Help: Mijn kat maakt mijn leven tot een hel

Hoi,

Wauw, bedankt voor jullie berichtjes. Het doet me echt goed om me niet veroordeeld maar juist begrepen te voelen!

Mijn twee katten zijn gelukkig gesteriliseerd, gevaccineerd en gechipt. Het enige probleem is dat Minette nog steeds op naam van de stichting staat geregistreerd... Ik weet dit pas sinds kort omdat mijn dierenarts zei: "Let op, het lijkt erop dat zij de administratie niet hebben afgehandeld, neem even contact met ze op." Dat heb ik gedaan, maar aan de telefoon zeiden ze dat ze er per mail op terug zouden komen en ik heb nooit meer iets gehoord, ondanks dat ik er een paar keer achteraan heb gezeten...

Helaas zit ik in een huurwoning en kan ik geen kattenluikje installeren. Ik heb een klein raampje dat op de tuin uitkijkt en dat ik open kan laten met de luiken naar beneden, net genoeg ruimte zodat ze erdoorheen kan. Ik woon niet in een heel "beruchte" buurt, maar één keer is genoeg... dus ik kan het niet constant open laten staan. En ik ben bang dat ze weer kattenkwaad uithaalt als ik er niet ben en ze zich niet vrij voelt om naar buiten te gaan wanneer ze maar wil.

Ik woon in de dorpskern en er is best wel wat verkeer. Maar het klopt dat ik denk ik iets te angstig ben om ze naar buiten te laten (en de stichting kwam vroeger langs in mijn oude appartement en ze waren heel streng over de veiligheid van balkons en het feit dat katten niet naar buiten mochten enz., dat hielp niet echt mee!).

Aan de andere kant waren mijn vorige katten 80% van de tijd buiten. Oké, dat was in een nog kleiner dorp met minder verkeer, maar toch...

Eerlijk gezegd, als je tips hebt om katten te laten wennen aan het naar buiten gaan en hoe je ze weer binnenkrijgt, dan hoor ik het heel graag. Want los van mijn eigen ongerustheid, weet ik dat ik een kat de vrijheid om lekker rond te struinen niet kan ontnemen! Alvast bedankt.

Hoi,

Ik neem aan dat ze gesteriliseerd is? Want zo niet, dan is dat natuurlijk het eerste wat je moet doen.

De situatie die je beschrijft is niet vol te houden, niet voor haar en niet voor jou. Je kunt niet van jezelf eisen dat je het onmogelijke doet.

Heb je de mogelijkheid om een kattenluikje te plaatsen? Ik denk dat je het risico moet nemen om haar zoveel buiten te laten als ze zelf wil, met de optie om weer naar binnen te komen wanneer ze maar wil. Je ziet wel hoe het loopt, en misschien gaat het juist hartstikke goed. Natuurlijk moet ze op jouw naam gechipt zijn, gevaccineerd en GESTERILISEERD! (Hetzelfde geldt trouwens voor dat katertje, of hij nu naar buiten gaat of niet.)

Wat haar broertje en hun band betreft, ben ik er niet zo zeker van dat hij heel ongelukkig zou zijn als hij haar minder ziet. We maken ons vaak te veel voorstellingen over de band tussen katten. Bovendien zul je zelf minder gestrest zijn en meer aandacht aan hem kunnen besteden als de poes een groot deel van haar leven buiten doorbrengt.

Emotioneel gaat het niet goed met haar, en met jou ook niet. Neem het risico om haar levensstijl compleet om te gooien. Het is goed mogelijk dat ze, zodra ze doorheeft dat ze naar binnen en buiten kan wanneer ze maar wil, ze binnenshuis juist ontzettend lief en zindelijk wordt.

Heb je de mogelijkheid om de tuin veilig af te zetten? Het zou haar vast goed doen om wat groen om zich heen te hebben en dan kun je haar daar zonder stress laten lopen ^^

Ze is het niet gewend om buiten te komen, dus ze loopt meer risico om aangereden te worden dan de andere katten in de buurt die dat al hun hele leven doen.

