Angst sinds de komst van mijn kat

Hoi!

Ik heb ook net (voor het eerst) een kitten geadopteerd en ook al heb ik me er al meer dan een jaar op voorbereid, ik voel me echt super angstig. Ik heb een knoop in m'n maag, ben misselijk, slaap heel licht en ben constant bang dat ik het niet goed doe. Ik heb hem nu 3 dagen. Hij is hartstikke lief en heeft nog geen kattenkwaad uitgehaald, behalve dan dat hij niet op de kattenbak wil... We proberen het hem steeds te laten zien. Zeker omdat hij aan de diarree is, ik denk door de overstap naar andere brokjes waar ik wel een geleidelijke overgang probeer te doen... Ze hadden me daar niet voor gewaarschuwd.

Maar ik blijf die angst houden... En ik zie echt op tegen de eerste dag dat hij alleen thuis moet blijven...

Door deze posts heb ik tenminste het gevoel dat ik niet de enige ben...

Hoi,

Ik wilde even laten weten dat ik je gevoel echt begrijp, ik heb afgelopen zaterdag ook een kat geadopteerd en de eerste 2 dagen was ik heel erg gespannen. Ik heb heel weinig geslapen; bij elk miauwtje was ik bang dat er iets mis was. Bang om het verkeerd te doen, dat ik niet goed voor haar wist te zorgen, of dat ze ziek zou zijn... Inmiddels is het 5 dagen geleden en begint het wat beter te gaan, maar ik ben nog steeds super alert op elk klein teken of elke verandering in haar gedrag, omdat ik haar natuurlijk nog niet zo goed ken!

Het is best vermoeiend, maar ik denk dat het stapje voor stapje beter zal gaan. Er wordt vaak gezegd dat het voor een kat lastig is om van omgeving te veranderen en te wennen, maar het is voor ons ook een enorme verandering in ons leven en wij moeten zelf ook wennen! :)

Hoi,

Allereerst, maak je geen zorgen: de komst van een dier in huis is altijd een grote verandering. Je hebt tijd nodig om te wennen en het is heel normaal dat je je in het begin een beetje van slag en onzeker voelt.

Je kleine pluizenbol wordt vanzelf rustiger als ze ouder wordt en ze zal je veel geluk en liefde geven zodra deze wenperiode voorbij is. Leg de lat niet te hoog voor jezelf :)

Om je nachten wat rustiger te maken en zelf weer aan je slaap toe te komen, raad ik je aan om je kitten overdag goed moe te maken door veel met haar te spelen (een hengeltje met veren, een balletje, een laserlampje...). Bovendien zullen deze speelmomenten jullie band zeker versterken.

Wat betreft het overgeven van je kitten: als dit vaak gebeurt en gepaard gaat met de lusteloosheid die je beschrijft, dan is dat niet normaal. Het kan inderdaad komen door de overgang naar ander voer, maar het zou vreemd zijn als de voeding de eerste dagen geen problemen gaf.

Soms geven katten over omdat ze te snel eten: is dat bij haar het geval? Als dat zo is, kun je proberen haar kleinere porties te geven en vaker op de dag te voeren. Maar deze verklaring verklaart niet waarom je kitten zo lusteloos is.

Het overgeven kan ook te maken hebben met darmparasieten, wat heel vaak voorkomt bij kittens. Als je kitten bijvoorbeeld op straat is gevonden en nog nooit is ontwormd, is de kans groot dat ze last heeft van wormen. Bij een worminfectie is het buikje vaak opgezet en voelt het gespannen aan als je er voorzichtig op drukt. Je kunt eens aan haar buikje voelen om te kijken of dat zo is. Kittens moeten vanaf een leeftijd van 3 weken ontwormd worden, en daarna elke maand totdat ze 6 maanden oud zijn.

Hoe dan ook, maak je geen zorgen: dat overgeven is niet jouw schuld!!

Ik raad je aan om een afspraak te maken bij de dierenarts voor een algemene check-up van je kitten. Aarzel niet om met de dierenarts te praten over de spanning die je voelt sinds de komst van de kat: hij of zij kan je geruststellen en je zult zien dat je echt niet de enige bent die zo moet wennen aan de komst van een nieuw huisdier!

Sterkte,

Agathe.

Hetzelfde geldt hier: als het overgeven aanhoudt en ze dus alles uitspuugt en niets meer in haar maag heeft, dan komt het ofwel door de overstap op ander voer (zoals hierboven al gezegd), of door iets anders. Maar een kat die zich afzondert, meer slaapt en geen energie meer heeft, is echt een reden om zo snel mogelijk een dierenarts te raadplegen.

Goedenavond,

Er bestaat zoiets als de 'puppy blues' bij mensen die een puppy in huis nemen. Het is een negatieve reactie (angst, stress, depressie) op de komst van een puppy.

Het lijkt heel erg op wat je beschrijft. En ik twijfel er niet aan dat dit ook voor een kitten kan gelden.

Verdiep je maar eens in de puppy blues...

En leg jezelf niet te veel druk op wat betreft je kitten.

Maar, een kitten dat plotseling veel slaapt en overgeeft wanneer hij eet... dan is een bezoekje aan de dierenarts wel noodzakelijk. De gezondheid van kittens kan namelijk snel achteruitgaan.

Ik geloof niet dat hij ziek is door jouw stress. En als je niets aan zijn voeding hebt veranderd, is het feit dat hij zo moe is en overgeeft voor mij reden genoeg om even een check-up te laten doen bij de dierenarts.

Het is sowieso een flinke omschakeling, vooral omdat je gewend was aan de rust en je eigen routine.

Het probleem is dat een kitten, welke dan ook, zelfs voor iemand die actiever is, veel geduld vraagt omdat ze enorm energiek zijn. Die van mij was net zo, soms trok ik het ook echt even niet meer.

Ik raad je een puppyren aan of een plekje onder een tafel met wat gaas eromheen met alles wat hij nodig heeft, zodat je zelf af en toe even kunt uitrusten. Natuurlijk niet de hele dag door.

Dat je in een studio woont is ook lastig, omdat je geen aparte kamer hebt om hem af en toe even apart te zetten.

Om je gerust te stellen: met 6 maanden zijn ze al bijna volwassen en worden ze vaak wat rustiger.

De begintijd is vaak even doorbijten, maar ze groeien snel op en later zul je zien dat je er geen spijt van krijgt als je thuiskomt en dat rustgevende gespin hoort.

Veel succes!