Puppy die naar het gezicht hapt

Ja, het lijkt de laatste paar dagen wel een trend: je post iets en hup, je bent weer weg!

Ongelooflijk, nu al een 'oud-gebruiker'... die mevrouw komt niet meer terug... Het is altijd hetzelfde liedje: mensen willen gewoon niet horen wat ze niet aanstaat... Net als al die mensen die gaan verhuizen en dan te horen krijgen dat dat geen reden is om je hond weg te doen; die zijn dan meteen op hun teentjes getrapt en zeggen dat het ons niks aangaat. Of van die mensen die het totaal niet bolwerken met hun superactieve honden omdat ze geen tijd hebben om ze hun energie kwijt te laten raken. Als je dan zegt dat ze daar beter over na hadden kunnen denken voordat ze voor zo'n type hond kozen die totaal niet bij ze past (wat voor iedereen beter was geweest), dan is het mis. Mensen doen soms maar wat; ze willen een piepklein puppy'tje zonder zich te informeren over de nadelige gevolgen voor iedereen, of een prachtige hond die puur op uiterlijk is gekozen terwijl ze hem nooit kunnen bieden wat hij nodig heeft om gelukkig te zijn. Uiteindelijk zit je met een hond met gedragsproblemen, uitgeputte baasjes die voorgoed genezen zijn van honden, een trieste herplaatsing als resultaat en een getraumatiseerd dier dat heel moeilijk ergens anders onder te brengen is...

Soms is het echt om moedeloos van te worden...

Je pup is dus 7 weken oud. Hoewel de wettelijke leeftijd voor een nestverlating eigenlijk 8 weken is, is er echt nog niks verloren hoor. Vanaf 5 weken kent een pup die bij zijn nestgenootjes is gebleven de hondentaal en de bijtrem onderling al hartstikke goed. Hij snapt dan ook dat hij een hond is. In de eerste 48 uur na de geboorte drinken pups een dikke, gelige vloeistof die colostrum wordt genoemd. Dit spul zit vol met de nodige antistoffen om te kunnen overleven. Een pup die geen colostrum heeft gehad, heeft helaas weinig kans op overleven. Jouw puppy heeft dit dus gehad en is daardoor beschermd. Je kunt je pup laten enten en chippen zodra hij 8 dagen volledig gespeend is (dat wil zeggen dat hij al 8 dagen geen moedermelk meer heeft gedronken). Even ter info: een pup kan al met 5 weken gespeend zijn en dus met 6 weken zijn prikjes en chip krijgen. Als de moeder agressief is en de vader ook voor problemen zorgt, is de kans groot dat je pup van nature een beetje angstig is. Dat is op zich geen ramp, zolang je hem maar op de juiste manier opvoedt met een methode voor angstige honden. Dat je pup bijt en in je gezicht 'aanvalt', is puur spel. Daar zit echt geen agressie achter. Agressie bij pups komt pas voor vanaf een maand of 3, wanneer ze in de angstfase komen. "Au" of "nee" roepen heeft nu nog geen zin, want hij snapt simpelweg de betekenis er nog niet van.

Zodra je puppy bij die volwassen teef is, hoef je — mits zij stabiel en goed in haar vel zit — echt niet in te grijpen, wat de honden onderling ook doen. Je neefjes en nichtjes zijn ook een superbelangrijk onderdeel van zijn socialisatie. Begeleid ze daar goed bij, maar straf je pup vooral nooit voor een 'foute' actie. Een negatieve ervaring tijdens de socialisatiefase blijft hem namelijk zijn hele leven bij en kan er later voor zorgen dat hij agressief wordt naar kinderen. Het toekomstige gedrag van je hond hangt volledig af van de kwaliteit van de socialisatie die jij hem geeft tot hij drie maanden oud is; dat is echt jouw verantwoordelijkheid. VERGEET NOOIT DAT EEN HOND DIE 100% GOED GESOCIALISEERD IS, NOOIT ONOPLOSBARE GEDRAGSPROBLEMEN ZAL KRIJGEN. MAAR EEN SLECHT GESOCIALISEERDE HOND KAN — HOE GOED JE HEM OOK TRAINT — ALTIJD GEDRAGSPROBLEMEN HOUDEN DIE SOMS VERREKTE LASTIG OP TE LOSSEN ZIJN.

In dit verhaal zijn er twee slachtoffers: de pup, die veel te vroeg bij de moeder is weggehaald en ook nog eens ziek lijkt (ademhalings- en rugproblemen).

En de vrouw, alleen, die waarschijnlijk een 'té schattige' pup had geïdealiseerd...

