Ik heb er spijt van dat ik een kat heb geadopteerd

C
Coupsble Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
Rapporteren

Hallo

Ik heb net een kat geadopteerd bij het asiel.

Ik heb er maandenlang over nagedacht, met twijfels, want:

- ik heb met katten gewoond bij mijn ouders en daarna in een relatie. Ik ben er niet bijzonder aan gehecht, maar ik zorgde er wel goed voor.

- ik woon op dit moment in een appartement zonder buitenruimte, samen met mijn dochter van 6 jaar.

Als alleenstaande moeder voel ik me schuldig over de scheiding ten opzichte van mijn dochter en het feit dat ze een enig kind is, enzovoort.

Dat heeft me ertoe gebracht te denken dat ik een kat zou nemen, voor haar.

Ik heb haar lang gezegd dat we zouden wachten tot we een huis hadden om een kat te nemen. Maar een huis vinden is niet makkelijk. Dus heb ik mezelf uiteindelijk ervan overtuigd niet te wachten op dat huis...

We zijn zaterdag naar het asiel gegaan, en zondag om een katje van 8 jaar te adopteren.

Dit katje is mooi, rustig en knuffelig. Ze is netjes. Ze is gisteren, maandag, keurig alleen gebleven. Maar… ik zit sindsdien vol angst en somberheid. Want ik weet dat het een vergissing is. We wonen in een niet zo groot appartement, met beperkte toegang tot ramen.

Ik ben vooral heel precies. Ik kan slechte geuren niet uitstaan. Ik vind het niet fijn dat een kat op de bedden gaat liggen, of zelfs op de bank, vanwege de geuren. Ik hou ook niet van alles wat ik in onze kleine leefruimte moet zetten om de kat te stimuleren (speelgoed, krabpalen).

Ik probeer mezelf te kalmeren: voor het katje, voor mijn dochter... Maar ik weet heel goed dat ik dit gevoel niet zal overwinnen. Het besef dat ik een fout heb gemaakt, dat ik onverantwoordelijk was door er niet verder over na te denken.

Ik heb deze kat genomen om mijn dochter blij te maken, om haar een vriendinnetje te geven, om mezelf op de een of andere manier minder schuldig te voelen, om haar te geven wat veel van haar vriendjes hebben (een dier, bij gebrek aan een huis, een gezinsleven). Maar een kleine leefruimte delen met een kat gaat me boven mijn krachten. Het maakt me gespannen.

Bovendien voel ik me er nu al schuldig over dat de kat minstens 10 uur per dag alleen is... Iedereen zegt dat het niet erg is (het asiel ook), maar diep van binnen geloof ik er zelf niet in.

Kortom, ik heb een beoordelingsfout gemaakt. Ik ben te egoïstisch en te precies om een kat te hebben in een appartement. En waarschijnlijk ook te egoïstisch om het voor mijn dochter te doen.

Ik wilde haar blij maken... en heb uiteindelijk veel schade aangericht.

Tot op welk punt moet ik het katje houden uit schuldgevoel tegenover haar of tegenover mijn dochter...?

Ik denk erover haar terug te brengen naar het asiel. Ik word er ziek van.

Ik weet niet zo goed wat ik verwacht van dit bericht. Waarschijnlijk meningen, ook al weet ik dat ze streng zullen zijn.

Vertaald Frans
icon info

De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.

Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.

Editor laden

Schrijf je bericht en upload een foto als je dat wilt. Wees beleefd in je uitwisselingen

Je bericht zal zichtbaar zijn voor alle leden van het internationale Wamiz-forum.

56 antwoorden
Sorteren op:
  • Bekijk eerdere opmerkingen
  • ?
    Anonieme gebruiker Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Eigenlijk heb je echt een pareltje in huis gehaald! Als ik al die berichten lees van leden die gedragsproblemen hebben met de kat die ze net hebben geadopteerd, dan moeten ze wel jaloers op je zijn.

    Je hebt het precies goed verwoord: zij gaat jou temmen en wie weet ontstaat er wel een hele bijzondere band tussen jullie.

    Katten slapen enorm veel, zeker als ze ouder worden en nog meer in de winter. Het is wel duidelijk dat ze niet gewend was om naar buiten te gaan en waarschijnlijk bij iemand woonde die heel rustig was. Ze komt heel evenwichtig over, dat kleine moppie.

    Mocht je nog vragen hebben, stel ze dan gerust; we geven je alle advies dat we kunnen. Niets is onoverkomelijk en leven met een kat staat garant voor totale zen. Ze weten ons perfect te ontstressen met hun gespin en dat 'geknneed' met hun pootjes, elke dag weer puur geluk.

    Vertaald Frans
    C
    Coupsble Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Goedenavond Blue Cat

    Ja, mijn gebruikersnaam is inderdaad 'schuldig', wat vanmorgen veel zei over hoe ik me voelde...

    Bedankt voor je berichtje, je hebt het precies goed verwoord: de zenuwen.

