Een puppy in huis nemen: een zwaar onderschatte uitdaging

Oh ja, trouwens, volgens mij is het al even genoemd, maar je behoefte doen aan een korte riem is niet altijd even prettig voor een hond. Wat dat betreft: heb je een korte of een lange riem? Heb je ook een sleeplijn om het hierkomen te oefenen? Je zei trouwens dat ze je volgt uit angst om je kwijt te raken; daar kun je mooi gebruik van maken om haar te leren jou goed in de gaten te houden.

Vrienden van me hebben puppypads gebruikt, vooral voor 's nachts geloof ik, om te voorkomen dat ze eruit moesten. Dat heeft de pup er trouwens niet van weerhouden om vrij snel zindelijk te worden, maar ze hadden ook een tuin. De ongelukjes gebeurden echt "alleen" 's nachts. Je ziet vanzelf wel hoe het gaat. Het is belangrijk dat je zelf minder stress hebt en dat je wandelingen geen drama worden. In het ideale geval zou geen enkele wandeling zo moeten voelen, zeker niet met een kleine pup. Het is beter om er echt met volle aandacht en plezier bij te zijn, in plaats van het alleen maar te ondergaan.

Moet je lang langs de weg lopen, is het ver? Je kunt gebruikmaken van de aandacht die ze voor haar voerbak heeft om haar mee te nemen (verstopt in een tasje als je wilt). Ze volgt je misschien makkelijker als ze weet dat haar voerbak erbij is, en de beloning is dan dat ze die mag opeten zodra jullie in het park zijn.

Om haar aan het straatlawaai te laten wennen, kun je haar mee het balkon op nemen als je dat hebt, of haar in je armen nemen bij een open raam wanneer er bussen langskomen. Maak gebruik van elk moment (steeds een paar minuutjes hier en daar) om haar te laten wennen aan de specifieke geluiden die ze bij jou voor de deur tegenkomt. De eerste keer dat je merkt dat ze op haar gemak is bij een geluid waar ze eerst bang voor was, moet je haar echt belonen met enthousiaste complimentjes en aaitjes.

Echt ontzettend bedankt voor jullie geruststellende reacties. Ik geloof dat ik gisteren echt even in een dipje zat! Er was me inderdaad verteld dat een pup in huis nemen, zeker in een appartement, een hele kluif zou zijn, maar ik had niet door hóé zwaar het zou zijn. Ik besef nu ook dat ik mezelf meer tijd moet gunnen en moet stoppen met mezelf zo'n druk op te leggen.

Vandaag hebben we iets gedaan wat we eigenlijk niet van plan waren voor de opvoeding van onze pup (tja, die goede voornemens van VÓÓR de pup!): we hebben puppypads gekocht. Ik weet dat het niet ideaal is, maar eerlijk gezegd heb ik er geen spijt van, want we zijn nu zooooooveel relaxter. Ik zit niet meer constant te loeren of ze al wakker is om vervolgens met m'n sneakers, de riem, de snoepjes en een speeltje naar buiten te sprinten om haar te motiveren. We laten nu wat meer tijd tussen de wandelingen door, waardoor de uitjes van betere kwaliteit zijn; zij heeft er meer zin in en voor ons zijn het niet meer van die stressvolle verplichte nummertjes. De wandelingen gingen net veel beter, dus ik denk dat we ze misschien gewoon wat minder vaak moeten doen om ze aantrekkelijker te maken. Kortom, iedereen wint erbij – behalve de zindelijkheidstraining dan – maar ik heb besloten om te ontspannen. Dan duurt het maar wat langer, maar zoals jullie zeggen: het belangrijkste is dat iedereen er plezier in heeft! Al hoop ik natuurlijk wel dat ze het principe gaat snappen...

@Hben ik woon heel dicht bij een parkje, de hele uitdaging is alleen om er te komen! We moeten eerst over een stoep langs de weg. En er komt hier om de 2 à 3 minuten een bus langs -_- een hele missie! Maar het is duidelijk dat zodra we er zijn, de druk van de ketel is. Ze speelt, ze loopt mee en ondertussen is ze de tulpenperkjes aan het slopen 🙄

@Lacurieuse ik ben eraan aan het werken, maar het is lastig! Ze luistert naar "zit", "hier" en "wacht" WANNEER we in het appartement zijn (vooral als het met de voerbak is, dan heb ik haar maximale aandacht lol), maar buiten ziet ze me totaal niet staan!

