Staffie reu of teefje

Hoi Ty-Eli,

Ik ken zelf een vrouwtjes-staffie en heb ook tijd doorgebracht met haar vader. Wat karakter betreft denk ik niet dat er echt veel verschil is; elke hond is uniek, ongeacht het geslacht. Het enige wat ik je kan vertellen is dat de vader misschien zelfs wel wat knuffeliger was dan de moeder en het jonge teefje dat ik regelmatig zie. Verder ben ik het met Kim1 eens over de praktische kant: een teefje tilt haar poot niet op, dus je meubels hebben er tijdens het zindelijk maken niet of nauwelijks onder te lijden ^^ Tot slot nog even de woorden van mijn dierenarts: een gesteriliseerd teefje is de makkelijkste optie, zeker voor het leven in de stad. Geen loopsheid en geen gemarkeer.

Hoi,

Ik heb zelf nooit een Staff gehad, maar ik heb wel een aantal superlieve teefjes gekend.

Ik heb verschillende honden gehad, waaronder een Duitse herder met wie ik ben opgegroeid. Mijn voorkeur ging eigenlijk altijd uit naar teefjes boven reuen; zo heb ik twee kleine vuilnisbakjes gehad en een chocoladebruine labrador.

Misschien heb ik het mis, maar ik vind dat reuen vaker de neiging hebben om weg te lopen, meer blaffen en soms de confrontatie opzoeken. Teefjes kunnen het meestal prima vinden met zowel reuen als andere teefjes, maar reuen onder elkaar zijn niet altijd even gezellig!!!

En dan is er nog dat ene onhandige dingetje: een reu tilt vaak zijn poot op om zijn territorium af te bakenen. Dat vindt niet iedereen even fijn, want ze doen het werkelijk overal, wat soms voor irritatie kan zorgen!!!