Mijn partner kan mijn hond niet uitstaan

Enicia
Enicia Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
Rapporteren

Hoi allemaal,

Ik weet het echt even niet meer. Ik ben een enorme dierenvriend en ben heel lang vrijwilliger geweest in een asiel. Toen ik mijn man leerde kennen, werkte hij in een dierenwinkel en was hij een aquariumliefhebber (ik ook). Ik had toen een kat en hij leek die wel leuk te vinden, maar na een paar maanden werd ik per ongeluk zwanger en zijn we samen ons leven gaan opbouwen omdat alles goed liep.

Langzaamaan begon hij de kat steeds minder leuk te vinden. Hij is erg gesteld op hygiëne en zag dat de kat in de composthoop rolde; uiteindelijk kon hij hem echt niet meer uitstaan. Hij heeft hem 10 jaar lang compleet genegeerd, maar hij heeft hem nooit iets aangedaan – dat had ik ook echt niet gepikt. Toen de kat overleed, vond ik het huis maar kaal. Het is voor mij bijna van levensbelang om met een dier te leven (dieren waren voor mij als kind een soort therapie bij familieproblemen), dus heb ik een hond genomen omdat hij geen kat meer wilde.

Nu vindt hij de hond dus niks. Hij zegt de hele tijd dat het bij ons stinkt, dat ik hem dit heb opgedrongen en dat ik niet zie dat die geuren een enorme kwelling voor hem zijn. Hij wil dat de hond buiten gaat wonen, maar dat wil ik niet; het is een oud beestje uit het asiel. Heeft iemand hetzelfde meegemaakt? Ik stofzuig om de dag, dweil twee keer per week de vloer met een speciaal fris ruikend middel voor huishoudens met honden, ik geef de hond BARF (rauw voer), en ik was de hond en de hoezen van zijn mand één keer per maand. De hond mag alleen in de woonkamer, eetkamer, hal, gang en de kelder komen. Hij mag niet in de slaapkamers en niet op de bank... Ik ben echt heel verdrietig en zou graag wat advies willen. Ik ga mijn hond absoluut niet wegdoen of herplaatsen, dat staat vast. Ik zoek puur oplossingen om de spanningen in huis te verminderen. Bedankt.

Vertaald Frans
icon info

De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.

Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.

Editor laden

Schrijf je bericht en upload een foto als je dat wilt. Wees beleefd in je uitwisselingen

Je bericht zal zichtbaar zijn voor alle leden van het internationale Wamiz-forum.

40 antwoorden
Sorteren op:
  • Bekijk eerdere opmerkingen
  • ?
    Anonieme gebruiker Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hoi,

    Ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Ik ben gek op dieren en ben heel lang vrijwilliger geweest in het asiel. Toen ik mijn man leerde kennen, werkte hij in een dierenwinkel en was hij aquariumliefhebber (wat ik ook ben). Ik had een kat en hij leek die ook leuk te vinden, maar na een paar maanden raakte ik onbedoeld zwanger en zijn we samen ons leven gaan opbouwen omdat alles goed liep.

    Stukje bij beetje begon hij de kat minder leuk te vinden. Hij is een ontzettende pietje-precies en zag dat de kat in de composthoop rolde; hij kon hem op een gegeven moment echt niet meer luchten of zien. Hij heeft hem 10 jaar lang compleet genegeerd, maar hem nooit pijn gedaan, want dat had ik nooit geaccepteerd. De kat is inmiddels overleden en omdat ik zo'n dierenvriend ben, vond ik het maar saai in huis. Het is voor mij bijna van levensbelang om met een dier samen te wonen (dieren waren vroeger mijn therapie bij familieproblemen), dus heb ik een hond genomen omdat hij geen kat meer wilde.