Het lot hielp een handje: ik kreeg een geweldige kans voor een appartement. 75 m² voor vrijwel dezelfde prijs en een tuintje. Het enige addertje onder het gras was dat ik de stad moest verlaten om in een klein dorpje te gaan wonen. Daar had ik eigenlijk niet zo’n zin in, maar ik dacht in de eerste plaats aan mijn katten en ik hoopte dat dit veel problemen zou oplossen.

TWEE MAANDEN lang geen kattenpis in huis, ik was echt supergelukkig. Alles ging goed. Totdat ik op een dag het raam openzette en Minette naar buiten rende, sprong en de tuin uit glipte... nou ja, toen ik zag hoe blij ze was om de buitenwereld te ontdekken, heb ik haar haar gang laten gaan, wel onder toezicht. Maar ze probeerde de tuin uit te komen, terwijl er een weg vlakbij ligt. Ik ben er niet gerust op; ik ben bang dat als ze er vandoor gaat, ze niet meer terugkomt. Ik voel me verplicht om haar constant in de gaten te houden, net als haar broertje (die een werkelijk prachtige raskat is en zó gestolen zou kunnen worden!). Minette houdt maar NIET op met gillen om naar buiten te mogen, en waarschijnlijk uit frustratie dat ze niet naar buiten kan wanneer ze wil, is ze natuurlijk... weer begonnen met plassen! Een gloednieuwe bank die nu al rijp is voor de stort. En daar gaan we weer, ik kan niet eens meer mensen uitnodigen wanneer ik wil. Ik had twee maanden rust, maar dat is nu voorbij. De hel begint weer opnieuw. Zodra ik thuiskom, hangt er een sterke urinegeur. Ik maak alles schoon met azijn, ik heb geurverwijderaars geprobeerd, tijgerbalsem, bakingsoda, essentiële citroenolie, enzovoort. NIETS HELPT. Ter info: haar broertje heeft nog nooit buiten de bak geplast, zelfs niet voordat hij gecastreerd was. Ze hebben 4 bakken die altijd schoon zijn.

Ik ben bij 5 verschillende dierenartsen geweest die allemaal hetzelfde zeggen: Zylkène, Anxitane, Feliway, kattenkruidspray, Bach-bloesems en dat het met de tijd wel overgaat. Het zou nu al 4 jaar lang "over moeten gaan". Niets dus. Al meer dan 600 € aan dierenartskosten kwijt, ik heb werkelijk alle mogelijke behandelingen geprobeerd, maar niets helpt. Ze gilt, ze plast de hele tijd en ze heeft zelfs iets nieuws gedaan: ze heeft op de grond gepoept omdat ik haar een uur lang negeerde toen ze zat te gillen om naar buiten te mogen.

Ik zit er helemaal doorheen, ik trek het niet meer. Ik hou van haar, maar ik kan haar niet meer luchten of zien. Ik wil haar niet wegdoen, want ik moet mijn verantwoordelijkheid nemen, maar soms denk ik dat ze beter af zou zijn bij iemand die echt buitenaf woont. Alleen zijn mijn twee katten onafscheidelijk: de kleinste gedraagt zich voorbeeldig en is een schatje, hij zou het niet aankunnen om van zijn zus gescheiden te worden en ik zou het niet over mijn hart verkrijgen om hem weg te doen. Ik denk ook weleens dat ik haar maar gewoon buiten moet laten rondlopen, maar ik ben doodsbang dat zij of haar broertje wordt overreden, gestolen of verdwaalt... Maar alle katten in de buurt lopen gewoon los rond, misschien ben ik wel te overbezorgd? Ik weet het ECHT niet meer.

Hebben jullie dit ook weleens meegemaakt? Graag geen oordelen alsjeblieft...

Alvast bedankt voor jullie ervaringen en advies.