Mijn Jack Russell maakt mijn leven een hel

(vervolg)

Het is heel normaal dat hij wat terugvalt als je bent gestopt met het oefenen en herhalen van de commando's, zelfs degene die hij al kent. Niets is ooit voor altijd aangeleerd; je moet eigenlijk elke dag even een paar minuutjes de tijd nemen voor een korte gehoorzaamheidssessie. Herhaal wat hij al kan en leer hem af en toe eens iets nieuws, ook al zijn het commando's die eigenlijk nergens voor dienen. Voor het hierroepen geldt precies hetzelfde: een hond die tien keer perfect luistert, doet dat de elfde keer misschien niet zomaar. Daarom moet je die gehoorzaamheid blijven trainen door er elke dag mee bezig te zijn.

Maak er nooit een machtsstrijd van. Als hij gromt, is dat niet erg; hij heeft het volste recht om te laten weten dat hij er even geen zin in heeft. Er zijn genoeg mopperkonten die verder hartstikke lief en gehoorzaam zijn. Laat het gewoon van je afglijden, want als je erop reageert en je jezelf laat opfokken, geef je hem juist macht over je.

Ik denk simpelweg dat het een hond is met enorm veel energie die zijn ei niet kwijt kan, zowel fysiek als mentaal.

Als je thuis bent met je hond, doe dan minstens één of twee keer per dag een spelletje met hem. Denk aan speurwerk, een snuffelmat, een intelligentiespelletje voor honden enz.

Wat die voerbak betreft: gewoon volhouden, niet opgeven en hem pas toestemming geven om te eten als hij niet meer volledig gefocust is op het voer en weer helemaal rustig is geworden. Ook al duurt dat een uur of langer, jij moet hier echt geduld voor hebben. Hij moet begrijpen dat jij de controle hebt over het eten en dat hij daar niets over te zeggen heeft. Blijf zelf altijd rustig en geduldig, wat hij ook doet. Haal de bak na ongeveer tien minuten weg, ook als hij nog niet klaar is.

Wacht voor elke wandeling ook tot hij weer rustig is. Aai hem niet wanneer hij erom vraagt; jij neemt de beslissing. Voor spelen, wandelen en eten geldt hetzelfde: het is niet aan hem om erom te vragen. Dus elke keer als hij om iets vraagt, geef je er niet aan toe. Wacht tot hij stopt en pas dan kun je hem geven wat hij wil.

Misschien kun je de wandelingen wat uitdagender maken door regelmatig van omgeving en route te wisselen. Maar ook, in het ideale geval: in plaats van vier wandelingen van 40 minuten, twee lange van anderhalf uur doen en dan nog een paar korte rondjes van 5 tot 10 minuten gedurende de dag om hem zijn behoefte te laten doen?

Wanneer je kunt, bijvoorbeeld in het weekend of op een doordeweekse dag, neem hem dan eens een hele middag mee naar het bos of de velden. Zo kan hij even lekker uitwaaien, naar hartenlust rennen, overal snuffelen en in de modder rollen als hij daar zin in heeft enz.

Je hebt een gedragstherapeut ingeschakeld, maar is die ook echt bij je thuis langsgekomen om jullie te observeren?

Als ik je bericht zo lees, heb ik niet die indruk, maar misschien heb ik het verkeerd begrepen.

Het is echt essentieel dat een gedragstherapeut jullie gedrag 'live' komt bekijken. Zonder dat heeft het eigenlijk geen zin, omdat diegene dan alleen jouw interpretatie hoort en niet zelf ziet hoe de hond zich gedraagt.

Om op dit punt te belanden, moet je waarschijnlijk flinke fouten hebben gemaakt, signalen van de hond hebben genegeerd, enzovoort... Ik zeg dit niet om je een schuldgevoel aan te praten, maar het is gewoon zoals het is.

Ik heb zelf ook een gedragstherapeut geraadpleegd voor mijn hond, maar dat was een consult in een kliniek. Ze zag daar helemaal niets van het gedrag van mijn hond, dus dat was volkomen nutteloos...

Ik heb het idee dat dit soort situaties vaker voorkomen bij kleine hondjes. Zou daar een verband tussen zitten?

Met een kleine hond heb je de neiging om anders te reageren: je tilt ze op, verplaatst ze, en dwingt ze eigenlijk tot dingen. Terwijl als een hond 50 kg weegt, je hem niet zomaar optilt of dwingt; dan zorg je wel dat hij meewerkt.

