Hond sloopt de bank

Hoi,

hoeveel tijd besteed je aan je hond en wat voor activiteiten doen jullie samen?

Hoi!

Ik heb een kruising Duitse herder x Stafford. Ze is 7 maanden oud en ze sloopt echt alles... (kleding, meubels, de PlayStation...).

Ik koop kauwspeeltjes voor haar zodat ze daarop kan kluiven in plaats van op mijn spullen, maar dat is echt onbegonnen werk. Ze speelt er 5 minuten mee en zodra ik mijn rug toekeer, begint ze weer opnieuw.

Heeft iemand een tip die echt werkt om dit te stoppen? Laat het me dan alsjeblieft weten.

Bedankttt

Zelfde probleem hier met mijn hond van 11 maanden. Hij heeft speeltjes in huis en we laten hem vaak uit. We zetten zelfs de tv voor ze aan als we er niet zijn, omdat we merkten dat er dan minder rotzooi wordt getrapt. Maar vandaag was het weer raak: de hoek van de armleuning is naar de knoppen. Een kleedje eroverheen leggen voorkomt bij die van mij dat hij eraan gaat kluiven, maar dan moet dat kleedje natuurlijk wel blijven liggen. Vandaag bleef het niet zitten, ook al hadden we het aan alle kanten goed ingestopt. Ze gaan bijna elke dag mee naar buiten, maar we hebben ook een tuin van 1000 vierkante meter. Mijn tweede hond is een keeshondje en daarmee heb ik lang niet zoveel gedoe gehad. Het probleem met deze is dat hij te bezitterig is naar mij toe. Omdat ik in het ziekenhuis werk, ben ik ofwel 's ochtends ofwel 's middags vrij, dus ik breng veel tijd met ze door.

Het is een proces van lange adem en best lastig, maar een hond is allesbehalve dom.

De tarieven zijn inderdaad behoorlijk hoog, maar het is het geld meer dan waard als je naar het resultaat kijkt. Aan de andere kant begrijp ik het volkomen; ik heb zelf ook geldzorgen en kan daarom ook geen gedragstherapeut inschakelen. Pas wel op voor mensen die zeggen: "Als je een hond neemt, moet je de consequenties dragen" of "Zorg gewoon voor je hond". Sommige mensen hier weten niet wat het is om krap bij kas te zitten en zullen je zonder pardon de les lezen. Maar besef wel dat verlatingsangst echt heel ver kan gaan.

Wat de buren betreft: wees heel voorzichtig. Ze kunnen een klacht tegen je indienen en/of de politie direct op je dak sturen. Als er niets gebeurt, kan de politie je hond zelfs in beslag nemen; dat is een vriendin van me ook overkomen.

Hij is zo aan ons gehecht dat hij ons overal in het appartement volgt en als we weggaan, begint hij te blaffen... Ik was net even 30 minuutjes weg voor een boodschap en bij thuiskomst vloog de deur van de onderbuurman open. Die gast riep dat ik er wat aan moet doen omdat de hond blaft als ik weg ben. Ik heb geen idee wie hij is, want normaal gesproken woont er een vrouw onder ons en sinds de hond er is, hebben we nooit problemen gehad. We hadden haar zelfs gevraagd of hij niet te veel lawaai maakte en zij is juist dol op onze viervoeter. Als hij er pas sinds vandaag is, nou... dan is hij wel heel snel op zijn teentjes getrapt. Hij was in elk geval totaal niet vriendelijk. Ik begrijp echt wel dat het storend kan zijn, maar je kunt het ook op een normale manier brengen. Ik hoop dat hij hier alleen maar op bezoek is! Ik durf nu bijna niet meer te bewegen in mijn eigen appartement, uit angst dat die vent weer begint te flippen... Gelukkig heb ik vandaag geen les en morgen is mijn vriend thuis. Maar goed, onze hond vindt het dus echt niet fijn om alleen te zijn, terwijl hij dat eigenlijk van jongs af aan al gewend is. Een vriendin gaf me tips die ze van een gedragstherapeut had gekregen voor de agressie van haar hond naar vreemden, misschien weet zij ook wel iets over verlatingsangst. Het is alleen wel zo dat die specialisten hartstikke duur zijn en als studenten is dat niet makkelijk op te hoesten... We geven al veel uit aan zijn voer en de verzorging. Maar we gaan er toch over nadenken.

