Mijn hond wordt gevaarlijk voor mijn kinderen, wat moet ik doen?

Als dit een maand geleden is begonnen, zo tussen de schoolvakanties en de lockdown in, vindt hij het misschien lastig dat de kinderen 24/7 om hem heen zijn. Hij mist misschien wat rustmomenten voor zichzelf om even bij te komen.

Inderdaad, ondanks een tuin moet een hond elke dag naar buiten om zijn energie kwijt te kunnen (wij gebruiken het volledige uur in deze lockdownperiode) en voor de nodige afleiding (geurtjes, vogels...).

Blijf niet alleen de regels van de trainer goed toepassen, maar laat hem ook in alle rust eten (liefst na jullie zelf) en stuur hem naar zijn mand als je met andere dingen bezig bent (eten, huiswerk van de kids, thuiswerken...). Plan daarnaast ook echt tijd voor hem in: wandelen, spelen... en laat hem na die sessies weer even lekker in een hoekje liggen. Het mooiste zou zijn als hij een mand heeft in een andere kamer dan de woonkamer, waar de kinderen de instructie hebben gekregen hem niet te storen of op te zoeken.

Je moet een balans vinden tussen fysieke inspanning, rustmomenten en momenten waarop hij braaf moet zijn.

Zijn gedrag heeft niks met zijn ras te maken. Dat hij te vroeg uit het nest is weggehaald, kan zorgen voor wat moeite met zelfbeheersing, maar dat is niet onomkeerbaar. Je moet hem gewoon de kans geven om hierin te groeien (bijvoorbeeld met een korte trainingssessie van 10 minuutjes per dag, waarbij je de kinderen kunt laten meehelpen zodra hij zijn draai begint te vinden). Werk ook aan zijn frustratietolerantie (zitten voor hij zijn voerbak krijgt, daarna 'zit en blijf' voor hij mag gaan eten, enz.).

Door gedurende de dag aan kleine details te werken (een trainingsmomentje, een wandeling waarbij hij een paar minuten netjes naast moet lopen, een speelsessie waarbij je de opwinding doseert, een oefening bij de voerbak, een rustmoment tijdens de middagdut...) zou dat hem moeten helpen om zijn algemene balans weer terug te vinden.

We laten de hond zelden uit, omdat we een tuin hebben.

Hij vertoont dit gedrag nu iets langer dan een maand.

De eerste hondentrainer legde ons uit dat de hond gewoon zijn plek moet kennen en niet meer dan dat. Hij moet alleen eten, uit onze buurt. Hij mag niet om ons heen drentelen als we aan het eten zijn. Nou ja, dat soort dingen dus. We hebben geen contact meer met hem opgenomen, omdat we een andere trainer hebben ontmoet die ons naar deze gedragstherapeut heeft doorverwezen. We proberen er alles aan te doen, maar we willen ook geen enkel risico nemen. Tijdens de lockdown gaan we de hond elke dag uitlaten, omdat zij ons dat heeft aangeraden. We willen gewoon een ongeluk voorkomen.

Als je nog andere vragen hebt, beantwoord ik die graag.

Je hebt niet echt antwoord gegeven op de vragen...

Hoelang laat je je hond uit per wandeling?

Hoelang speelt dit gedrag al?

Wat had de eerste hondentrainer precies gedaan? En waarom heb je geen contact meer met hem opgenomen als hij het probleem toen had opgelost?

Eigenlijk vertoont hij dit gedrag in elke situatie. Vandaag nog lag de hond voor de schuifpui; mijn dochter wilde naar buiten en hij gromde naar haar. Als het alleen was wanneer hij in zijn hok zat, dan zou het nog wel te begrijpen zijn.

Inmiddels voelen we ons gewoon niet meer op ons gemak als de kinderen in de tuin zijn. Mijn zoon is 11 en die begrijpt het wel, maar de kleine is 7 en ze is ook nog eens dol op dieren, dus ze vindt het lastig om afstand te houden.

Hoi,

Je hebt hem nu 4 jaar en hij begint nu naar je kinderen te grommen – wanneer gebeurt dat precies? Ligt hij in zijn mand en komen de kinderen hem aaien, of is hij bij jou en gromt hij zodra de kinderen in de buurt komen?

Mijn hond gromt en laat zijn tanden zien als mijn oudste zoon te dichtbij komt wanneer hij in zijn mand ligt, maar dat komt omdat mijn zoon hem dan lastigvalt. Dus degene die dan op zijn kop krijgt, is de tweevoeter.

Dat grommen is een waarschuwing – negeer dit niet en bestraf het ook niet. Als een hond namelijk wordt aangepakt omdat hij gromt, dan zal hij op een dag niet meer grommen, maar meteen bijten.

-Welke adviezen heb je gekregen van de eerste hondentrainer?

-Wat bedoel je precies met "sinds een tijdje"? (Bedoel je rond de periode van de lockdown of al ver daarvoor?)

-Hoe oud is je kind? -Hoe ging hij met de hond om voordat de hond vijandig gedrag begon te vertonen? (Hoe aaide hij hem? In welke situaties? Op welke momenten?...)

-Op welke leeftijd heb je hem precies geadopteerd?

-Kan hij zijn energie voldoende kwijt? (Aantal wandelingen, duur en kwaliteit...)

Al deze vragen kunnen helpen om een duidelijker beeld te krijgen en de vinger op de zere plek te leggen.

Die tweede trainer is, sorry dat ik het zeg, echt waardeloos. Je kunt een hond op elke leeftijd (her)opvoeden, dus zelfs als je in het begin wat steken hebt laten vallen, kun je dat nog prima herstellen. Ik zie echt niet in waarom een gebrek aan opvoeding niet meer recht te zetten zou zijn!

Zorg er in de tussentijd voor dat je kinderen de hond met rust laten. Als hij niet geaaid wil worden, dan is dat maar zo. Juist door de wens van de hond om met rust gelaten te worden te respecteren, voorkom je problemen (terwijl je aan een oplossing werkt). Ze kunnen hem eventueel op afstand wat lekkers geven.