Mijn hond blaft als we aan tafel zitten, help!

En, hoe is het gegaan?

Ik denk dat een andere omgeving juist een goede manier is om hem even uit zijn ritme te halen, waardoor hij misschien niet gaat blaffen. De trainer zegt dat er geen goede of slechte gewoontes bestaan; een hond doet gewoon wat je hem aanleert. Die van mij gaat naar zijn mand als wij eten. Je moet echt consequent blijven, ook al is het vermoeiend, want het loont uiteindelijk :) Negeren en 'nee' zeggen, ik zou ook niet weten wat je anders moet doen (het werkt natuurlijk niet als je uiteindelijk toch toegeeft). Dat is precies het probleem zodra je de hond iets anders geeft dan zijn brokken (tenminste, aan tafel). Je moet ook de mensen om je heen waarschuwen dat ze de hond niets mogen geven, want voor je het weet stopt iemand hem stiekem toch wat toe. In dat geval moet je dus eigenlijk de gasten op hun kop geven lol.

Ik hoop dat het "probleem" inmiddels is opgelost.

Ik hoop dat het je gaat lukken

Bedankt voor de steun Célino.

Ja, ik denk dat een week niet genoeg zal zijn om hem te leren dat hij stil moet zijn aan tafel... (Zeker als iedereen een beetje meewerkt, is dat wel zo fijn)

Ik hoop dat het in de restaurants alsnog goed zal gaan.

Botten zijn niet echt zijn ding...

Helaas kost het aanleren tijd, Mvc1005. Je kunt hem voor het restaurantbezoek beter even apart houden en er na je vakantie rustig aan gaan werken, voor de volgende keer :)

Het is al heel goed dat je hem rustig krijgt in een klein gezelschap door hem lang genoeg te negeren! Je bent op de goede weg!

Misschien kun je proberen hem iets te kluiven te geven, zoals een bot, terwijl je aan tafel zit?

(Her)hallo

Ik zag dat we nogal zijn afgedwaald; mijn hond is totaal niet agressief en er is geen sprake van dominantieproblemen.

Ik heb mijn hond prima onder controle (hij luistert over het algemeen goed naar commando's, hij gaat van het bed af als ik het vraag, maar met andere honden erbij... dat is een ander verhaal. Maar goed)

Mijn hond eet altijd pas na ons, en als hij aan tafel blaft, zijn het meer van die hoge blafjes om te bedelen (niet zoals wanneer hij waakt of iemand probeert af te schrikken).

We hebben gistermiddag geprobeerd om hem volledig te negeren. Dat was lastig, maar het werkte: na een paar minuten ging hij liggen.

's Avonds waren we met een grote groep aan tafel en toen was het drama, want hij werd veel dwingender en ik heb hem in een andere kamer moeten zetten... :(

- Mijn probleem blijft dat ik met hem op vakantie ga, en in een restaurant is een blaffende hond natuurlijk geen succes...

Verbeter me als ik het mis heb, maar ik heb het idee dat die fabeltjes over hiërarchie nog steeds rondgaan omdat de hondenwereld er simpelweg langer over doet om te veranderen dan de wetenschap. Even ter verduidelijking: gedragswetenschap bij dieren leer je meestal via de studie ethologie. Je bent zo'n acht jaar aan het studeren voordat je klaar bent, en het is ook niet bepaald een studie die je op elke straathoek vindt. Ik weet niet hoe lang de nieuwste onderzoeken al worden onderwezen, maar meestal heb je veel ervaring (of de juiste kruiwagen) nodig om een artikel te mogen publiceren of op tv te komen. Dat laatste is vaak het geval, want veel mensen die over hondengedrag schrijven weten eigenlijk niets van ethologie en baseren zich op verouderde theorieën. Je ziet maar zelden artikelen van echte ethologen.

Veel hondentrainers, zelfs degenen die je op tv ziet, hebben het vak in de praktijk geleerd en hebben alleen wat certificaten gehaald. Het is dus wel logisch dat we steeds in cirkeltjes blijven draaien. Als we dan kijken naar wat er bij ethologie wordt geleerd: een veterinair gedragstherapeut richt zich vooral op een behandeling met medicatie. Thierry Bedossa, die je op de Franse zender M6 ziet, heeft naast zijn werk als gedragstherapeut en dierenarts veel andere ervaring, waardoor hij van alle markten thuis is. Dan de tweede weg: je kunt ethologie studeren, maar er zijn er maar weinig die daarna ook echt gedragstherapeut worden, of ze doen het erbij als tweede baan als ze naast hun hoofdvak tijd over hebben. Een derde methode is een diploma dat sinds kort door de Franse staat erkend wordt bij het EAPAC-centrum om gedragstherapeut voor honden en katten te worden. Ook dit is gebaseerd op ethologie; het is een centrum dat zich specifiek richt op het opleiden van gedragstherapeuten. En dan heb je nog de diverse opleidingen; sommige zijn erg goed en gebaseerd op ethologie, andere wat minder. Je moet gewoon zelf kritisch filteren. Eén ding is in ieder geval zeker: als je je verdiept in de wetenschap en wat er momenteel wordt onderwezen, is er niets dat erop wijst dat er een hiërarchie bestaat tussen twee verschillende diersoorten.

"In de toekomst zal ik proberen hem sneller apart te zetten als ik zie dat het uit de hand begint te lopen. Ziet de hond dit als straf?"

Je kunt dit zien als een negatieve straf (het onthouden van aandacht, het wegnemen van menselijk contact), wat heel goed samengaat met een positieve opvoeding (elke keer dat je wacht zonder een beloning te geven, ben je bezig met negatieve straf).

Luridia : Zelfs je eigen puppy of je eigen hond kan een gebaar van ons verkeerd opvatten. Ik ben er de komende dagen niet en heb dan geen internet, of misschien een avondje onverwachts zoals vanavond. Daarom maak ik even van de gelegenheid gebruik om je ook deze link te sturen naar een van mijn artikelen, die je kunt lezen als je de tijd, het geduld en de zin hebt: http://celine-comportementaliste.fr/signaux.php

@Celineo: Ik had het over gedrag met je eigen puppy. Niet met een hond die je niet kent, voor de duidelijkheid. Bij een hond die ik niet ken en die gromt, neem ik afstand en geef ik hem de ruimte.

Ik ga je artikel nog lezen, maar ik ben nu echt even moe. Ik zal je reactie ook nog eens goed doorlezen ;)

Fijne avond allemaal