Hoi,
Uit wraak? Nee, dat denk ik niet.
Hij is 9 maanden oud, echt in de puberteit, dus hij krijgt meer zelfvertrouwen en laat zich meer gelden. Blijf werken aan de opvoeding, zoals het niet aanraken van de meubels enzo... maar zonder hem per se op zijn kop te geven. Dat zou de frustratie en het conflict op de lange termijn alleen maar vergroten, waardoor hij het achter je rug om gaat doen om straf te voorkomen (een beetje zoals een puppy die straf krijgt en zich dan verstopt om zijn behoefte te doen).
Een kordaat maar rustig "nee" of "laat" is voldoende, samen met een zelfverzekerde houding van het baasje.
Wat betreft het plassen voor de voerbak... Dat kennen we hier ook.
Wij hebben Orphée, een teefje van 1 jaar oud.
En we hadden in mei haar vriendinnetje, een Boxer van 8 jaar, een weekje te logeren (ze kennen elkaar goed en mogen elkaar graag). De grote hond is dominant aangelegd en Orphée ook, maar die was van jongs af aan altijd wat onderdaniger naar de oudere hond... Toen kwam de puberteit... Orphée kreeg meer zelfvertrouwen en voelde zich misschien een beetje tekortgedaan zonder dat we het in het begin doorhadden.
De grote hond at namelijk altijd net een paar seconden eerder en ging als eerste door de deur. Alleen dat al.
De eerste twee dagen na de maaltijd ging Orphée naar de voerbak van de grote hond en plaste ze ervoor.
Niet omdat ze overprikkeld was ofzo. We hebben er niets van gezegd en het gewoon schoongemaakt zonder haar op haar kop te geven.
Achteraf gezien vonden we dat ze die twee dagen ook minder goed luisterde naar de algemene regels, een soort mini-revolutie. Niets ernstigs gelukkig, maar we voelden een soort verzet.
Omdat we haar goed kennen en weten dat ze altijd al een dominant karakter heeft gehad, voelde dit voor haar waarschijnlijk als een soort onrecht. We hebben dat opgelost: ze mocht voortaan tegelijk met de grote hond door de deur (na ons) en ze kregen tegelijk te eten. De derde dag geen plasje meer, en sindsdien is het niet meer gebeurd als de grote hond er is.
Het gaat er hier niet om dat je toegeeft, maar dat je je aanpast aan wat zij kan accepteren en wat zij voelt. Ze vindt het trouwens prima om de leefruimte binnen, haar manden en zelfs haar water te delen...
Aan jou de taak om uit te zoeken wat dit bij jouw hond heeft veroorzaakt. Ik denk inderdaad aan een soort markeren. Hij probeert geen wraak te nemen, maar wil gewoon laten weten dat hij er is. Het is aan jou om te kijken waarom hij de behoefte voelt om dat te signaleren... Als je de oorzaak vindt en aanpakt, zal het probleem volgens mij snel opgelost zijn.