Een vriendin van me had een Jack van 6 weken in huis genomen (ze was zo naïef om die vrouw te geloven die zei: "hoe jonger ze zijn, hoe meer ze zich aan je hechten"); ik zag haar een maand later en haar armen zaten helemaal onder de krassen en bijtwonden...

Er was zelfs een 'veiligheidszone' voor de kinderen ingesteld!

Castratie, een hondentrainer die er niks meer mee kon 😞 ze heeft hem uiteindelijk weggedaan (eigenlijk heeft ze de 'hete aardappel' gewoon aan iemand anders doorgeschoven).

"Oud-gebruiker", nu al... We zijn hier om je te helpen, of eigenlijk vooral voor het welzijn van de hond, want we willen niet dat hij over een paar maanden gedumpt wordt.

Een pup die veel te jong is weggehaald en dus niet genoeg opvoeding heeft meegekregen van zijn ouders en de "fokster". Een vage kruising (een buldog met een Australische herder), ouderhonden die blijkbaar gedragsproblemen hebben (en daar fokken ze dan gewoon mee door?), en een "fokster" die toegeeft dat er agressieproblemen zijn en als enige oplossing bedenkt om de reu weg te doen? (Tja, aan het teefje kunnen ze natuurlijk nog steeds flink verdienen...)

Kortom, je bent er mooi ingeluisd... houd de pup voorlopig uit de buurt van de kinderen en pak de hele opvoeding nu direct stevig aan. Socialiseer hem zo veel mogelijk met volwassen honden en mensen, leer hem de hondentaal, de basiscommando's, enz. Je moet elke dag consequent en duidelijk zijn: maak hem zindelijk, leer hem waar hij wel en niet op mag kauwen, netjes aan de lijn lopen, enz. (Dit gaat zwaar worden, het is alsof je er net een tweede klein kind bij hebt gekregen, met alles wat daarbij komt kijken). Schakel als het nodig is de hulp in van een gedragstherapeut, al is het maar voor twee sessies in het begin. Dat is geen weggegooid geld; ook jouw eigen houding en gedrag worden dan onder de loep genomen – want het ligt zelden aan de hond, maar meestal aan de baasjes.

En je doet er goed aan om hem naar de dierenarts te brengen voor een volledige check-up, om te zien of hij geen ziektes of afwijkingen heeft...

Jammer voor haar en voor haar hond.

Ik zou zeggen dat het een gevalletje misplaatste gevoeligheid is. Als je een fout maakt, kun je die het beste gewoon toegeven en advies (en ook kritiek) accepteren om weer vooruit te komen.

Ik hoop dat ze ergens anders advies gaat zoeken om er samen met haar hond zo goed mogelijk uit te komen. Anders ziet het er nogal lastig uit...

Oude bekende hier, dat duurde niet lang .......

Zet de pup met Oud en Nieuw even apart, het zou nogal onverantwoord zijn om hem bij kinderen te laten. Gezien zijn gedrag naar jou toe, gaan er sowieso problemen komen met kinderen.

Voor de rest hebben de anderen je al uitgelegd wat je nu moet doen.

Nee, het is geen enkel probleem om 15 km te rijden met een pup of een hond. Zelfs 50 of 500 km is geen probleem, een hond kan prima in de auto worden vervoerd. Zet hem wel even in een bench of maak hem vast met een veiligheidstuigje, voor zijn en jouw veiligheid.

Wat de leeftijd van de pup betreft: dat slaat echt nergens op!

Wist je de leeftijd van de pup niet toen je hem in huis nam?

Die vrouw heeft je gewoon verteld wat je wilde horen om van de pups af te komen. Ik zie niet in hoe de overdracht volgens de regels kan zijn gegaan als de pup nog niet de minimale wettelijke leeftijd heeft...

Maar goed, het is nu eenmaal zo.

Je zult nu echt "aan de bak" moeten om deze fout te herstellen. Doe je dat niet, dan kan het de komende 10 tot 15 jaar nog wel eens heel lastig gaan worden.

Voor wandelingen en ontmoetingen tussen honden bestaan er Facebook-groepen en gespecialiseerde sites. Ik weet de naam even niet meer, maar andere leden hebben het er hier al over gehad.

Dus hij was nog geen 2 maanden oud... dat is niet zo best hoor. Terwijl 2 maanden eigenlijk al kort is...

NEE!

Hij is nog beschermd door de antistoffen van de moeder

Je moet alleen plekken met veel hondendrollen, vage plassen enz. vermijden

De kans dat je de rest van zijn leven een probleemhond hebt als hij niet in de juiste weken de juiste sociale regels leert, is duizend keer groter dan de kans dat hij een virus oploopt omdat hij tijdens het wandelen met volwassen honden in contact is gekomen!!!