Mijn hond stopt steeds tijdens het wandelen

Hoi allemaal,

Ik kom even een update geven en reageren op de laatste berichtjes.

Uiteindelijk heb ik het tuigje maar even gelaten voor wat het is, ook al werkt het prima. Ik wilde eigenlijk gewoon weer helemaal bij het begin beginnen en opnieuw aan de slag gaan met het netjes meelopen aan de lijn. (En eigenlijk met alles hoor: het hierkomen en de basiscommando's).

Sinds een tijdje werken we er DAGELIJKS aan, tijdens elke wandeling.

Ik verander consequent van richting zodra hij trekt. Als er een andere hond aankomt, laat ik hem zitten en wachten, en ik wacht tot hij me echt aankijkt voordat we weer verder gaan. Trekt hij? Dan worden we eerst weer rustig en beginnen we opnieuw. Trekt hij niet? Dan mag hij naar de andere hond toe. Nou ja, meestal duurt dat even, dus tegen die tijd is die andere hond allang weer weg 😂

Het is soms best pittig en er is nog een hoop werk aan de winkel, maar ik merk nu na een weekje al dat hij echt veel vooruitgang boekt!

Hij maakt oogcontact, dus het is veel makkelijker om zijn aandacht te pakken en met hem te communiceren. Hij let goed op de bewegingen van mijn been en daardoor loopt hij nu een stuk beter door tijdens de wandeling!

Soms ben ik wel 20 minuten bezig met alleen maar een keertje heen en weer lopen naar de waterfontein zonder dat hij als een malle trekt, maar na die 20 minuten lukt het dan eindelijk.

Nou, dan zijn jullie weer helemaal op de hoogte. Ik laat over een tijdje wel weer weten hoe het verder gaat.

Ik maak binnenkort waarschijnlijk nog wel een ander berichtje aan om deze keer wat tips te vragen over het hierkomen.

Bedankt allemaal 😊

Omdat ik zelf een supergevoelige rug heb, kan ik je verzekeren dat alleen een goed geplaatste retrieverlijn ervoor zorgt dat je hond leert wandelen zonder te trekken, wat comfortabel is voor zowel je dier als voor jezelf...

Zoals ik je al vertelde, vind ik een anti-trektuigje het meest effectief om te voorkomen dat een hond aan de lijn trekt.

Het werkt net zo goed voor de hond als voor het baasje, dat na een tijdje wandelen zijn arm niet meer voelt door al dat getrek

😁

Ik spreek uit ervaring...

Hoi allemaal,

Ik heb de methode met het tuigje met dat handvatje uitgeprobeerd! En het werkt echt super!

Ik pak het handvat vast en laat hem een paar passen zetten; hij doet het wel met een chagrijnige kop, maar na een paar seconden gaan we weer gewoon verder!

Ik denk dat het echt gewoon een beetje nukkigheid is...

Ik probeer hem weer te leren om niet als een gek te trekken als hij andere honden aan de lijn ziet.

Gisteren trok hij weer, dus ik zorgde dat hij die andere hond niet kon zien. Toen hij kleiner was, liep hij gewoon mee en waren we zo weer weg, maar gisteren stopte hij bijvoorbeeld de hele tijd, zo van: "Als ik m'n vriendje niet mag zien, dan loop ik ook niet meer verder".

Ik zeg één keer "we gaan", en als hij niet luistert, pak ik het handvat en laat hem doorlopen. En als hij dan meeloopt, prijs ik hem de hemel in, krijgt hij een beloning en dan lijkt hij meteen weer gemotiveerd om netjes mee te lopen aan de lijn!

Echt top dus, bedankt allemaal ;)

Hoi,

Op basis van wat ik heb gelezen, zou ik zonder twijfel voor de tweede optie van Piotr06 gaan. Een vermoeide hond is normaal gesproken juist hartstikke blij om weer naar huis te gaan. Ik weet niet of hij het commando 'volg' al kent, maar dat is wat ik met die van mij doe als hij niet meer vooruit wil. De mijne doet dit wanneer hij weet dat er iemand van de groep ergens is en wij de andere kant op gaan... Hij kan dan zelfs in een rotvaart rechtsomkeert maken...

Kortom, in zo'n situatie zou ik in jouw geval die 'eigenwijze' aanpak eens proberen (ik denk dat dat het beste werkt voor dit specifieke geval en zijn algemene opvoeding), maar zorg wel dat hij de eerste stapjes zelf zet. Als hij gaat liggen, zet hem dan eerst weer rechtop door zijn achterhand van onderen op te tillen. Blijft hij weer liggen? Dan herhaal je dat gewoon totdat hij blijft staan. Trek daarna voorzichtig aan de lijn totdat hij één stap zet, en dan nog een. Na elke stap ontspan je de lijn weer, enzovoort...

