Staffie reu of teefje

Nee hoor, echt geen extraatjes, zelfs niet als beloning....

Op de foto ziet het er misschien een beetje gek uit, maar in het echt valt het niemand op. Ik krijg juist veel positieve reacties van mensen die zeggen dat ze het zo mooier vinden dan met die rozenoren, maar ja, over smaak valt niet te twisten ^^ .

Ik ben er zelf inmiddels aan gewend en het stoort me totaal niet. Integendeel, uiteindelijk vind ik hem zo juist wel lekker uniek :)

Heb je hem veel calcium gegeven tijdens de groei? Kaas, yoghurt...?

Fijn dat hij goedgekeurd kan worden, het ziet er wel een beetje vreemd uit want je ziet ze niet vaak met staande oren.

Hij heeft staande oren doordat de calcium tijdens zijn groei niet goed verdeeld was, ik had ze eigenlijk heel vroeg moeten tapen...

Maar dat maakt niet uit, mijn hond is prachtig zoals hij is. De fokker (met 20 jaar ervaring) heeft me verzekerd dat het geen probleem zal zijn voor de keuring, aangezien het geen grote 'fout' is.

Het is absoluut niet erfelijk en het is ook geen ziekte of wat dan ook, laten we zeggen dat het toeval gewoon even niet meezat...

In zijn stamboom is hij de enige met zulke oren. In het begin baalde ik ervan, maar nu maakt het me niks meer uit. Ik ga m'n hond niet afwijzen om zulke kleinigheidjes, keuring of niet.

waarom staan zijn oren rechtop? weet je het zeker wat betreft de keuring?

Hoi, ik heb zelf ook een Staffie-reu van 8 maanden oud.

Gouden karakter, heel (te) knuffelig, hij is superblij als hij je ziet, of je hem nou 5 minuten of 5 uur alleen laat. Bij mij is hij altijd helemaal idolaat van me (het wordt bijna gênant ^^).

Super speels, lief voor IEDEREEN, geen greintje agressie naar mensen of andere dieren toe, maar hij is wel echt heel lomp, dus je moet hem constant in de gaten houden om brokken te voorkomen...

Ik weet niet veel van het karakter van de teefjes, behalve dan dat ze wat minder knuffelig zijn, zoals hierboven al gezegd werd.

Persoonlijk heb ik voor een reu gekozen, want macho als ik ben vind ik een mannetje veel imposanter (dat is maar mijn mening hoor, niet boos worden ^^).

Maar over het algemeen is het in elk opzicht een GEWELDIGE hond! Geen enkel minpuntje, behalve dan die lompheid; hij kan zomaar een sprint van 100 meter trekken en dan vol tegen je aan springen zonder te remmen ^^

Maar ondanks zijn gemiddelde grootte is een Staffie een brok energie die je in goede banen moet leiden met fysieke en mentale uitdagingen, en natuurlijk goede voeding, zoals voor elke hond trouwens (de mijne is trouwens totaal geen vreetzak, hij krijgt zijn bak niet altijd leeg :(, maar hij krijgt wel kwaliteit)

Maak tijd voor hem/haar en je krijgt het dubbel en dwars terug!

Foto van mijn schatje:

http://img15.hostingpics.net/pics/237894kok028.jpg

PS: zeg maar niks over de kleur, want daar zijn de meningen bij sommige mensen over verdeeld. En ik weet dat zijn oren rechtop staan, maar dat zou normaal gesproken geen probleem moeten zijn voor de officiële ras-erkenning.

Wat een prachtige hond heb je, Stif!

Nogmaals bedankt voor jullie reacties, echt super! Gezien het formaat denk ik dat ik nu toch voor een reu ga 😁

Hoi,

Ik heb een reu Staffie van 17 maanden oud en ik kom veel andere Staffies tegen, vooral teefjes.

Dit is mijn ervaring: de reu is vaak wat knuffeliger, echt een "plakker". Het teefje is wat zelfstandiger. Maar sowieso zijn Staffies ontzettend aanhankelijke honden, dus wat dat betreft zit je met allebei wel goed.

Mijn hond is levendig en energiek (lange wandelingen, hardlopen, zwemmen, kanoën... hij gaat overal mee naartoe!), maar ook rustig, beheerst en hij luistert goed. Terwijl de teefjes die ik ken echte stuiterballen zijn (al ligt dat misschien ook aan de opvoeding).

Wat betreft de omgang met andere honden ben ik niet zo stellig als @Kim1. Als je hem van jongs af aan goed socialiseert, hoeft dat echt geen probleem te zijn. Mijn hond kan met iedereen overweg, zelfs met ongecastreerde reuen. Natuurlijk klikt het soms gewoon niet met bepaalde honden... dat is bij mensen precies zo.

Maar ik ken ook genoeg teefjes die elkaar flink in de haren vliegen. Dat is echt niet alleen iets voor reuen.

Of je nu een reu of een teef kiest, het verschil zit hem vooral in de bouw. De reu is wat forser. Maar qua sportieve prestaties maakt het niks uit.

Kortom, wat je ook kiest, je krijgt een geweldige hond: aanhankelijk, speels, sportief, luistert goed en blaft bijna niet!

Hier nog een fotootje van mijn West Ham tijdens de Paris Dog Show afgelopen januari ;-)

Sinds mijn kindertijd heb ik acht honden gehad (een Duitse herder, boxer, cocker spaniël, 3 teckels, 1 bichon en 1 chihuahua-mix). Teefjes zijn, ook al zijn ze dominant, vaak wat meegaander dan reutjes. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan teefjes.

Niemand anders die me wat wijzer kan maken? 🤷

Bedankt voor jullie reacties, ik heb er echt wat aan. In eerste instantie wilde ik heel graag een teefje, maar nu ik een paar reuen aan het werk heb gezien (ik heb mensen ontmoet die reuen hebben), begon ik te twijfelen. Ik wil namelijk graag sporten met mijn hond en misschien ook wel naar shows gaan... Of hij nou zijn poot optilt of niet, dat vind ik niet het belangrijkste. Waar het mij om gaat is een hond die een sterke band heeft met zijn baasje en die alles aankan (lange wandelingen, mee op de fiets, hardlopen, naar de rivier of de zee, de velden in, frisbeeën...).