Komst van de puppy en werk

Uiteindelijk is elke pup weer anders en de een is er sneller "klaar" voor dan de ander, dat varieert gewoon. Idealiter zou de fokker dit allemaal moeten kunnen inschatten om de pups op het juiste moment te plaatsen.

Zelf heb ik één keer in mijn leven een nestje kittens gehad en ik zag de ontwikkeling heel duidelijk: met twee maanden waren ze er echt nog niet klaar voor, met drie maanden wel. Ik neem aan dat je dat bij een nestje pups ook zo ziet, en de fokker die er dagelijks mee bezig is, kan het beste inschatten hoe zijn pups ervoor staan. Ik heb het in ieder geval bij mijn kittens gezien en ik denk dat het bij pups precies zo werkt: een week is een wereld van verschil en kan echt alles uitmaken.

Persoonlijk zag ik mijn kittens in twee weken tijd veranderen van superafhankelijke kleintjes die aan hun moeder vastgeplakt zaten naar zelfstandige kleine roofdiertjes ^^ en ik zou ze nooit hebben weggegeven in die fase dat ze nog zo afhankelijk aan het drinken waren. Je moet de natuur wel een beetje respecteren.

Bedankt Damathe!

Zijn er dingen waar ik extra op moet letten omdat hij nog wat jonger is?

Ik moet eerlijk bekennen dat toen bleek dat hij 2,5 maand oud was in plaats van 3, ik niet dacht: 'Laat maar, dit is geen goed idee, ik doe het niet'. Ik wist dat hij anders waarschijnlijk door een ander gezin zou worden meegenomen die hem al met precies 2 maanden zouden ophalen, en ik was echt helemaal verkocht.

Misschien was het een foutje van mijn kant, ik weet het niet. Maar ik hoop dat hij er niet te ongelukkig van wordt dat hij iets eerder weg is gegaan...

Dat je moest "onderhandelen" met de fokker... Ik vind dat dat wel genoeg zegt over hoe die te werk gaat!!

Ik wens jullie in ieder geval heel veel goeds toe 🙂

Oké, jullie bevestigen dat ik er goed aan doe om vrij te nemen! En het is inderdaad een heel goed idee om dat alleen zijn stap voor stap op te bouwen en tegelijkertijd de uitlaattijden alvast zo te plannen alsof ik aan het werk ben.

Ja hoor, natuurlijk niet maar korte rondjes van 15 minuten, ik ben zeker van plan om langer te gaan. Uiteindelijk wil ik ook samen met hem gaan sporten als hij oud genoeg is om het vol te houden ^^ naast de gewone wandelingen natuurlijk :)

Nee, hij is dan nog geen 3 maanden oud 😔. Eigenlijk zou ik hem met precies 2 maanden krijgen, maar ik heb twee weken extra kunnen regelen bij de fokker zodat hij langer bij z'n moeder kon blijven.

Je hebt groot gelijk dat je een paar dagen vrij neemt om je pup te verwelkomen. Het is niet alleen voor hem wat minder zwaar om zijn vertrouwde omgeving en gezichten te verlaten, maar je zult zelf ook best moe zijn van het uitlaten, opvoeden, enzovoort. Er gaat veel voor je veranderen en je zult zelf ook een hoop leren.

Om hem eraan te wennen alleen te zijn, kun je een paar keer per dag kort even weggaan. Bijvoorbeeld 5 minuutjes naar de brievenbus of om het vuilnis weg te brengen, een kwartiertje om brood te halen, een halfuurtje voor de boodschappen, enz. Rommel wat met je sleutels bij de deur, maar aai hem niet en speel niet met hem in de 5 minuten voordat je weggaat. Zorg dat alles heel gewoon lijkt. En als je terugkomt en hij is heel enthousiast, negeer hem dan tot hij weer rustig is.

Begin ook direct met een vast ritme. Doe net alsof je elke dag naar je werk gaat, bijvoorbeeld door hem uit te laten om 7u, 12u, 17u en 21u. Houd er wel rekening mee dat een pup ongeveer elke 3 uur naar buiten moet om hem zindelijk te maken.

