Mijn partner kan mijn hond niet uitstaan

Ik heb altijd met honden en katten geleefd...

Toch heb ik nooit gevonden dat het stonk. Of het nu bij mij thuis was, bij mijn vader, mijn opa en oma of mijn tante... Iedereen in mijn familie heeft wel één of meerdere dieren in huis.

Mijn hond Loulou (uit het asiel) is een oude kruising tussen een teckel en een labrador van 13 jaar en hij ruikt niet bijzonder sterk. Hij ruikt misschien zelfs minder dan Hetna, de boxer van mijn vader van een jaar of 3.

Als je een tweede hond neemt, probeer er dan voor te zorgen dat de oude beagle zelf een leuk maatje uitkiest, toch?

Geurtjes: Neem eens een kijkje op de pagina http://www.consoglobe.com/parfumer-sa-maison-naturel-cg?plusloin=true

Hij wil niet dat we hem wegdoen, maar voor hem is buiten de enige oplossing. Eigenlijk zouden we in het begin één hond nemen, maar uiteindelijk ging mijn man akkoord met twee honden op voorwaarde dat ze buiten zouden blijven. Ik zei oké, want met z'n tweeën leek het me minder zielig voor ze. We hadden twee geïsoleerde hondenhokken gekocht voor een jonge labrador en de oude beagle, maar op het moment dat we ze gingen ophalen, zei de meneer van het asiel (die ik kende omdat ik daar vrijwilliger was) dat hij erover had nagedacht en liever wilde dat ik alleen de oude beagle meenam. Hij wilde dat die een fijn leven kreeg en die drukke labrador zou hem alleen maar uitputten. Het resultaat was dat we terugkwamen met één hond die in het begin buiten bleef. Maar na twee dagen zat hij de hele dag met die typische beagle-ogen door het raam van de schuifpui naar ons te staren en ik bezweek; ik heb hem overdag naar binnen gehaald. 's Avonds sliep hij nog twee maanden buiten, maar toen het koud werd, probeerde ik hem in de garage te laten slapen. Dat wilde hij absoluut niet en hij was liever buiten. Ik maakte me 's nachts zo'n zorgen omdat het vroor; ik ging er 's nachts zelfs uit om hem te bespieden. De hond sliep buiten zijn hok en trilde van de kou. Ik voelde me vreselijk dat ik die hond buiten liet. Ik heb mijn man gevraagd of hij naar binnen mocht en hij stemde uiteindelijk toe, met de opmerking dat als er ook maar iets was, zoals krabben aan de deur, hij direct weer naar buiten moest. Hij is superbraaf geweest en slaapt nu al een jaar binnen. Ik voel me een stuk beter nu hij bij ons is, maar mijn man voelt zich er juist slecht door. Ik denk dat ik hem nu niet meer buiten kan zetten nu ik hem eenmaal binnen heb 'verwelkomd', dat zou hij toch als een straf zien?

En als ik er nu een andere hond bij neem zodat ze met z'n tweeën buiten kunnen zijn, is dat geen slecht idee?

Hoe ik ook zoek, ik vind geen oplossing, terwijl ik dat zo graag zou willen.

Mijn hond wil niet in de garage slapen omdat hij niet tegen gesloten ruimtes kan. Hij kan alleen in de woonkamer slapen die in open verbinding staat met de rest van het huis en de gang. Anders krijgt hij angstaanvallen, omdat hij een week lang opgesloten heeft gezeten na de zelfmoord van zijn vorige baasje voordat hij werd gevonden in zijn eigen uitwerpselen. Daarna heeft hij ook nog eens 4 jaar in een kennel in het asiel gezeten. Het is trouwens een drama bij de trimmer als de deur dichtgaat, of bij de dierenarts...

Jador, ik ben een beetje bang voor die verdampers. Is dat niet schadelijk voor de gezondheid? Ik heb twee kinderen die allergisch aangelegd zijn en ik word een beetje angstig als je al die negatieve onderzoeken ziet over wierook, kaarsen, enzovoort...?

Bedankt allemaal. Hij stinkt niet eens zo erg... ik vind dat alle honden wel een beetje ruiken, ook al zeggen sommige mensen van niet. Soms kom je ergens binnen en hangt er echt zo'n hardnekkige hondengeur.

