Hoi allemaal,
Ik heb sinds vorige week een puppy van 2 maanden. Sommige dingen krijg ik hem al aardig aangeleerd (zindelijkheid, bijten...), maar met de katten heb ik echt moeite.
Ik heb al een volwassen hond die het supergoed kan vinden met mijn 2 katten, maar de pup begrijpt maar niet dat hij niet achter ze aan mag rennen of op ze mag springen. Ik heb al een paar keer kunnen voorkomen dat hij een haal in zijn ogen kreeg, maar gisteren knapte er iets bij me.
Nadat ik voor de zoveelste keer 'nee' had gezegd zonder resultaat terwijl hij op de kat sprong, heb ik de pup bij zijn nekvel gepakt en hem richting zijn mand op de tegels gegooid.
Ik voel me echt vreselijk, want ik ben bang dat ik hem pijn heb gedaan. Die tegels zijn natuurlijk keihard voor zo'n kleintje. Ik ga straks voor de zekerheid even naar de dierenarts, want ik ben nogal een zenuwpees.
Hij lijkt oké, hij speelt en blaft gewoon. Denken jullie dat hij, omdat hij nog zo klein is, blijvende schade kan overhouden aan zijn skelet of hersenen?
Op dat moment was hij een beetje bang voor me (ik voel me echt schuldig), hij bleef in zijn mand liggen waardoor de katten eindelijk weer even rustig door het huis konden lopen.
Het probleem is dat ik mijn katten bijna niet meer zie sinds de pup er is; ze verstoppen zich in huis of in de tuin. Zelfs eten geven is lastig, want ze zijn totaal niet op hun gemak, zelfs niet op een hoge plek als de kleine in de buurt is.
Ik ben bang dat mijn katten me in de steek laten en ergens anders gaan wonen door die pup.
Hoe zorg ik ervoor dat hij stopt met ze lastig te vallen?
En wat mijn oudere hond betreft: ze is een schatje en pikt alles, ook als de pup op haar klimt of aan haar bijt. Ik hoop maar dat ze niet ongelukkig is en denkt dat ze is vervangen.
Kortom, ik voel me rot voor iedereen en ik baal ervan dat ik constant tegen de pup moet mopperen om hem de basisregels te leren.
Als jullie tips voor me hebben, heel graag!
Alvast bedankt
