Angstige Shiba Inu

Hoi,

Ik weet niet of iemand dit leest of dat ik antwoord krijg... Maar ik heb afgelopen september ook een Shiba geadopteerd bij deze fokker. Ik heb hem opgehaald toen hij 2 maanden oud was en hij is nu ruim 3 maanden... Mijn puppy is helemaal niet bang, integendeel, hij is dol op menselijk contact, of het nu volwassenen of kinderen zijn. Het feit dat we al 3 kinderen in huis hebben, speelt misschien ook een rol. Vanaf zijn komst hebben we geprobeerd hem aan veel dingen te laten wennen: winkels, de auto, het schoolplein, kinderen en honden, en tot nu toe gaat alles goed. We zullen wel zien hoe het verder gaat... Wat zijn jullie ervaringen met deze fokker? Ik moet toegeven dat ik me niet heel erg in ze verdiept heb...

Hoi Atarax, ik begrijp je helemaal. Ik heb een beetje hetzelfde probleem met mijn shiba van 5 maanden. Hij is bang voor onverwachte geluiden, kinderen, fietsen en bussen (terwijl hij voor auto's dan weer niet bang is). En dat terwijl ik hem tussen de 2 en 4 maanden juist aan heel veel dingen heb laten wennen. Hij kan het prima vinden met andere honden, maar is doodsbang voor mensen (vooral voor kinderen). Het is echt een drama voor ons allebei en mensen suggereren soms zelfs dat ik hem mishandel als ik over dit probleem vertel. Ik denk dat ik vooral veel geduld moet hebben. Heel veel succes!

Ja, maar goed, als de fokker niet eens een minimale inspanning levert om de pups te socialiseren, dan hebben ze met twee maanden natuurlijk al een achterstand. @atarax heeft hem nota bene nog meegenomen naar het winkelcentrum, bij het uitgaan van de scholen...

Je had je hond al met 2 maanden, dus als je hond niet goed gesocialiseerd is, kun je de fokker daar niet de schuld van geven. De fokker heeft de pup op de legale leeftijd aan je verkocht en het is de taak van de eigenaar om de pup tussen de 2 en 3 maanden te socialiseren om er een stabiele hond van te maken. Heb je er echt meer dan een jaar over gedaan om te beseffen dat je hond angstig is??? Waarom heb je hem niet elke dag meegenomen naar drukke plekken vanaf 2 MAANDEN TOTDAT HIJ 3 MAANDEN OUD WAS??? Na ongeveer 3 maanden komt de pup in de angstfase terecht, dus dan moet je hem absoluut niet meer zomaar confronteren met onbekende dingen zoals je dat tijdens de socialisatieperiode doet. DAT WERKT TOTAAL AVERECHTS.

Sorry als mijn woorden je shockeren, ik stel jou niet direct verantwoordelijk, maar het gebrek aan informatie vanuit de fokker en al helemaal vanuit je DIERENARTS is echt bizar.

Hm, die fokker staat niet bepaald goed bekend in het wereldje, zowel qua socialisatie als de kwaliteit van de bloedlijnen, maar dat zie je helaas niet zomaar op het eerste gezicht :/

Ik ken twee hondentrainers die de Shiba heel goed kennen omdat ze er zelf ook hebben: Margaux van Primitif Addict en Marion van Meute Citadine (beide Franse hondenscholen). Ze zitten in Parijs en komen bij je langs in de regio Île-de-France.

Allereerst bedankt voor jullie reacties.

Ik heb mijn hond geadopteerd bij fokkerij 'Elevage du haut Pimont' in Étainhus (in departement 76, niet ver van Le Havre). Ik moet eerlijk bekennen dat ik geen idee heb hoeveel er aan socialisatie is gedaan met de puppy's vanaf hun geboorte tot aan de adoptie. Ik heb Meïko in huis genomen toen hij twee maanden en twee dagen oud was (met stamboom, getatoeëerd, gevaccineerd en de motorische testen en dergelijke waren allemaal gedaan). Ik denk dat de ligging van de kennel niet echt meehielp om hem te laten wennen aan alledaagse geluiden, ontmoetingen met andere honden of voorwerpen die indrukwekkend kunnen zijn voor een kleine hond. De fokkerij ligt midden op het platteland met alleen maar velden eromheen... (je moet zelfs twee kilometer over een zandpad rijden om er met de auto te komen). Maar goed, ik heb daar verder geen informatie over en ik kan het eigenlijk alleen mezelf kwalijk nemen, omdat ik de fokker er op de dag van de adoptie helemaal niets over heb gevraagd.