Ik vraag vaak aan buitenstaanders of ze eerlijk willen zeggen of het bij ons naar hond ruikt. Zij zeggen van niet, maar mijn man vindt van wel. Hij zegt zelfs dat als de hond er straks niet meer is, het nog jaren zal duren voordat de geur weg is. Het is een oud mannetje, en blijkbaar ruiken oude honden sterker. Volgens sommigen ruiken reuen ook meer en anderen beweren dat de beagle het ras is dat het meest stinkt. Kortom, ik heb de perfecte match uitgekozen... een oude beagle-reu lol.

Hij ruikt niet lekker, maar het rare is dat mijn man ook toegeeft dat het niet echt naar "hond" ruikt, maar naar een andere, wat ranzige geur, een beetje zoals leer of zoiets. Heel vreemd... Eerlijk gezegd, als je vlakbij hem of zijn mand zit, ruikt het niet zo best, maar verderop is het prima te doen. Zelf ruik ik dan niks, maar mijn man ruikt het wel en hij walgt er zo van dat hij de woonkamer uitvlucht om naar bed te gaan in plaats van gezellig met mij tv te kijken, omdat hij er misselijk van wordt. In het begin dacht ik dat hij zich enorm aanstelde, maar ik geloof dat het hem echt dwarszit. In de garage is het hetzelfde verhaal; mijn man kreeg al braakneigingen toen de hond in de garage sliep... hij wil hem nu buiten hebben.

Lastige situatie inderdaad. Je hond te vaak wassen zorgt juist voor meer huidproblemen en dan komen de geurtjes alleen maar sneller en sterker terug. Je doet het hartstikke goed door je huis zo netjes bij te houden. Zelf gebruik ik een geurverstuiver voor in het stopcontact. Je kunt de intensiteit aanpassen en het werkt ook top nadat je frietjes hebt gebakken!! Misschien is een klein compromis een optie, dat je viervoeter 's nachts in de garage slaapt bijvoorbeeld? Zo beperk je de tijd dat de geur in huis hangt... Maar is hij echt zó "stinkend"? Een hond heeft een geur, net als elk levend wezen... maar om er nou zóveel last van te hebben...? In een huis ruik je altijd wel wat: kookluchtjes, de geur van materialen, de open haard...

Bedankt voor jullie reacties, ik heb schoongemaakt met een stoomreiniger en een drupje geurvreter op de dweil gedaan. Ik heb al geprobeerd om met hem te praten, maar net zoals ik niet begrijp dat hij niet van de hond houdt, begrijpt hij niet hoe ik die lucht kan verdragen. Om eerlijk te zijn hou ik zelf ook niet van de hondengeur, maar daar zet ik me overheen omdat ik van m'n hond hou. Voor hem is de enige oplossing dat de hond naar buiten gaat (mijn man is nog eigenwijzer dan een beagle!), omdat hij weigert om de rest van zijn leven met dieren opgezadeld te zitten... Ik zou de situatie zo graag willen doorbreken...

Eén ding is zeker: niets of niemand mag je dwingen om je hond weg te doen. Probeer met hem te praten en zorg dat hij het accepteert. Meestal is het andersom, maar misschien is je man wel jaloers op je hond lol 😁(grapje!). Behalve je hond en je huis regelmatig wassen, kun je verder weinig doen.

Ah... wat jammer zeg... mijn vriend doet soms ook weleens moeilijk! Eerst was het gedoe met Yoyo, daarna een tijdje niks en nu is het weer raak met Sushi de kat... dus ik begrijp je helemaal! Wat die luchtjes betreft, ik weet niet wat jij gebruikt, maar ik maak de vloer zelf schoon met een stoomreiniger! Dat is echt niet te vergelijken met een dweil of een zwabber, die verspreiden het vuil en de geurtjes alleen maar! Daarna zet ik een diffuser met etherische oliën aan. Helemaal top!

Heel erg bedankt @docline voor je reactie zonder oordeel. Ik had nog niet gedacht aan geurende planten; we hebben wel geurtjes zoals kaarsen en wierook, maar mijn zoon is allergisch en kan daar niet tegen. En ja, ik gebruik inderdaad baksoda als droogshampoo voor de hond en op de manden...

Dat is inderdaad een lastige situatie.

Het klopt dat een vieze geur echt het plezier van het thuiskomen kan verpesten.

Ik neem aan dat je regelmatig zuiveringszout gebruikt om de geurtjes te neutraliseren.

En dat de indeling van je huis het toelaat om goed te luchten.

Wat betreft kamerplanten zou het me sterk verbazen als je er geen kunt vinden met een geur die je man lekker vindt en die de andere geurtjes in de omgeving een beetje overheerst.