Je hoort vaak dat een puppy in huis nemen niet makkelijk is, maar volgens mij gelooft niemand dat echt totdat ze er zelf een hebben 😂

Een pup is superleuk, maar het kan ook echt vermoeiend zijn!

Het komt heel vaak voor dat puppy's op een bepaalde leeftijd even bang zijn of geen zin hebben om vooruit te lopen. De mijne deed precies hetzelfde. Maar de weken vliegen voorbij en die gewoonte gelukkig ook! Het doel is om de wandelingen echt leuk te maken! Ontmoetingen met andere honden (toegegeven, dat is lastig in deze lockdown-periode, maar buiten dat is het heel belangrijk), en beloon je pup uitgebreid als hij het goed doet.

Je kunt ook wat kauwsnacks meenemen om ergens rustig te gaan zitten waar niemand is. Je pup kan dan lekker kauwen en buiten zijn zonder dat hij zijn gewrichten overbelast.

Dat hij nog niet zindelijk is, hoort er gewoon bij. Dat zijn de "vreugdes" van een puppy! Beloon hem als hij het buiten doet en negeer het als het binnen gebeurt. Ook al is het soms irritant, je pup kan er echt niets aan doen!

Als je het gevoel hebt dat je er te veel door beperkt wordt: ga alleen naar buiten als ze net wakker is, net gegeten of gedronken heeft, of als ze echt zin heeft om te spelen. Ik vergeet misschien nog wat signalen, maar in het kort: zodra een pup actief wordt, moet hij meestal zijn behoefte doen.

Aan het hierkomen moet je nu al gaan werken! Gebruik een lange lijn of laat haar los, afhankelijk van de omgeving en hoe goed ze op jou let. En beloon haar meteen met iets lekkers zodra ze bij je terugkomt.

En dat "agressieve" spelen? Het is een puppy! Ze speelt tikkertje of worstelt zoals zovelen. Als ze dat doet na een wandeling, moet ze waarschijnlijk even haar energie kwijt. Je kunt op een duidelijke toon "nee" zeggen en haar vervolgens afleiden met speelgoed, zodat ze het uiteindelijk begrijpt.

Het gaat even duren, maar maak je geen zorgen, je komt er wel!

Waarom eigenlijk? Een puppy loslaten wanneer zijn veiligheidsradius nog klein is, is juist de beste manier om een goede recall aan te leren. En dan lekker verstoppertje spelen enzo. Natuurlijk moet je dit wel op een veilige plek doen waar niks kan gebeuren, dus zonder auto's, afgronden en dat soort dingen. En als de pup echt een "zwerver" is en overal vandoor gaat om de boel te ontdekken, begin je gewoon met een lange lijn.

Maar in dit geval volgt de hond blijkbaar gewoon netjes als hij losloopt.

Ah, de geneugten van een puppy ^^ ik denk dat veel puppy's dit wel hebben gedaan. Je hond komt uit een totaal steriele omgeving, dus het is logisch dat hij nieuwsgierig is. Die van mij werd ook heel nieuwsgierig toen we van het platteland naar de stad verhuisden; hij stopte voor auto's en mensen en bleef dan rustig zitten kijken. Kortom, je moet gewoon zijn tempo volgen. Nu is die van jou misschien wat aan de zware kant, maar aarzel niet om lekker naar het bos te gaan enzo. We vergeten vaak om het stap voor stap aan te pakken. Hetzelfde geldt voor een korte lijn: je behoefte doen is dan niet makkelijk. Aan een lange lijn of los in het gras gaat dat een stuk eenvoudiger.

