Puppy en de trap! Hoe leer ik hem dat hij niet naar boven mag?

Nee, het is helemaal niet erg als een pup zich schikt naar een hiërarchie, ongeacht hoe oud hij is. Het laat zien dat hij de hondentaal oppikt en de krachtsverhoudingen en de aanwezige energie begrijpt. Als hij ervoor kiest om zich onderdanig op te stellen, afhankelijk van de situatie en zijn karakter, dan is dat een keuze die volgens hem op dat moment het beste is. Het vergroot ook zijn aanpassingsvermogen binnen een groep.

Je moet er alleen wel op letten dat de anderen, bijvoorbeeld de dominantere honden, hem met rust laten zodra de pup zich overgeeft...

Allereerst bedankt voor jullie reacties!

De datum veranderen is onmogelijk, we gaan erheen voor een behoorlijk belangrijke afspraak en blijven daarom het hele weekend daar.

Achteraf gezien besef ik dat ik die honden wel erg streng heb beschreven. Het zijn geen monsters; ik bedoelde vooral dat de opvoeding vrijwel ontbreekt, in de zin dat ze niet netjes aan de lijn kunnen lopen, op de bank springen, overal spelen, enzovoort... Geen best voorbeeld dus voor onze kleine uk.

Een van de twee is een vrij dominant mannetje dat nog vaak binnen plast.

Het is heel goed mogelijk om de kennismaking ergens anders te doen, in een veld vlakbij het huis, maar suggereren jullie dat we dat huis helemaal niet in moeten gaan?

Tot slot zijn we met 4 volwassenen voor 3 kleine hondjes, dus ik denk dat we de situatie makkelijk onder controle kunnen houden mocht er een conflict zijn. Het dominante mannetje (een Tibetaanse Lhasa) is niet een van de grootste en de andere is een kruising type rattenvanger, ook een klein hondje.

Onze pup lijkt van nature vrij onderdanig, in het nest was hij dat tenminste wel. Jullie hebben het over het corrigeren van de pup; ik snap dat dit kan gebeuren, maar is het een slechte zaak als de pup al snel met een hiërarchie te maken krijgt?

Nogmaals bedankt!

Eens met Ulthia.

Laat je puppy in ieder geval de situatie niet zelf regelen als de ontmoeting doorgaat. Jij moet het initiatief nemen, niet de andere honden, maar jij en jij alleen. Volgens mij is dat de enige regel om te zorgen dat het goed verloopt, al zou ik – gezien wat je beschrijft – zelf nog even wachten 😉

Als de andere honden niet zo sociaal zijn, zou ik – maar dat is mijn mening – nog even wachten.

Je pup zit midden in de socialisatieperiode en een nare of verkeerd aangepakte ervaring kan grote gevolgen hebben voor je kleintje, tenzij je in staat bent om je als een zelfverzekerde roedelleider op te stellen. Dat betekent dat je tussen de andere honden en je eigen pup gaat staan en respect afdwingt bij de rest.

Mijn ouders hebben honden die de baas spelen in huis (waar ik het niet mee eens ben), dus ik heb gewacht tot mijn kleintje goed in zijn vel zat en stevig op zijn pootjes stond voordat ik ze aan elkaar voorstelde.

Hoi,

Na een weekje is de kleine pup al helemaal gewend aan zijn nieuwe leventje. Overdag is hij al volledig zindelijk, alleen 's nachts gaat het nog wel eens mis, maar dat is natuurlijk normaal. Op veilige plekken kunnen we hem al lekker los laten lopen en op drukke plekken wandelen we aan de riem om hem goed te socialiseren.

Nu is het moment gekomen om hem voor te stellen aan de andere honden in de familie. Mijn schoonouders hebben namelijk twee honden en de hele roedel zal elkaar vaak gaan zien, dus we willen graag dat die eerste kennismaking zo soepel mogelijk verloopt.

Het punt is alleen dat die honden niet echt goed "opgevoed" zijn; ze maken thuis een beetje de dienst uit en zijn niet per se heel sociaal naar anderen. Bovendien zijn de regels bij hen thuis heel anders dan de regels die wij onze pup proberen bij te brengen.