Ik neem al jullie tips mee en ga vanaf nu alle situaties en/of voorwerpen opschrijven waar Meïko bang voor is.

Wat mijn eigen woonplaats betreft: ik woon in departement 78 (in de buurt van Mantes-la-Jolie, niet ver van departement 27 en 95). Dus als je een gedragstherapeut of een hondentrainer kent die mijn hond zou kunnen helpen, dan hoor ik het heel graag! In het ergste geval rijd ik er een stuk voor om als dat nodig is; ik heb er alles voor over zodat mijn hond een rustig leven kan leiden!

Alvast bedankt en een fijne dag!

Hoi,

Zoals Kikaah al zegt, denk ik dat je hond niet goed gesocialiseerd is met zijn omgeving tijdens de cruciale socialisatiefase (dat gebeurt vooral vóór de 3 maanden) en in de periode daarna.

Meestal is voor dit soort gevallen een langdurige desensibilisatietherapie nodig onder begeleiding van een expert, wat vooral begint bij heel goed observeren.

Eigenlijk houdt het in dat je je hond ongevoelig maakt voor elke 'trigger', oftewel elke specifieke situatie die de angst opwekt. Bij een angstige hond trek je al snel de conclusie dat hij 'overal bang voor is' of 'om niks bang is', maar voor de hond zelf gaat het vaak om heel specifieke momenten.

Een hond kan bijvoorbeeld totaal niet bang zijn voor mannen of voor paarden, maar wel doodsbang zijn voor een ruiter te paard.

Zelf zou ik bij een angstige hond echt een dagboekje bijhouden en elke situatie opschrijven waarin hij in paniek raakt. Probeer de details te noteren (de context, geluiden, geuren, etc.), om zo precies mogelijk te bepalen waar je aan moet werken.

Het kan best dat je hond voor minder dingen bang is dan je nu denkt. Misschien dat het aanpakken van twee of drie hoofdzaken de kwaliteit van zijn leven al enorm verbetert.

Succes!

Ik weet inmiddels aardig wat van Shiba's, want ik heb er zelf al 8 jaar eentje ;) Een Shiba is inderdaad een heel gevoelige hond die snel angstig kan worden. Waar heb je hem vandaan? De herkomst is erg belangrijk, want als hij vanaf de geboorte niet goed gesocialiseerd is, blijft die achterstand altijd aanwezig en is dat lastig te corrigeren. Voor een geslaagde socialisatie kun je hem beter met maar een paar dingen laten kennismaken op een heel positieve manier, in plaats van hem aan te veel dingen tegelijk bloot te stellen zonder de tijd te nemen om eraan te wennen (die fout heb ik zelf ook gemaakt). Als hij bang is voor kinderwagens, kun je hem er het beste eentje laten zien die stilstaat en hem dan afleiden met spelletjes en wat lekkers. Laat hem er daarna naast zitten, beweeg de wagen dan een beetje, ga er daarna naast lopen... enzovoort. Dit kan veel tijd kosten, maar dat geeft niet; als hij er na een maand niet meer bang voor is, is het gelukt! Doe hetzelfde voor alles waar hij bang voor is: pak het stap voor stap aan, heel geleidelijk. Wat heeft de hondentrainer je geleerd? Uit welke regio kom je (misschien ken ik daar mensen)? Heb je al eens een gedragstherapeut bezocht? Je kunt Bach Rescue proberen; bij de apotheek of drogist hebben ze vaak allerlei homeopathische middelen (zoals van het merk Boiron, een merk uit Frankrijk), of de kruiden van Hilton Herbs... Persoonlijk werkte eten bij mijn hond het allerbeste om haar in bepaalde situaties te laten ontspannen! ^^