Hoi allemaal,
Ik ga jullie het hele verhaal vertellen zodat jullie de complexiteit van de situatie begrijpen. Wees een beetje lief voor me, ik probeer het zo leuk mogelijk op te schrijven:
In maart 2016 zijn mijn twee kittens geboren en we hebben ze in mei van dat jaar in huis genomen. De ene heet DIKKI. Hij is indrukwekkend en trots; een echte goedzak, maar hij laat niet over zich heen lopen.
De andere is PETIT CHAT. Hij heeft al heel veel namen gehad, maar uiteindelijk noemen we hem altijd PETIT CHAT, dus dat is zo gebleven. Hij is een beetje een druktemaker, springt overal op en neer, maar is echt een enorme knuffelkont. Ze zijn allebei ontzettend schrikachtig: als we van de bank opstaan, BAM!, dan rennen ze meteen naar de andere kant van de kamer.
Mijn twee katten (twee rode katers) zijn sindsdien onafscheidelijk. Ze slapen samen, eten samen en ik heb ze zelfs betrapt terwijl ze tegelijkertijd op de kattenbak zaten (we hebben er natuurlijk twee). We wonen in een huis aan de rand van een klein stadje, maar destijds hadden we het niet breed (eerste appartement, jong stel). Daarom zijn onze katten niet gecastreerd, gechipt of gevaccineerd (ik weet dat dat niet goed is, maar wacht even de rest van het verhaal af). Ze kwamen dus ook nooit buiten. We hebben een kleine binnenplaats waar ze dol op zijn; ze kunnen daar absoluut niet ontsnappen en ze lijken het er prima naar hun zin te hebben.
Ze hebben dus meer dan een jaar in dit huis doorgebracht, met alleen het huis en de binnenplaats als hun wereldje.
Een maand geleden hebben we de onvermijdelijke fout gemaakt die we tot dan toe hadden weten te voorkomen: we lieten beneden een raam op een kier staan en hadden de katten niet in de binnenplaats gezet. Ze zijn er dus vandoor gegaan. Ik weet niet precies hoe lang ze buiten zijn geweest, maar het was niet langer dan een paar uurtjes!
Toen we ze terugvonden, zat PETIT CHAT onder de zwarte vlekken, een soort smeer, terwijl de ander er heel normaal uitzag. Maar ze waren heftig aan het vechten en naar elkaar aan het blazen (ze maakten zelfs heel vreemde geluiden). Dat leek in de verste verte niet op hun normale speelkwartiertjes en het was nog nooit gebeurd. DIKKI probeerde nog bij zijn broertje te komen, maar werd telkens afgesnauwd. Even later zagen we dat PETIT CHAT een nare wond aan zijn achterpoot had. Hij is toen voor het eerst in zijn leven naar de dierenarts geweest. Een dag en 104 EURO later was hij gehecht en had hij een mooi blauw verbandje. Maar het belangrijkste was dat hij het weer goed kon vinden met zijn broertje. Wat een opluchting! Ze zijn zo schattig als ze samen zijn!
****Vervolg in de reacties!****