    Nu vindt hij de hond niks. Hij zegt de hele tijd dat het bij ons stinkt, dat ik hem dit heb opgedrongen en dat ik niet doorheb dat die geuren een enorme kwelling voor hem zijn. Hij wil dat de hond buiten gaat wonen, maar dat wil ik absoluut niet, het is een ouwe lobbes uit het asiel. Heeft iemand dit ook meegemaakt? Ik stofzuig om de dag, dweil twee keer per week de vloer met een speciaal geurmiddel voor huizen met honden, ik geef de hond BARF, en was de hond en de hoezen van zijn mand eens per maand. De hond mag alleen in de woonkamer, eetkamer, hal, gang en kelder komen; niet in de slaapkamers en ook niet op de bank... ik ben echt verdrietig en hoop op wat advies. Ik wil mijn hond absoluut niet wegdoen of herplaatsen, dat staat vast. Ik zoek gewoon oplossingen om de spanningen rondom de hond te verminderen. Bedankt.

    Hoi, maar even van mijn kant: mijn honden gaan voor mijn vent. Als hij mijn honden niet meer leuk zou vinden, zou ik geen seconde twijfelen om hem te dumpen. Mijn honden zijn mijn leven. Het is te makkelijk om je hond weg te doen; dat is het ergste verraad dat je hem aan kunt doen. Je hond zal jou nooit in de steek laten voor een ander baasje. 🤧

    Vertaald Frans
    ?
    Anonieme gebruiker Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hoi,

    Ik weet het echt even niet meer. Ik ben dol op dieren en ben heel lang vrijwilliger geweest in een dierenasiel. Toen ik mijn man leerde kennen, werkte hij in een dierenwinkel en was hij een aquariumliefhebber (wat ik ook ben). Ik had een kat en hij leek die wel leuk te vinden, maar na een paar maanden raakte ik ongepland zwanger en zijn we samen ons leven gaan opbouwen omdat alles goed ging.

    Langzaamaan begon hij een hekel te krijgen aan de kat. Hij is een ontzettend pietje-precies en toen hij zag dat de kat in de composthoop rolde, kon hij hem op een gegeven moment echt niet meer luchten of zien. Hij heeft de kat 10 jaar lang compleet genegeerd, maar hij heeft hem nooit iets aangedaan, want dat had ik nooit gepikt. De kat is inmiddels overleden en omdat ik zo'n passie voor dieren heb, vond ik het huis maar saai. Het is voor mij bijna essentieel om met een dier te leven (dieren waren voor mij vroeger een soort therapie vanwege problemen in de familie), dus heb ik een hond genomen omdat hij geen kat meer wilde.

    Nu vindt hij de hond niks en zegt hij constant dat het hier stinkt, dat ik hem dit heb opgedrongen en dat ik me niet realiseer dat die geurtjes een enorme kwelling voor hem zijn. Hij wil dat de hond buiten gaat wonen, maar dat wil ik absoluut niet, het is een oude lobbes uit het asiel. Heeft iemand dit ook meegemaakt? Ik stofzuig om de dag, dweil twee keer per week de vloer met een superlekker ruikend middel speciaal voor huizen met honden, ik geef de hond BARF, en was de hond en de mandhoezen één keer per maand. De hond komt alleen in de woonkamer, eetkamer, hal en de kelder; niet in de slaapkamers en niet op de bank... Ik ben echt verdrietig en hoop op wat advies. Ik wil mijn hond absoluut niet wegdoen of herplaatsen, dat is uitgesloten. Ik zoek gewoon naar oplossingen om de spanningen rondom de hond te verminderen. Bedankt.

    Hoi, maar even van mijn kant: mijn honden gaan voor mijn vent en als hij mijn honden op een dag niet meer leuk zou vinden, zou ik geen seconde twijfelen om hem te dumpen. Mijn honden zijn mijn leven. Het is het ergste verraad dat je kunt begaan als je je hond wegdoet; je hond zal jou nooit in de steek laten voor een andere mama. 🤧

    Vertaald Frans
    Enicia
    Enicia Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Bedankt drey333, Snoopy heeft al een macho macho eau de toilette van de trimmer... lol, maar het is eigenlijk alleen maar om de boel te verbloemen... het is geen wondermiddel. Ik ga die witte klei eens proberen, dat kende ik nog niet...