Ik heb echt de indruk dat de manier van opvoeden heel anders is tussen kleine en grote honden, en zo maken we er kleine tirannen van!

Misschien heb ik het mis hoor, maar je hoort minder vaak over grote honden die in monsters zijn veranderd. Maar dat is misschien omdat de eigenaren er niet meer zijn om het na te vertellen 😅

Mijn hond weegt 66 kg, dus stel je voor dat hij zich hetzelfde zou gedragen als die van jou... Misschien gebeurt het wel, maar hebben de eigenaren geen handen meer over om nog berichten te kunnen typen...

Hoi,

Als ik het goed begrijp, word je al jarenlang regelmatig door je hond aangevallen en leef je in een hel.

Volgens mij zit er ergens een flinke weeffout... Of jij begrijpt hem echt totaal niet, of je hond heeft een serieus gezondheidsprobleem. In ieder geval vind ik het echt bizar dat je nog geen enkele professional hebt ontmoet die een goede check-up kon doen en een diagnose kon stellen.

Dierenartsen die echt gespecialiseerd zijn in hondengedrag zijn vrij zeldzaam, zoek liever een uitstekende gedragstherapeut die goed aangeschreven staat en veel ervaring heeft.

Na al die jaren moet iemand je nu eindelijk eens vertellen wat er nou echt aan de hand is!

Eerlijk gezegd verklaart niets van wat je schrijft waarom je hond je zo woest aanvalt en tegen je muren aan schijt...

Ik heb niet echt veel advies waar je wat aan hebt, maar je mag jezelf echt een schouderklopje geven dat je zo volhoudt. Geef niet op, het komt wel goed.

Nou, hij heeft dit gedrag toch pas ontwikkeld sinds hij 2 jaar oud is, en daarvoor waren er geen problemen. Ik denk dus niet dat zijn verleden als puppy veel invloed heeft (tenminste, mits de dierenarts een eventuele mentale of psychische aandoening heeft uitgesloten...).

Er is meer fysieke en mentale uitdaging nodig en een zachte maar consequente bijsturing; wees duidelijk en standvastig.

Wat betreft het blaffen als je weg bent... Hoe heb je hem geleerd om alleen te zijn?

Er valt hier heel wat op te lossen en er is een duidelijke heropvoeding nodig. Win informatie in bij verschillende hondentrainers voordat je er eentje kiest die je echt kan helpen.

Dat geeft me wel het gevoel dat hij het leuk zou kunnen vinden. Ik ga me eens goed informeren en wie weet gaan we het dan gewoon eens proberen :)

Dat zou echt super zijn! Dan moet hij die bal alleen nog wel écht gaan halen 😝 hij is zo'n gekkerd dat hij er zelfs op het droge gewoon voorbij rent om uiteindelijk met iets heel anders aan te komen zetten ^^

Nee, de gedragstherapeut heeft me daar niets over verteld. Dat hij nog niet helemaal zindelijk is, is tot daaraan toe, dat is wel irritant maar dat is bij mij thuis en daar hebben de buren geen last van. Maar dat gehuil... Omdat ik al een keer verhuisd ben om hem te kunnen houden, wil ik dit probleem echt heel graag oplossen.

Goedenavond.

Ik weet dat dit absoluut niet de juiste manier is om ermee om te gaan, maar ik ben echt bang voor hem... Het ergste is dat hij buiten dit gedrag om echt een schatje is.

Wat betreft de voerbak, dat is precies wat ik probeer te doen. Gisteren zei ik bijvoorbeeld dat hij er niet aan mocht komen en ook al vond hij het moeilijk, het lukte hem. Hij gromde wel, maar hij luisterde. Hetzelfde geldt voor wanneer ik zeg dat hij in zijn mand moet gaan; hij gaat dan wel, maar hij 'moppert' een beetje (hij gromt niet vals, maar meer uit onwil).

Hij kent 'zit', 'af', 'ga naar je mand' en ook zinnetjes als 'we gaan plassen' of 'we gaan wandelen'. 'Hier komen' heeft juist het omgekeerde effect. Afgelopen zomer wilde hij trouwens niet drinken en toen dwong ik hem door te zeggen 'je gaat drinken' terwijl ik naar zijn waterbak wees, en dat deed hij dan wel.

Hij voert de commando's nog wel uit, maar niet meer zo goed als vroeger. Toen hij klein was, was ik begonnen met hem te leren loslopen. Ik heb het gevoel dat hij achteruitgaat.

In ieder geval bedankt voor je reactie.