Hallo allemaal,
Mijn gecastreerde kat van 9 maanden, bij wie ik inwoon! Ja hoor, ik ben zijn personeel en ik woon in zijn appartement... hij maakt me het leven echt zuur! Hij doet wat hij wil en wanneer hij dat wil! Ik heb echt totaal geen gezag over hem.
Hij mag al een paar maanden niet meer bij mij in de slaapkamer slapen, want anders is het een grote beestenboel: hij klimt in de kledingkast, gooit kleren op de grond, vreet aan de bandjes van mijn shirts en aan riemen... Hij speelt met mijn make-up en kauwt op snoeren... Dus hij slaapt nu in de woonkamer. En elke dag is het hetzelfde liedje: als ik naar bed ga, krabt en miauwt hij aan de deur. 's Avonds geeft hij het uiteindelijk wel op om te gaan slapen, maar 's ochtends laat hij niet los! Doordeweeks krabt hij vanaf 6 uur tot ik opsta, en in het weekend, zoals vanmorgen, duurde het van 6 uur 's ochtends tot 12 uur 's middags! Zes uur lang intensief krabben en miauwen (van een zacht miauwtje "doe de deur open alsjeblieft" tot een hard gemiauw "als je die deur niet opendoet, blaas ik hem omver!"). Ik verdenk hem er zelfs van dat hij met zijn kop tegen de deur aan beukt! Hij neemt korte pauzes van 5 tot 10 minuten en begint dan weer opnieuw! Soms doet hij het zelfs midden in de nacht. Ik heb alles al geprobeerd: hem bij zijn nekvel pakken, een tikje op zijn billen, hem compleet negeren, met water spuiten... maar niets helpt. Mijn woonkamer is inmiddels in een zwembad veranderd en die kat trekt zich er echt helemaal niets van aan. Hij heeft onbeperkt brokjes staan, dus hij heeft geen honger. Soms eindig ik mijn nacht maar op de bank in de woonkamer om een beetje rust te hebben. Hoe vaker ik "nee" zeg, hoe harder hij doorgaat. Hebben jullie tips voor me zodat ik eindelijk wat "respect" krijg van deze eigenwijze drol?
