Hoi allemaal,
Ik heb me op dit forum aangemeld in de hoop wat advies te krijgen :/
Ik heb 3 kleine Yorkies, waarvan er eentje 15,5 jaar oud is. Hij is echt mijn oogappeltje, mijn baby. Ik heb hem al sinds zijn geboorte, dus ik hoop echt op wat tips :/ bedankt.
Sinds een paar weken merkte ik dat hij uitgleed op het parket. Hij wordt natuurlijk een dagje ouder en mijn andere hondje is nogal een "wildebras", dus ik heb besloten om ze apart te houden als ik naar mijn werk ga.
Een paar dagen geleden kwam ik thuis en lag hij op de grond. Hij was duidelijk uitgegleden en kon niet meer overeind komen... toen ik hem hielp met opstaan, zakte hij gewoon door zijn poten...
Diezelfde avond ben ik nog naar de dierenarts geweest. Ze heeft bloed geprikt en de diagnose was nierfalen (nierinsufficiëntie). Ze zei alleen dat ik zijn voeding moet aanpassen en dat ik hem meer moet laten lopen omdat hij spiermassa verliest. Hij heeft ook last van zijn knieschijven (patella luxatie), wat vaak voorkomt bij Yorkies.
Dat heb ik allemaal gedaan...
Maar nu kom ik al een paar dagen thuis van mijn werk en ligt mijn mannetje daar op de grond, en ik heb geen idee hoe lang al... ik heb kleden neergelegd bij zijn mandje en zijn voerbakken, maar zodra hij verder wilde lopen, gleed hij weer uit...
Het deed me pijn in m'n hart, maar ik heb geprobeerd hem in de badkamer te zetten en de hele vloer te bedekken met kleden en handdoeken. De eerste halve dag ging het goed, maar ik denk dat hij aan de handdoeken krabt waardoor het parket weer tevoorschijn komt en hij opnieuw uitglijdt...
Daarnaast had ik hem antislipsokjes aangetrokken, maar dat hielp niets. Vandaag had hij er eentje uitgetrokken, de handdoek weggekrabd en lag hij weer op de grond :/
Ik weet het echt niet meer. Ik heb nog twee andere soorten sokjes besteld. Ik twijfel of ik een stuk tapijt zal kopen om de hele gang mee te bekleden zodat hij daar kan blijven...
Het breekt mijn hart, want door mijn werk ben ik soms pas laat thuis. Als hij uitglijdt, kan hij niet eten of drinken en hij blaft dan ook, ik denk dat hij me roept... niet fijn voor de buren, maar dat is nog wel mijn minste zorg...
Sorry voor het lange verhaal...
Ik ben bereid om alles te proberen. Maar ik zie door de bomen het bos niet meer en ik heb het gevoel dat er haast bij is gezien zijn leeftijd: als ik hem in de tuin zet en hij na drie stappen al omvalt, kan ik wel janken.
Alvast bedankt :)