Ik weet dat het niet makkelijk is om te accepteren, maar we interpreteren een hoop gebaren van honden vaak verkeerd. Dat hij met zijn staart kwispelt, of dat nu uit blijdschap of opwinding is, betekent niet dat hij weet dat hij iets stouts heeft gedaan. En dat hij tegen je been krabt om je aandacht te trekken ook niet. Hij kan er heel schuldig uitzien, wegkijken of zijn kop omlaag houden, maar niets daarvan bewijst dat hij het echt beseft. Dit lijkt misschien een detail, maar het legt wel goed uit waarom achteraf straffen totaal geen zin heeft en alleen maar voor meer stress zorgt.

Hoe erg is hij aan je gehecht? Een gedragstherapeut inschakelen zou een goed idee kunnen zijn ;)

Hij weet het gewoon, want op een gegeven moment zijn er van die signalen die niet liegen! Als ik het appartement binnenkom en de troep zie, zeg ik niets. Een paar minuten later loop ik naar de plek van het onheil en dan begint hij te kwispelen en tegen mijn been te krabben... Ik zeg helemaal niets. Ik ben ervan overtuigd dat hij het weet! We laten hem al alleen sinds hij klein is en door de tijd heen is de periode dat hij alleen is steeds korter geworden. Hij is erg aan ons gehecht en vooral aan mijn vriend. Als we weggaan doen we niets bijzonders, geen uitgebreid afscheid of zo. Hoe dan ook, zodra we onze jassen pakken, snapt hij het al. Hij gaat elke dag naar buiten, meerdere keren zelfs! En ja, hij heeft speeltjes om te slopen, maar dat interesseert hem niet echt. Als hij bij ons is, is hij zo braaf als wat!

"Hij weet donders goed wanneer hij iets stouts heeft gedaan."

Pas op met deze gevaarlijke fabel. Een hond weet helemaal niet dat hij iets verkeerd heeft gedaan; hij heeft gewoon gedaan waar hij op dat moment behoefte aan had en tegen de tijd dat je thuiskomt, is hij het allang weer vergeten (niet dat hij geen geheugen heeft, maar hij legt de link simpelweg niet). Wat de indruk wekt dat "hij het wel weet", is zijn reactie op jouw slechte humeur, je boosheid of het feit dat hij eraan gewend is dat je chagrijnig bent als je binnenkomt. Hem op zijn kop geven heeft geen zin en zorgt er vaak alleen maar voor dat het probleem erger wordt.

Als hij dit altijd al heeft gedaan, moet je je het volgende afvragen:

Hoe heeft hij geleerd om alleen te zijn?

Heeft hij speeltjes waar hij zich op mag uitleven?

Blijft hij niet te lang alleen?

Maak je een ritueel van je vertrek?

Wordt hij elke dag goed uitgelaten?

Hier zijn wat aanknopingspunten zodat je hond niet meer de behoefte voelt om de boel te slopen.

Oei, ik had niet verwacht dat dit zo’n discussie zou worden :s Onze hond is van jongs af aan al een echte sloper (meubels, deuren, van alles en nog wat...) en wat betreft het straffen: ik kan je vertellen dat hij elke keer op zijn kop krijgt en hij donders goed weet wanneer hij iets stouts heeft gedaan. Hij doet dit alleen als we er niet zijn. Het was al een tijdje geleden dat hij iets kapot had gemaakt, maar vandaag was het dus weer raak. We kennen hem inmiddels wel, dus voor we weggaan halen we alles weg waar hij bij kan. Ik heb echt geen idee waarom hij vandaag ineens de hoek van de armleuning moest hebben en de dagen hiervoor niet... Hoe dan ook, we kunnen het nu niet meer terugdraaien. Ik wilde gewoon weten of jullie dit probleem herkennen en wat jullie oplossingen hiervoor zijn. Er moeten toch wel onverwoestbare hoezen bestaan voor dit soort problemen, of niet?

Sorry dat ik dingen zeg die je misschien niet aanstaan. Op een gegeven moment moet je ook gewoon je ongelijk kunnen toegeven, vind je niet? Maar goed, als je nog rekeningen wilt vereffenen, doe dat dan via een PB en zeker niet in een topic. Ik heb geen zin om het te laten ontsporen.

Terug naar het onderwerp: ja, negeren doet soms echt wonderen. Nu wacht ik liever even de antwoorden op mijn vragen af, zodat ik een beter beeld krijg van het gedrag van de hond.