    Vertaald Frans
    Docline
    Docline Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Talkpoeder kan ook een handig middel zijn (voor op de hond)

    en witte klei in een schaaltje of op een bordje in de buurt van hun favoriete plekjes absorbeert de geurtjes ook prima

    Vertaald Frans
    ?
    Anonieme gebruiker Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Simon, ik moest lachen. Ook een wasknijper op zijn neus lol :)

    Vertaald Frans
    ?
    Anonieme gebruiker Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Ik ben zelf niet zo'n fan van dit soort producten, maar ik deel het toch maar even:

    (Check wel even de samenstelling, anders kun je misschien een essentiële olie zoeken die goed is voor je hond en daar af en toe een paar druppeltjes van gebruiken)

    http://www.ohmydog.eu/nl/content/parfums

    Vertaald Frans
    Enicia
    Enicia Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Bedankt @docline voor de informatie, je begrijpt het probleem helemaal. Mijn hond heeft een vrij droge huid, niet vet en zonder schilfers, dus ik denk niet dat het seborroe is... Sommigen zeggen dat de geur door het ras komt. Zelf ben ik gek op honden en ik heb er altijd al gehad, maar ik heb nog nooit een hond meegemaakt die lekker ruikt of nergens naar ruikt. Ze hebben allemaal wel een luchtje, daar kunnen ze ook niets aan doen. Zoals @docline al zegt, zijn sommige mensen er misschien minder gevoelig voor. Nu ben ik op zoek naar oplossingen zodat het voor ons allemaal aangenaam blijft in huis. De hond buiten zetten zou me heel zwaar vallen, daarom ga ik proberen om met geurverspreiders te werken om mijn man niet tot last te zijn. Hij heeft niets tegen de hond, maar hij vindt die luchtjes gewoon erg lastig... bedankt voor je advies in ieder geval. Ik hoop dat ik uiteindelijk een oplossing vind...

    Vertaald Frans
    Erable
    Erable Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    En wat als die sterke geur hierdoor komt?

    Veel honden ruiken naar hond (!), zonder dat daar iets geks aan is. Als de geur vervelend wordt, helpt een wasbeurt op z'n tijd meestal wel om het probleem op te lossen. Maar als je hond ineens begint te stinken terwijl dat eerst niet zo was, of als de geur blijft hangen ondanks de normale verzorging (of heel snel weer terugkomt), dan is de kans groot dat het door een huidaandoening komt. Deze vieze geur hoort vaak bij een zogenaamde kerato-seborroïsche toestand; dat betekent dat de huid extreem veel talg aanmaakt en sneller schilfert, wat zorgt voor roos (huidschilfers).

    Een vette huid kun je vaak gewoon zien of voelen als je de hond aait. Seborroï en roos zitten vaak op specifieke plekjes, maar soms kan het ook over grotere delen van het lichaam zitten. De grootte en het type schilfers kunnen verschillen (droog of juist vet).

    Seborroï en huidschilfers zijn tekenen van een huidprobleem. Dit kan puur een huidaandoening zijn (zoals mijten/cheyletiellose, allergische dermatitis, een Malassezia-infectie, enz.), maar het kan ook een symptoom zijn van een onderliggende ziekte (zoals een te traag werkende schildklier of leishmaniose). Het is dan ook echt verstandig om even naar je dierenarts te gaan om de oorzaak te laten uitzoeken en een passende behandeling te starten.

    Vertaald Frans
    Docline
    Docline Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Iedereen is weer anders gevoelig voor geuren, en zo’n natuurlijke afkeer is echt lastig te onderdrukken.

    (Ik heb zelf bijvoorbeeld een enorme afkeer van alle soorten kaas; ik moet de keuken al uit als er ergens eentje ligt, ook al zit die goed ingepakt. Als kind moest ik al overgeven van allerlei luchtjes: baba au rhum, benzine, bepaalde hippe parfums, enzovoort. Er zijn genoeg geuren die objectief gezien echt stinken maar waar ik geen enkel probleem mee heb, maar als je lichaam 'nee' zegt tegen een bepaalde geur, dan is dat heel heftig en kun je er simpelweg niets aan doen).

    Vertaald Frans
  • 30 reacties van 40

    Meer weergeven
  • Heb je een vraag? Of wil je een ervaring delen? Schrijf een bericht!