Ik zie dat je een Golden krijgt; dat is een actief ras, dus zijn behoeften zullen groeien. Hij zal op een gegeven moment echt niet meer genoeg hebben aan wandelingen van een kwartiertje... Straks zijn er langere wandelingen nodig zodat hij lekker kan uitrazen, moe is als je weg bent en rustig blijft of gaat slapen.

Is de pup al minstens 3 maanden oud als je hem krijgt?

Ik ben het helemaal eens met Noaaron en Be cool, want zo heb ik het ook aangepakt toen ik een nieuwe hond in huis kreeg.

Ik neem dan een paar dagen vrij en laat de hond elke keer een beetje langer alleen, en dat is elke keer goed gegaan. De eerste keer was met een puppy, mijn eerste hond als volwassene, en de tweede keer was mijn huidige hondje die ik uit het asiel heb gehaald toen ze 18 maanden oud was. Ze is nu inmiddels 15 en een half jaar. Toen ik haar adopteerde was ze op straat achtergelaten, een doodsbang klein mormeltje van minder dan 5 kg dat uit vuilnisbakken probeerde te eten. Niemand wist iets van haar verleden, zelfs haar naam niet. Zodra ik haar in de auto zette, heb ik de hele weg tegen haar gepraat om haar aan mijn stem te laten wennen en aan de naam die ik voor haar had gekozen. Zodra ze bij mij thuis kwam, wilde ze eigenlijk nergens anders meer heen. Ze reageerde al heel snel op haar naam en begreep hoe het er in huis aan toeging. Omdat ik alleen woon, begreep ze snel dat ze niets te vrezen had als ik even weg was; ze was veilig en wist dat ik altijd weer terugkwam. In het begin kwam ik direct na mijn werk naar huis, dus op vaste tijden, maar gaandeweg maakte dat niet meer uit omdat ze wist dat ik toch wel weer thuis zou komen.

Ik ben het eens met Noaaron en Be cool; dat is precies hoe ik het ook heb aangepakt toen ik een nieuwe hond in huis kreeg.

Ik neem dan een paar dagen vrij en laat de hond elke keer iets langer alleen, en dat is tot nu toe elke keer goed gegaan. De eerste keer was het een puppy, mijn eerste hond als volwassene. De tweede keer was mijn huidige hondje, die ik uit het asiel heb gehaald toen ze 18 maanden oud was. Ze is nu inmiddels vijftieneneenhalf. Toen ik haar adopteerde, was ze op straat achtergelaten; een doodsbang kleintje van minder dan 5 kg dat uit vuilnisbakken probeerde te eten. Niemand wist iets van haar verleden, zelfs haar naam niet. Zodra ik haar in de auto zette, heb ik de hele rit tegen haar gepraat om haar aan mijn stem te laten wennen en aan de naam die ik voor haar had gekozen. Vanaf het moment dat ze bij mij binnenstapte, wilde ze nergens anders meer zijn. Ze luisterde al heel snel naar haar naam en begreep hoe het in huis werkte. Omdat ik alleen woon, wist ze dat ze niets te vrezen had als ik wegging; ze was veilig en begreep dat ik altijd weer terugkwam. In het begin kwam ik altijd direct na mijn werk naar huis, op vaste tijden dus, maar na een tijdje maakte dat niet meer uit omdat ze wist dat ik toch wel weer thuis zou komen.

Het beste is volgens mij om een middenweg te vinden tussen beide kanten.

Dus ja, het is een goed idee om vrij te nemen zodat je er kunt zijn voor dit kleintje, dat in een vreemde omgeving terechtkomt zonder moeder en nestgenootjes en daardoor natuurlijk een beetje van slag zal zijn.

Maar tijdens je vakantie moet je, zoals Noraaron ook al zegt, niet 24/7 bij elkaar zijn. Gebruik die tijd juist om hem stap voor stap steeds iets langer alleen te laten, zodat hij niet weer helemaal de kluts kwijt is als je weer moet gaan werken en hij ineens alleen is terwijl hij dat nooit eerder is geweest.

Het is best een goed idee om wat vrije dagen op te nemen: zo kun je hem er juist stapje voor stapje aan laten wennen om alleen te zijn, in plaats van alles in één keer. Het is beter om hem eerst 5 minuutjes alleen te laten en dit dan steeds verder uit te bouwen naar een paar uur.