Hoi,
Ik ben nieuw hier :)
Ik heb even wat advies nodig. Ik heb een week geleden een Staffie-pup geadopteerd, hij is nu 2 maanden en 10 dagen oud. Ik heb hem bij een kleinschalige fokker vandaan waar hij is opgegroeid met zijn moeder, 7 broertjes en zusjes en ook met katten, kippen en konijnen bij de fokker in huis.
Ik heb een poes van 6 jaar, Nami. Ze is echt een schatje, ze doet geen vlieg kwaad en krabt nooit. Ze is altijd bij me in de buurt, maar in de zomer is ze veel buiten (in de tuin beneden bij mijn ouders; ze is dus gewend aan beneden maar ook aan het appartement boven waar ik met mijn partner woon). We hadden twee Labradors toen we haar kregen, maar die zijn helaas overleden aan ouderdom, de laatste drie maanden geleden.
Mijn pup, Harley, is er nu een week. Hij is superlief, maar het blijft een pup: hij wil alleen maar spelen en overal in bijten. Ik probeer hem stap voor stap op te voeden, maar sindsdien ontwijkt Nami mijn huis. Ze is bang, en zodra hij haar ziet of hoort – zelfs als hij slaapt – komt hij aanrennen. Zij miauwt dan om naar buiten te mogen of vlucht weg. Ik heb ze natuurlijk nog niet alleen gelaten; als ik er niet ben, zit Harley in de woonkamer. Ik probeer ze zoveel mogelijk aan elkaar te laten wennen door ze allebei tegelijk te aaien. Daarbij houd ik Harley rustig aan zijn halsband vast zodat hij geen gekke dingen doet, en ik trek hem een beetje terug als ik bang ben dat er iets misgaat. Nami miauwt om weg te kunnen, maar heeft nog niet uitgehaald met haar nagels. Laatst keerde ze hem de rug toe en toen greep hij haar staart. Ze gaf een gilletje en ging er vandoor. Ik denk niet dat hij haar pijn wilde doen, hij wilde gewoon spelen met die bewegende staart... en gisteren greep hij haar in haar vacht. Het lukt me niet om hem los te laten als zij er is, ik ben veel te bang dat hij haar pijn doet of zij hem. Ik ben gestrest en hoop maar dat ze aan elkaar wennen. Ik wil niet dat Harley denkt dat het nu alleen nog maar zijn terrein is omdat zij er minder vaak is. Ik wil geen ruzie tussen die twee, want hij wordt groot en krijgt sterke kaken, en zij niet. Ze is mijn alles, mijn lieve poes, en het maakt me echt verdrietig om haar zo te zien. Ik word er bijna ziek van en ik weet niet wat ik moet doen.
Hebben jullie hier ervaring mee? Wennen Staffies snel aan katten in huis waar ze nieuw binnenkomen?? Zal hij haar op een dag niet echt iets aandoen??
Bedankt voor jullie hulp!