Met elke halsband, ook een gewone halsband, kun je een hond leren om niet te trekken, zonder dat ze per se strak aan de voet moeten lopen. Ik heb zelf een riem van ongeveer 1,2 meter en ik vraag alleen dat ze loopt zonder te trekken. Het echt strakke "volgen" doe ik alleen in de drukte, bij het oversteken van de weg, enzovoort.
In haar topic noemde Bobkat twee problemen: dat de kop door de halsband glipt, en dat haar hond de neiging heeft om te trekken en ze haar niet te veel wil wurgen.
Er zijn twee soorten sliplijnen, een gewone of eentje met een stop. De gewone (zonder stop) zou haar probleem met de kop oplossen, maar maakt het risico op verstikking groter. Terwijl een sliplijn met stop het wurgen beperkt, maar de diameter van de halsband niet verandert (en ze dus alsnog haar kop eruit kan trekken).
De oplossing van Misanthrope is echt niet gek: omdat de lange lijn op de foto erg dik is, snijdt het niet in de huid, zelfs niet als haar hond een beetje trekt.
Je kunt een sliplijn op veel manieren gebruiken:
- voor de training van het strakke volgen, met een gewone sliplijn die net achter de oren zit, zodat je de kop onder controle hebt.
- voor de training van het wandelen zonder trekken (maar niet per se aan de voet) met een waarschuwing door het getik: in dat geval neem je een sliplijn met een stop. Zelfs hiermee heeft een hond liever een losse halsband dan een strakke, en bovendien maakt de ring een metaalachtig geluid als die de stop raakt. Dat kan helpen bij de "oeps, ik moet niet trekken"-reflex.
- gewoon voor een normale wandeling zonder specifieke training, waarbij de halsband losjes hangt en de hond hem niet voelt. Ik neem haar bijvoorbeeld graag mee naar de velden met een sliplijn (waar ik mijn gewone riem aan vastmaak); als ze losloopt voelt ze de halsband niet, maar hij zit er wel voor het geval ik haar weer moet aanlijnen.
Nou, dat is zo'n beetje alles wat ik kan bedenken over het sliplijn-systeem.