De ontmoeting vindt volgend weekend plaats bij hen thuis, en onze kleine spruit is dan net 3 maanden oud. Hebben jullie tips om dit goed aan te pakken, zodat onze pup geen nare ervaring oploopt?

Alvast bedankt!

Hoi allemaal en bedankt voor jullie reacties!

Vannacht hebben we het zonder hekje geprobeerd (omdat dat op dit moment toch geen zin heeft), in afwachting van een hekje dat we aan de muur kunnen bevestigen. De kleine is een paar keer naar boven gekomen om te janken en te piepen voor onze gesloten slaapkamerdeur. Maar dat was al veel minder dan de nacht ervoor en ook een stuk minder hard.

Mijn vriendin is uiteindelijk toch maar naar beneden gegaan om de rest van de nacht op de bank te slapen, toen we doorkregen dat de kleine wel erg vaak de trap op en af ging.

Over het algemeen verliep de nacht een stuk beter dan de vorige. Vanmorgen ben ik wat eerder opgestaan voordat ik naar mijn werk ging om even te spelen, een klein blokje om te gaan, hem zijn brokjes te geven en voor de nodige behoeftes. Afgezien van wat vreugdeplasjes bij het wakker worden, is hij al best zindelijk.

Het is wel echt een enorme plakker. Ik probeer hem nu met wat oefeningen te leren dat hij niet op de trap mag, net als bij de kamers waar hij niet mag komen. Hij begrijpt het eigenlijk best goed, behalve als hij me uit het oog verliest, dan komt hij meteen aanrennen. Ik denk dat dat ook wel normaal is; we moeten hem alleen nog duidelijk maken dat hij ons niet overal hoeft te volgen als een... klein hondje :)

Ja, zet maar een traphekje voor de trap; ik ben er zelf ook geen voorstander van dat een pup de trap op gaat...

Hier ook zo: een paar nachtjes beneden op de bank en mijn pup was gerustgesteld. Ze gaf geen kik meer nadat ik weer naar de slaapkamer boven ging; ze wist dat ze niet alleen was.

We hebben dat hekje eigenlijk pas veel later geplaatst, want als kleintje probeerde ze de trap toch nog niet op te gaan.

Volgens mij reageert deze kleine pup heel normaal! Zoals al eerder gezegd is, is hij net weg bij zijn moeder en nestgenootjes en moet hij nog wennen aan zijn nieuwe omgeving. Je hebt trouwens instinctief al de oplossing gevonden om hem te kalmeren, namelijk door 's nachts bij hem te blijven op de bank.

Ik heb hetzelfde gedaan met mijn kleine bichonnetje door beneden te slapen toen ze net bij ons was. Ik hoefde alleen maar even mijn hand uit te steken zodat ze mijn aanwezigheid voelde als ze in paniek wakker werd op die onbekende plek. Ze was dan meteen gerustgesteld en sliep direct weer verder. Dit duurde maar vijf nachten en daarna heb ik geen enkel probleem gehad met verlatingsangst toen wij weer boven gingen slapen: ze heeft nooit geprobeerd om naar boven te komen en we hadden ook geen traphekje nodig...

Net als Aby ben ik geen voorstander van benches of rennen om zijn leefruimte te beperken...

Om te voorkomen dat er overdag de hele tijd de trap op en neer wordt gerend, gebruik ik een hekje. Dat was vroeger het hoofdbord van een kinderbedje; er zit een stang aan waardoor je het heel makkelijk opzij schuift en weer terugzet.

Het allerbelangrijkste voor een stabiele hond die weet dat hij een hond is, is om hem meteen met allerlei honden in contact te brengen. Je moet alleen even de plekken met veel hondenpoep vermijden.

De overgrote meerderheid van de honden met probleemgedrag zijn honden die niet op tijd gesocialiseerd zijn. Die vroege leerfases zijn namelijk best kort; als je te lang wacht, kun je erop rekenen dat je flink moet aanmodderen met je hond...