Ik had al een poes, Shiva, en die had waarschijnlijk geen andere vrouwelijke kat geaccepteerd — twee kittens was al veel, laat staan een concurrent! En bovendien denk ik dat de moeder van de kleintjes de opsluiting ook niet had aangekunnen (destijds woonde ik in een studio!).

Pepita en Sita zijn wat aan de kleine kant voor twee jaar, maar ze zijn heel speels en knuffelig op hun eigen momenten. En absolute vliegenvreters 😄

Op de wenperiode na die de drie katten nodig hadden om samen te kunnen wonen (wat heel normaal is), zie ik ze er goed uitzien — zoals ik al zei, knuffelig en speels.

Het is aan jouw nicht om tijd door te brengen met het katje en hem alle liefde te geven die hij niet meer van zijn moeder krijgt. Het is dankzij jouw nicht dat het katje zal opbloeien.

Als ik je een kleine tip mag geven: zorg voor een knuffeltje, een pluchen speelgoedje of een lapje stof voor het katje. Hij zal op het stof zuigen alsof hij bij zijn moeder drinkt. Of als hij dat al vanzelf doet zonder dat je hem iets hebt gegeven, laat hem dan zeker zijn gang gaan. Hij is te vroeg van zijn moedertje gescheiden, en de kans is groot dat hij dit een tijdje doet of zelfs zijn hele leven. Sita slaapt elke nacht bij mij en zuigt comfortabel op haar knuffeltje op het kussen. Pepita komt soms aan mijn oorlelletje zuigen — dat is wel grappig, maar totaal niet storend.

Veel knuffels voor dat kleine katje :)

Een fotootje van mijn drie schatten, Shiva, Sita en Pepita!

Laurence heeft helemaal gelijk, volg haar advies op.

Bovendien is het absoluut niet "erg" om een achtergelaten kitten te adopteren, het is zelfs beter voor zijn overlevingskans. Je moet alleen wel even checken of hij ook echt achtergelaten is of niet.

Hij wordt later niet per se agressief; hij kan wel last krijgen van gedragsproblemen, maar dat hangt ook van jou af en hoe je hem opvoedt in de tijd tot hij volledig gespeend is. Volg daarom de tips van Laurence op, zij heeft dit blijkbaar al eens eerder gedaan.

Het eerste wat ik zou doen is het kittentje terugzetten op zijn plek en een paar uur wachten, want het kan best dat de moeder gewoon aan het jagen was en hem nu aan het zoeken is!! Eén kitten is wel zeldzaam voor een moederpoes, maar goed!

Angèle was 15 dagen oud toen ze bij mij werd gemeld terwijl ze lag uit te drogen in de zon (ik zal je de details besparen). Ik heb haar een maand lang elke 2 uur de fles moeten geven, dag en nacht, de wekker was echt verplicht!!! Maar godzijdank en met heel veel doorzettingsvermogen is ze er bovenop gekomen! Ze is nu 5 jaar oud, maar ze heeft nog steeds het karakter van een kitten en ze is ook klein gebleven. Wat de opvoeding betreft: laat het kittentje eerst maar even aansterken, maar als je hem in goede conditie hebt gevonden, betekent dat dat zijn moeder goed voor hem zorgde! Voor de opvoeding kun je nog wel even wachten, ik geef je later wel alle tips, maar wat je nu al kunt doen is hem in de kattenbak zetten zodra je hem de fles hebt gegeven. Maar ik ben het met Candymarie eens: ik denk dat de moederpoes gewoon even weg was, anders was het kittentje echt niet in zijn eentje de garage in gekropen!!

Het beste is om te kijken of de moeder hem niet zoekt door hem terug te zetten waar hij vandaan kwam. Zo niet, dan wordt het elke 2 uur de fles, dag en nacht. Heel veel succes, want het is echt niet makkelijk!!!

Als hij straks bijna twee maanden is, moet je overstappen op natvoer en brokjes voor kittens, enz. Daarna moet je hem leren om niet te krabben of te hard te bijten, maar voor nu moet hij vooral eten krijgen!!! En ik herhaal het nog maar een keer: kijk of de moeder niet in de buurt is. Als je het kittentje neerzet, gaat hij miauwen en logischerwijs komt ze dan binnen een uurtje wel opdagen!! Of iets langer, dat hangt er net vanaf waar ze is!! Maar ze is vast niet ver weg, al hangt dat er natuurlijk vanaf hoe lang je hem al hebt!!

Laurence en haar ark van Noach

Zeg tegen je nicht dat ze haar hele garage en de omgeving goed moet checken om te zien of er nog andere katten zijn, of de moeder!

weet je zeker dat de moeder niet in de buurt was? Het komt wel eens voor dat ze even weg is en haar kitten achterlaat. Misschien heeft ze hem daar wel neergezet omdat ze dacht dat hij daar veilig was -

Je zult hem zelf moeten opvoeden en socialiseren. Veel met hem bezig zijn en hem aanraken, en voorkomen dat hij te hard bijt of krabt. Bijvoorbeeld door hem bij zijn nekvel te pakken, een duidelijke "Nee!" te zeggen en zachtjes op zijn neus te blazen, en dat zo vaak als nodig is. Je hebt ook nog de methode van de moederpoes: ook weer bij het nekvel pakken en hem dan op zijn zij leggen.

Het is een hoop werk, maar het is te doen. Je hebt sowieso geen keus, je kunt hem niet in de natuur laten :)

Oeps, je nichtje bedoel ik :)