Grote dip sinds zijn komst

Reken maar niet op mij om dit te gaan veralgemenen, hoor.

Nogmaals, ik krijg een volledige opvolging en de fokster van onze pup wil heel graag zijn gezondheid en ontwikkeling in zijn nieuwe gezin blijven volgen.

Fokkers die actief meedoen aan shows hebben er meestal alle belang bij om alles strak geregeld te hebben rondom het fokken en de opvoeding, en om goed voor hun kleintjes te zorgen.

Ik zeg niet dat wat je zegt nergens op slaat, integendeel, er is zeker over nagedacht, maar je bent wel een beetje te extremistisch op dit gebied.

Zoals ik al zei ken ik iemand met een fokkerij die overal aan meedoet: shows, beurzen en ook aan huis.

En ik vind hem echt absoluut geen slechte fokker.

Bedankt Elisa, maar op dit moment weet ik even niet waar ik aan toe ben... Ik vind het nog steeds lastig om echt consequent te zijn en me niet schuldig te voelen.

Lekker makkelijk om iemands woorden zo te verdraaien...........

Als een particulier TOTAAL ZEKER wil weten dat het kleintje dat hij in huis haalt (voor heel wat jaren hopelijk, vergeet dat niet!....) goed terechtkomt, is er maar ÉÉN MANIER: de moeite nemen (tja, je moet wel even van je bank afkomen....) om er zelf heen te gaan en te 'checken' in wat voor omgeving de kleintjes én de volwassen dieren opgroeien.

Wie zegt dat jouw puppy niet uit een of andere horrorfokkerij komt?

NIETS, HELEMAAL NIETS!

En de plicht van mensen die weten hoe het zit (waar jij blijkbaar niet bij hoort, maar dat geeft niet; wat wél erg is, is dat je je kop in het zand blijft steken) is juist om te laten weten wat er in bepaalde fokkerijen gebeurt.

Kijk, ikzelf als fokker zou "ALLEEN" een kitten op een tentoonstelling kopen als ik de fokker door en door ken.

Anders zou ik, ook al ben ik helemaal verliefd op een kitten, NOOIT een dier op een show meenemen.

Dan heb ik twee opties: of ik ga er zelf heen, ook al moet ik er 500 km voor rijden, en als het écht te ver is, dan ZOU ik van het kitten afzien omdat ik maar al te goed weet wat voor ellende een *****-fokkerij kan veroorzaken!...........

Als ik verder geen advies geef, is dat omdat ik dat overlaat aan mensen die meer verstand hebben van de opvoeding van puppy's. Maar wat betreft fokkerijen, of het nu om honden of katten gaat, ja, honderd keer ja, ik sta voor de volle 100% achter wat ik zeg.

Ik val je niet aan, maar ik kan wel stellen dat je er niet goed aan hebt gedaan om onder deze omstandigheden een puppy te kopen.

Nu weet je het, dus aan jou de taak om dit aan anderen door te geven en het de volgende keer vooral niet meer zo te doen.

Wat die depressie van je betreft: ik heb precies dezelfde symptomen gehad toen ik mijn hond kreeg. Ik droomde er al van kinds af aan van om een hond te hebben, maar toen die dag eindelijk aanbrak, was ik vreemd genoeg allesbehalve euforisch. Toen de eerste problemen opdoken, belandde ik al snel in een soort babyblues, maar dan de 'doggy-blues' versie. Ik heb ook echt getwijfeld om haar weg te doen toen ze de hele tijd zat te janken en te piepen, me overal non-stop volgde en ik geen moment rust meer had (zelfs niet onder de douche!). Ik besefte dat ik bepaalde tijdrovende projecten moest opgeven om me meer op haar opvoeding te kunnen storten... Ik ben toen ook gestopt met mijn theorielessen bij de rijschool, ging veel minder uit met vrienden en plande mijn hele dag rondom de plaspauzes van mijn hond... Nee, het was niet makkelijk. Ik zou zelfs zeggen dat de eerste zes maanden echt loodzwaar waren; ik bleef maar huilen en het lukte me niet eens om van die hond te houden, terwijl ik haar toch zo graag wilde.