Op basis van wat je vertelt, denk ik aan twee belangrijke redenen:

- ik ben moe

- ik heb geen zin om naar huis te gaan, ik wil blijven.

Je zou een tuigje kunnen overwegen. Hiermee kun je hem even optillen, weer netjes op zijn vier pootjes zetten en zorgen dat hij weer meeloopt.

Bovendien werkt een anti-trektuigje veel fijner om een hond te leren niet te trekken dan een gewone riem.

Het principe is simpel. Er zitten twee ringen aan om de riem vast te klikken: één op de rug en één op de borst van het dier.

Als je de riem aan de borstkant vastmaakt en hij begint te trekken, komt de lijn (die ter hoogte van een poot loopt) strak te staan, waardoor zijn poot buigt. Hierdoor staat hij nog maar op drie poten en zal hij automatisch afremmen.

Allereerst bedankt voor al jullie reacties!

Om even wat meer details te geven: meestal gebeurt het wanneer we het park of het bos verlaten. We stoppen dan bij de waterfontein om hem wat te laten drinken en daarna gaat hij in de plas liggen die hij heeft achtergelaten.

Ik denk dat het door de vermoeidheid komt, dus ik laat hem daar een paar minuutjes rusten totdat er weer andere mensen zijn die de fontein willen gebruiken.

Om hem mee te krijgen laat ik de riem los en dan komt hij zonder problemen weer mee.

Maar het gebeurt inderdaad vaak aan het einde van een wandeling of wanneer we een plek moeten verlaten die hij leuk vindt.

Om te kijken waar het aan ligt, dacht ik eraan om de wandelingen wat in te korten om te zien of het inderdaad met vermoeidheid te maken heeft. Wat vinden jullie daarvan?

En @Piotr06, het gebeurt inderdaad vooral op plekken waar we regelmatig komen!

Loop jij tijdens het wandelen ook altijd dezelfde route of routes?

Als dat zo is en je kiest eens een andere weg, dan kan het zijn dat je hond weigert mee te gaan. Dat is heel normaal in de leerfase (tenminste in het begin).

Hij begrijpt simpelweg niet waarom je vandaag ineens naar rechts gaat, terwijl je al maandenlang linksaf sloeg.

Als je je dier goed kent, kun je vast wel inschatten of hij stopt uit vermoeidheid of dat er iets anders aan de hand is.

Mijn meissie begon dat ook te doen.

Als ik merkte dat ze niet moe was, pakte ik de handgreep van haar tuigje en dwong ik haar om mee te lopen. Meestal liep ze na een paar seconden weer gewoon door, en dan volgden natuurlijk de complimentjes en een dikke knuffel!

@docline

Eens met het eerste deel, maar het tweede..... we leven niet in een wereld waar overal landmijnen liggen die hij heeft ontdekt of monsters die zich in de schaduw verstoppen!

Stoppen is gewoon een "gril", de enige geldige reden is vermoeidheid.

Volgens mij snapt hij pas dat dit gedrag ongewenst is als je een passende straf hanteert.

"-Wil je die kant niet op?! Wil je alleen maar je eigen zin doordrijven?!"

"-Nou oké dan.... we gaan naar huis, de wandeling is voorbij!"

Je hond, hoe oud hij ook is, kan prima aanvoelen dat je ontevreden bent. Direct naar huis gaan zal voor hem als een afgang voelen als hij eigenlijk van plan was om lekker zijn eigen gang te gaan tegen jouw wil in.

Je gaat naar binnen, wacht een redelijke tijd en gaat dan weer met hem naar buiten voor een nieuwe wandeling.

In elk geval is het leerzaam: hij zal begrijpen dat hij niet degene is die de route bepaalt en zo leert hij je vanzelf te vertellen: "als ik stop, dan is dat omdat we echt naar huis moeten omdat ik kapot ben of omdat het te warm/koud is".

Vanaf een bepaalde leeftijd ontdekt een puppy dat hij niet hoeft te luisteren zonder dat de wereld meteen vergaat.

Het is heel normaal dat een slimme hond zijn autonomie opeist.

Je moet alleen niet toegeven...

Probeer echter goed op te letten of er omstandigheden zijn die deze onverwachte stops uitlokken; misschien heeft hij wel goede redenen die je nog niet hebt ontdekt.