    De zenuwen of ik wel de juiste beslissing heb genomen.

    Alle berichtjes hebben me vandaag enorm geholpen. Echt heel erg bedankt.

    Ik moet toegeven dat ik blij was om haar vanavond weer te zien en dat ze uit zichzelf in mijn armen kwam.

    Het is echt bijzonder om haar zo rustig te zien; ze komt als ik haar roep en ze gebruikt de juiste mat voor haar nagels, terwijl ze hier pas sinds zondag is enz...

    We zijn aan elkaar aan het wennen, of eigenlijk temt zij mij eerder.

    Vertaald Frans
    Yume
    Yume Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren
    Hoi, ik woon in een appartement en als ik aan het werk ben, is mijn katje vaak lang alleen. Ik vraag me vaak af of ze dan niet ongelukkig is. Maar dan denk ik aan al die dieren in het asiel of op straat en besef ik dat ze van geluk mag spreken dat ze geliefd is en geen last heeft van geweld of het slechte weer (zoals de stormen die we de afgelopen dagen in het noorden hebben gehad). En nu ik thuiswerk, merk ik dat ze zelfs als ik er wél ben, alsnog het grootste deel van de tijd ligt te slapen. Een huisdier hebben brengt de nodige beperkingen, concessies en kosten met zich mee, maar je krijgt er zoveel voor terug. In jouw geval krijg je misschien te maken met wat krasschade en overal haren, maar als je de kattenbak dagelijks schoonmaakt en telkens wanneer je ziet dat ze erop is geweest, heb je in principe geen last van nare geurtjes (mijn kattenbak staat in de keuken en het is een open bak). Wat je ook besluit, je moet erachter staan en je niet schuldig voelen. Maar als je besluit haar te houden, zou het naar mijn mening wreed zijn om haar over een paar weken, maanden of jaren alsnog weg te doen.
    Vertaald Frans
    Blue_Cat
    Blue_cat Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    @Coupsble (ik neem aan dat je Coupable bedoelde)

    Ik zie je bericht nu pas. Je reactie is echt niet die van een monster, maar juist eentje die vaak voorkomt bij mensen die niet gewend zijn aan dieren. En zelfs bij mensen die wel gewend zijn aan katten (zoals ik), brengt elke nieuwe kat weer die typische twijfels met zich mee: 'Wat als deze keuze een fout was?'. Dat is bij mij nog nooit het geval geweest, maar ik hou dan ook al mijn hele leven van katten en ken ze goed.

    Een rustige, oudere poes kan prima wennen aan het leven in een appartement, ook als het klein is. Die van jou heeft Siamese genen, wat betekent dat ze heel erg op mensen gericht is, meer nog dan op haar territorium. Een goed bijgehouden kattenbak stinkt eigenlijk alleen vlak nadat de kat zijn behoefte heeft gedaan; het is dan een kwestie van het er even snel uitscheppen en de boel luchten. Maar eerlijk is eerlijk: een kat maakt de boel wel vies en dat betekent regelmatig schoonmaken. Iemand die echt een poetsfreak is, zou naar mijn mening geen huisdieren moeten nemen. Dat is vooral het punt waar je over na moet denken voordat je een beslissing neemt.

    Ik heb zelf drie katten op een appartement (waaronder twee Siamezen/Oosterse kortharen) en ik werk fulltime buiten de deur. Het is heel goed te doen, zeker als je eenmaal een ritme hebt gevonden voor het schoonmaken en de verzorging van de kattenbakken. Je moet er even in komen, maar met de tijd gaat het makkelijker en sneller omdat je er handigheid in krijgt.

    Even ter informatie en zonder je een schuldgevoel aan te willen praten: een oudere poes die ook nog eens iets onder de leden heeft, maakt weinig kans om geadopteerd te worden. Ik heb vroeger als vrijwilliger bij stichtingen gewerkt en dat soort katten bleven vaak bij ons "hangen" en moesten dan noodgedwongen hun leven in een asiel slijten. Dat is natuurlijk nooit ideaal.

    Denk er rustig over na en aarzel niet om weer bij ons aan te kloppen.

    Vertaald Frans
    C
    Coupsble Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Bedankt Bri93. Ik wens ons allebei veel succes met het overdenken

    Gun jezelf de tijd om te rouwen

    Ik heb veel gelezen over het feit dat je een huisdier niet te snel moet vervangen (ik had dat destijds uitgezocht voor mijn moeder, die er uiteindelijk twee jaar over deed om het verlies van onze kat van 21 te verwerken)

    In de tussentijd heb ik net goede kattenbakvulling gekocht

    Vertaald Frans
    B
    Bri 93 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Ja coupsble, het spijt me als ik je gekwetst heb met mijn woorden... een kat uit het asiel halen is sowieso al geweldig.. een kat slaapt veel, en die van mij sliep nog meer omdat hij ziek was.. die kattenbakgeurtjes, tja, maar tegenwoordig heb je allerlei soorten die geurloos zijn. Ik voegde zelf altijd wat kamperfoelie toe voor Toutouille..

