Nierfalen

Hallo,

Ik wil graag mijn ervaring delen.

Mijn bichon Chipie van 14 jaar lijdt aan nierinsufficiëntie. In september lag ze in een semi-coma met een creatininegehalte van 9 en een andere waarde van 600. Ze moest ook overgeven. Ik heb haar naar de dierenkliniek gebracht waar de dierenarts me adviseerde om haar te laten inslapen; op die leeftijd en met zulke resultaten zou ze er volgens hem nooit meer bovenop komen. Ik weigerde omdat ik haar nog een kans wilde geven. Er stond trouwens letterlijk 'laatste kans!!!' op haar kooi geschreven.

Na 7 dagen aan het infuus waren haar waarden weer acceptabel – nog niet top, maar wel al een stuk beter. Ze mocht weer mee naar huis. Qua voeding krijgt ze Royal Canin Renal; ze is een super moeilijke eter maar dit eet ze gelukkig wel. Hill's hoeft ze echt niet! 's Middags krijgt ze rauwe kip (ik had op een Zwitserse site gelezen dat een dierenarts de voordelen van rauwe kip aanprees bij nierproblemen, en ik dacht: we hebben niets te verliezen, laten we het proberen). 's Avonds krijgt ze nier-natvoer met een spuitje, gemengd met een geprakte aardappel. In het begin moest ik haar een beetje dwangvoeren omdat ze nog maar 2,7 kg woog, terwijl haar normale gewicht 4 kg was. Nu, 3 maanden later, is ze er nog steeds en heeft ze Kerst met ons gevierd 😁. Ze weegt nu 3,450 kg. In het begin was ze zo uitgeput dat ze niet wilde eten. Het vergde veel geduld en doorzettingsvermogen, maar je mag niet opgeven.

Haar voeding heeft veel gedaan, maar ook haar behandeling met Pronefra-siroop (of WeNefro), 1 ml 's ochtends en 's avonds.

Ze is zelfs weer begonnen met spelen en wandelt weer kleine stukjes. Als ik naar de dierenarts had geluisterd, had ik 3 maanden geleden al afscheid van haar moeten nemen. Dit is een boodschap van hoop voor alle baasjes van honden met ernstig nierfalen: het is mogelijk met veel liefde, zorg en de juiste behandeling.

Gecondoleerd met je hond! Je verhaal doet me precies denken aan wat ik zelf heb meegemaakt met mijn hond. Het is ontzettend zwaar, maar je hebt de juiste keuze gemaakt! Veel sterkte.

Bedankt Analie en Lomax, ik heb geen spijt van mijn beslissing. Ik denk dat het de juiste keuze was, niet alleen voor het beestje dat niet begreep waarom hij niet meer op kon staan, maar ook voor mezelf omdat ik echt ziek werd van zijn toestand..

Je hebt het juiste gedaan voor je hond, het is een moedige beslissing en een daad van liefde....

Veel sterkte.

Wat ontzettend verdrietig voor je maatje Sottise... Maar je hebt de juiste beslissing genomen, voor hem 3

Rust zacht, kleine engel

Heel erg bedankt Selkys, het is een klein beetje minder zwaar sinds hij er niet meer is. Hem daar zo roerloos te zien liggen en misschien zelfs met pijn, dat deed me nog meer verdriet..

Ik denk dat de beslissing voor zich spreekt, ook al zijn er soms eigenaren die koste wat het kost willen dat hun dier "natuurlijk" sterft. Ik denk dat ze dat meer voor zichzelf doen dan voor de hond.

In ieder geval is het nooit makkelijk om je dier zo te zien achteruitgaan, maar dat is het leven. Je moet ermee omgaan, of in dit geval juist zonder hem verder..

Hoi,

Gecondoleerd met je hond.

Je maatje laten gaan vergt inderdaad ontzettend veel van je, maar het is zo'n respectvol gebaar naar het dier toe.

Ik weet zeker dat Coquin je er dankbaar voor was...

Nogmaals heel veel sterkte...

Lieve groet,

Hoi allemaal, slecht nieuws.

We hebben Coquin vandaag laten inslapen..

We konden het niet meer aanzien om hem zo lusteloos op zijn kussen te zien liggen, terwijl hij ook nog eens niet meer wilde eten..

De dierenarts vertelde ons dat hij nooit meer overeind zou komen en dat hij alleen maar verder zou wegkwijnen als hij niet meer at. Daarom hebben we de knoop doorgehakt voordat de ziekte en uitputting onze hond helemaal kapot zouden maken.

Hem langer bij ons houden zou puur egoïsme zijn geweest.

Zo zie je maar, in drie dagen tijd kan alles compleet omslaan..

Het was een hele actieve en speelse hond. De dierenarts had al voorspeld dat als het eenmaal zover was, het heel snel zou gaan, en dat is helaas ook uitgekomen.

Tja, ik had jullie liever een wonder verteld, maar die heb ik in mijn leven nog nooit gezien.

Goedenavond, helaas verslechtert zijn toestand. Hij drinkt wel, maar niet zelfstandig omdat hij niet meer kan opstaan... Wat het eten betreft: we hebben hem vandaag niets gegeven omdat de dierenarts dat afraadde. Als hij morgen nog steeds niet opstaat, is hij echt aan het einde van zijn krachten. Het enige wat ik dan nog kan doen, is er op een waardige manier een einde aan maken, ook al is dat ontzettend zwaar... Hem bij ons houden zou egoïstisch zijn, want hem daar zo te zien liggen zonder dat hij kan bewegen, zelfs niet om te plassen, dat is geen waardig einde voor een hond die ons zo veel heeft gegeven en altijd een ijzersterke energie had. Hij probeert wel op te staan, maar zijn lichaam wil niet meer mee. Ik hoop nog steeds dat de medicijnen aanslaan en dat hij weer gaat lopen, maar ik bereid me mentaal al voor op het ergste... Het is bizar wat een ziekte in één dag kan doen, zeker bij een hond van deze leeftijd. Hem nu nog meenemen voor allerlei onderzoeken en zo... dat zou echt zinloos rekken zijn en ik denk niet dat hij er nog jaren mee zou winnen. Misschien een paar dagen, maar wat heeft dat voor zin als hij niet meer kan opstaan? Hem daar zo zien liggen, terwijl hij misschien pijn heeft en zich vast afvraagt wat er met hem gebeurt... Het is echt te zwaar. Lijden om te genezen is nog daaraan toe, maar lijden om te sterven is volkomen zinloos...

Veel sterkte met je hond! Mijn hond had ook last van nierfalen toen hij 6 jaar oud was. Hij moest toen wit vlees of speciale brokjes eten, maar hij wilde ze echt niet. Mijn hond had helemaal geen fut meer en wilde totaal niet meer eten... Als die van jou nog wel eet, is dat in ieder geval mooi meegenomen. Probeer hem vooral dingen te geven met een laag eiwitgehalte.