Maar na die grens van zes maanden, toen ze wat rustiger werd en de basisregels onder de knie had (ik heb trouwens lessen gevolgd bij twee verschillende hondentrainers), ontstond er vanzelf een echte klik. Dat komt echt met de tijd. Natuurlijk gooit het je hele leven overhoop, maar het is net als met een kind. Je kunt je kind ook niet zomaar ergens achterlaten als het je even te veel wordt, en bij een hond is dat precies hetzelfde: je moet er het beste van maken. Wat ik je aanraad voor de opvoeding, is om heel consequent te zijn. Ik weet dat het niet makkelijk is en dat we vaak geneigd zijn om voor de zogenaamde 'positieve opvoeding' te gaan (met beloningen enzo), maar bij sommige honden (waaronder die van mij) werkt dat gewoon niet. Je moet dus een duidelijke "nee" gebruiken en laten merken dat je niet blij bent (al overdrijf je je toon een beetje, zolang je maar niet schreeuwt), en ga vooral 's nachts niet terug naar hem toe!

Nou Dellys, ik zou echt wel de loterij willen winnen!

Alle gekheid op een stokje.

Dankzij jou weet ik nu dat mijn kleine Harper is mishandeld en dat hij niet in een gezonde omgeving is opgegroeid, en dat allemaal door een fokker die totaal niet serieus was...

Je moet informatie wel een beetje kunnen nuanceren. Dat is tegenwoordig het probleem bij veel te veel mensen. De eerste drempel is onze eigen goedgelovigheid en ons gezonde verstand.

Je moet onwetendheid niet verwarren met persoonlijke ervaring...

Zeker omdat je tot nu toe, afgezien van die moraliserende toon in je reacties, eigenlijk helemaal niet helpt.

En dat is wel heel wrang als je zogenaamd het welzijn van onze kleintjes zo hoog in het vaandel hebt staan.

Dellys, ik zal mijn vrienden in Pomponne hier zeker even over inlichten om ze te vertellen dat ze totaal geen waardering krijgen van de 'serieuze fokkers', en dat na ook 20 jaar hard werken.

"Als we naar de media gaan luisteren en alles over één kam scheren, dan wil je niet weten wat voor angstcultuur er in de wereld ontstaat..."

Dat is nou net het punt: we hebben het hier over iets waar je geen verstand van hebt, dat is wel duidelijk!.......

Kel-Morian, je zegt: "Er waren fokkers uit verschillende regio's. Er zijn niet elke zondag puppybeurzen in een bepaalde regio. Soms kan het meer dan lastig zijn, of zelfs onmogelijk, om ze te gaan opzoeken of om mensen op locatie te ontvangen."

Als je een huisdier in huis neemt, doe je dat voor ongeveer 15 jaar. Je motivatie moet dus groot genoeg zijn om een eind te rijden, ook al is het heel ver.

Ik haal mijn kleintje liever bij een serieuze fokker op 500 km afstand voor 15 jaar puur geluk, dan bij een fokker om de hoek of op een beurs waar je vervolgens alle ellende van de wereld mee krijgt.

En als je echt wilt, is niets onmogelijk.

Daarom had ik het over schoenen van koalavel en teenslippers...

Als je naar de media gaat luisteren om er een algemene regel van te maken, dan wil je niet weten wat voor angstklimaat er in de wereld ontstaat...

Er zijn vandaag de dag nog steeds mensen die denken dat de wolk van Tsjernobyl bij de grens is gestopt...

Kel-Morian, ik spreek uit ervaring, want ik ben al meer dan 20 jaar fokker.

Een fokker die zijn kleintjes op tentoonstellingen of shows verkoopt, heeft bij mij geen enkel aanzien en dat is de mening van alle serieuze fokkers.

Een serieuze fokker maakt er juist een erezaak van dat alle kopers zelf kunnen zien in welke omgeving de beestjes sinds hun geboorte zijn opgegroeid.