    Je hebt een nieuw leventje in je appartement verwelkomd. Je hart zegt ja en nee, wat moet je doen?? Je hebt veel geduld nodig voor een dier.. ik weet het.. ik heb vandaag zelf ook een adoptieformulier ingevuld en ik zit ook vol vragen. Is het te vroeg.. kan ik de zorg voor een ander dier wel aan?? Ons verstand stelt ons flink op de proef!! Ik twijfel zelf ook. Ik oordeel dus absoluut niet over je, dus geef jezelf en je poesje de tijd.. tijd maakt ons sterker..

    Groetjes,

    bri93

    Vertaald Frans
    C
    Coupsble Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Het spijt me echt heel erg voor je verlies, Bri 93.

    Ik begrijp dat mijn twijfels je raken. Ik ben er zelf ook niet trots op en ik ben er juist over aan het nadenken, in het belang van de kat, omdat ik haar absoluut niet ongelukkig wil maken.

    Vertaald Frans
    C
    Coupsble Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Je hebt gelijk, het helpt me om alles helderder te zien nu ik mijn gevoelens en angsten heb kunnen uitspreken en ik me begrepen voel.

    Ik wist niet zo goed met wie ik erover moest praten, want het is lastig om tegen je omgeving te zeggen: "Ik heb een kat geadopteerd, maar ik begin te twijfelen"...

    Ik merkte vanmiddag ook, toen ik thuis was, dat de poes non-stop slaapt... dus de dag gaat waarschijnlijk best snel voor haar.

    Ik begin ook te accepteren dat de woonkamer wat rommeliger is... waarschijnlijk gewoon wat levendiger.

    De beslissing zal vanzelf wel komen denk ik, die komt recht uit het hart.

    Mijn verstand riep vannacht nog: "breng die kat terug", "waar ben je aan begonnen?"

    Mijn hart zegt daarentegen wat anders als ik daarnaar luister.

    Ik wil jullie ontzettend bedanken voor de tijd die je hebt genomen om me te antwoorden.

    Ik houd jullie op de hoogte!

    Vertaald Frans
    B
    Bri 93 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hoi,

    Ik ben anderhalve maand geleden mijn maatje verloren en elke dag is nog steeds ontzettend zwaar voor me. Ik heb er alles aan gedaan om hem te kunnen redden... Ik ben het eens met ulalie, die veel ervaring heeft met katten: breng haar terug naar het asiel... Je moet veel over hebben voor een dier en een huisdier is er niet alleen voor het plezier van een kind.

    Als je niet tegen de luchtjes kunt, dan vind ik het sneu voor je, maar neem dan geen kat of wat dan ook, want het is echt triest om dit te lezen;;

    Groetjes,

    essi

    Vertaald Frans
    ?
    Anonieme gebruiker Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Ik merk dat je toon sinds vanochtend erg veranderd is. Ik vind zelfs dat je al behoorlijk gehecht lijkt aan dit schattige poesje met haar lieve koppie. Ik wil geen psychologie van de koude grond bedrijven, maar ik vraag me af of het feit dat je er openlijk over praat en dat wij je gevoelens begrijpen, je niet heeft geholpen om de dingen wat meer op een rijtje te zetten.

    Je leven staat op dit moment behoorlijk op z'n kop en dat is heel logisch, maar eerlijk gezegd is een klein appartement echt geen belemmering voor een kat, zeker niet voor een rustige en makkelijke volwassen kat. Voor een FIV-kat (met katten-aids) ben jij eigenlijk het ideale baasje; het gaat er vooral om of je dat zelf ook wilt, maar ik heb de indruk dat je alles rustig laat bezinken.

    Wat is nu echt belangrijk in het leven? Wat haren op de bank of op het tapijt, of de liefde van een katje dat de leegte kan opvullen als je dochtertje bij haar vader is? Een huisdier kan je dochter ook helpen om meer stabiliteit te vinden, ondanks de nadelen die een dier in huis met zich meebrengt. Want natuurlijk zijn die er, dat weten we hier allemaal, maar je moet de balans opmaken met alle voordelen en de liefde, zachtheid en rust die een dier in een gezin brengt.

    Je kunt samen met je dochtertje en je poes je leven weer opbouwen. Probeer de voor- en nadelen goed tegen elkaar af te wegen. Het is prima om jezelf een deadline te stellen, maar doe dat niet te ver in de toekomst. Voor het beestje is duidelijkheid belangrijk, maar ook voor je dochter, want zij gaat zich steeds meer hechten – en jij overduidelijk ook. Waar ik vanmorgen het idee had dat je het echt even niet meer zag zitten, kom je vanmiddag een stuk rustiger over. Blijf vooral je angsten delen, dat kan je juist helpen om alles te overwinnen en de juiste beslissing te nemen.

    Vertaald Frans
  • 40 reacties van 56

    Meer weergeven
  • Heb je een vraag? Of wil je een ervaring delen? Schrijf een bericht!