Persoonlijk heb ik een hond die veel gedragsassociaties maakt; hij onthoudt hele reeksen van gedragingen in plaats van maar één ding. Daarom probeer ik hem niet af te leiden, want dan wordt het daarna alleen maar erger. Bij een 'stop': luistert hij, dan krijgt hij een complimentje. Luistert hij niet, dan wordt hij even apart gezet, maar dat hangt natuurlijk helemaal van het dier af.

Geduld. 6, 8, 10 maanden en daarna wordt het rustiger, zo werkt het nu eenmaal en dat zouden we vaker moeten zeggen. Maar loslaten? Echt niet, mijn hond was meteen dood geweest als ik hem op die leeftijd had losgelaten, zelfs midden op het platteland.

Hoi, je hebt je kleintje pas een weekje, dat komt met de tijd allemaal wel goed...

Hben heeft al behoorlijk uitgebreid uitgelegd wat er allemaal moet gebeuren, dus ik stuur je gewoon even een berichtje om je te steunen.

Toen ik mijn hondje kreeg met 2,5 maand was het precies hetzelfde (het is bij alle pups ongeveer hetzelfde, met hier en daar wat verschillen): plassen en poepen in huis, en soms kwam ze net als die van jou weer naar binnen om het dan in huis te doen omdat dat voor haar een veilige plek was. Ook beet ze in kleding, wat voor mij dan weer een reden was om een beetje te stoeien; na verloop van tijd leerde ze haar kracht te beheersen en te stoppen als ik geen zin meer had om te spelen. Als ik haar meenam de stad in, had ze de neiging om te janken (het is een jachthond) naar alles wat ze "verdacht" of zelfs "bedreigend" vond. Ik moest haar dan geruststellen en samen even naar die persoon of dat voorwerp toe gaan om te laten zien dat het niet gevaarlijk was, etc...

Dat gaat er allemaal echt wel in bij je pup als je volhoudt en geduldig blijft, door steeds weer dezelfde handelingen en woorden te herhalen... Maak je geen zorgen, maar het gebeurt natuurlijk niet in een paar dagen. Sommigen zijn ook wat eigenwijzer dan anderen en dan duurt het wat langer, maar eerlijk, je hebt haar pas een weekje en je bent nog maar net begonnen met de opvoeding. Kop op, heb geduld en alles komt goed! :)

Woon je aan een weg zonder groen in de buurt? Als dat niet het geval is, kun je haar best loslaten zodat ze lekker kan snuffelen en van het buiten zijn kan genieten zonder dat je haar continu stuurt (een beetje sturen mag natuurlijk wel, maar zoek de middenweg en grijp alleen in als het echt nodig is) en laat haar je maar gewoon volgen. Dan ben je zelf ook meer ontspannen en zij ook. Alleen maar voordelen!

Begin haar het hierkomen aan te leren op een positieve manier en beloon haar op de momenten dat ze uit zichzelf naar je toe komt zonder dat je haar geroepen hebt.

Zindelijkheid kost tijd, maar als ze zich prettig voelt tijdens het wandelen, doet ze haar behoefte misschien minder vaak binnen en juist meer buiten. Accepteer het idee dat dit niet in een paar dagen of weken geregeld is, wees geduldig.

Wat betreft het happen in je broek en enkels dat overgaat in grommen: je moet waarschijnlijk wat duidelijker grenzen stellen (niet dreigend, maar kordaat en eerlijk). Nu je weet dat de kans groot is dat ze weer begint zodra jullie thuiskomen van het wandelen, kun je hierop anticiperen. Verras haar bijvoorbeeld door over haar heen te buigen en 'NEE' te zeggen op het moment dat ze druk wordt en je broek wil pakken. Leid haar vervolgens af met een speeltje en geef haar een complimentje als ze begrijpt wat de bedoeling is (in jou bijten: nee, je uitleven op een speeltje: ja).

Ik zou je adviseren om trekspelletjes even achterwege te laten, tenminste voor nu.

Geef haar speeltjes die geschikt zijn voor haar leeftijd.

En knuffel haar lekker, speel met haar en geniet ervan. Als je ergens even geen zin in hebt, kun je het beter niet doen en iets anders zoeken of het uitstellen als dat kan. Zo blijft het voor jullie allebei leuk (tenminste, zo vaak mogelijk).