Hoi allemaal,
Ik heb een paar weken geleden een puppy in huis genomen. Natuurlijk heb ik me van tevoren maandenlang overal ingelezen om hem de beste start te geven! Ik heb overal gelezen dat je er 's nachts uit moet om hem uit te laten, zodat hij sneller zindelijk wordt.
Nu vroeg ik me af: is dit proces echt nuttig en noodzakelijk? Mijn pup (11 weken) heeft blijkbaar een heel kleine blaas: overdag plast hij om de 45 min / 1 uur, en het maximale dat hij het 's nachts heeft volgehouden is 2 uur...
Sinds de eerste dag sta ik elke 2 uur op om met hem naar buiten te gaan, zoals me is geadviseerd. Ik heb ook gelezen dat een pup het 's nachts al snel wat langer kan ophouden en dat die nachtelijke onderbrekingen daardoor maar een paar dagen of weken nodig zouden zijn.
Mijn pup plast nog steeds evenveel en houdt het 's nachts maximaal 2 uur vol. En zelfs dan heeft hij meestal al wat in de woonkamer gedaan als ik beneden kom (poep trouwens ook...). Hij begint wel goed te begrijpen dat hij het buiten moet doen, want zodra ik hem mee naar buiten neem (overdag of 's nachts), doet hij meteen wat in de tuin. We zijn dus op de goede weg!
Ik begin echt doodmoe te worden van die gebroken nachten. Elke 2 uur opstaan is steeds lastiger vol te houden voor mijn eigen balans, en ik moet er niet aan denken hoe dat gaat als mijn lessen volgende week weer beginnen!
Daarom vroeg ik me af of ik echt moet blijven opstaan om het hem te leren, of dat het uiteindelijk niet per se noodzakelijk is. Natuurlijk weet ik waar ik aan begonnen ben met de adoptie van mijn maatje, dus als dit proces echt onmisbaar is om hem zindelijk te krijgen, blijf ik het gewoon doen hoor!
Alvast bedankt voor jullie reacties 🙂
