Mijn hond sloopt de meubels als we weg zijn

En trouwens, @Julisaxel,

Ik vond het antwoord van Paul van Proveto eigenlijk helemaal niet zo off-topic...

Ik denk dat anderhalf uur wandelen per dag niet per se veel is, zeker niet als ze windhond-genen heeft, hè!

Ik kan me voorstellen dat ze zich een beetje verveelt in de keuken en zichzelf dan maar op haar eigen manier vermaakt!

Heb je al geprobeerd om haar naast haar kluif nog wat andere dingen te geven om op te bijten? Misschien van hout als ze dat fijn vindt; ik heb gezien dat er in dierenwinkels en online van alles te vinden is, verschillende soorten hout en zelfs hertengeweien of runderhoeven!

Misschien heeft ze gewoon een sterke kauwbehoefte en vindt ze de textuur van je meubels lekkerder dan die van haar kluif?

En trouwens,

@Julisaxel,

Heb je al eens een DNA-test laten doen om de afstamming van je kruising te achterhalen?

De reden dat ik dit topic weer even omhoog heb gehaald, was eigenlijk omdat ik dat graag wilde weten, want iemand anders had je topic over de kruisingen van je hond weer opgepakt 😁!

Ik vind dat @jador gelijk heeft; de hond die je in het park tegenkwam en die een kruising tussen een beagle en een podenco zou zijn, lijkt eigenlijk meer op een windhond. Dus als jouw hond op hem lijkt, dacht ik dat ze misschien wel wat windhond-genen in haar stamboom heeft! Ik weet niet of dit je vraag beantwoordt?

"Cellulose maakt deel uit van de familie van de onverteerbare complexe koolhydraten"

Haha!

(Echt erg hè? "Wamiz" is besmettelijk! Ik heb de "Haha" van Turdusmerula en de "hè" van Bangdji overgenomen😂)

Leeleebijou,

Hier is "MIJN grote off-topic wetenschapsverhaal😁" (pas op: gevaarlijk!)

Vrijwel geen enkel levend wezen kan cellulose echt verteren.

Koeien hebben meerdere magen om de vertering te optimaliseren, maar toch voedt een koeienvlaai nog steeds honderden organismen, insecten en bacteriën, en is het een uitstekende meststof!

Het konijn heeft er dan weer voor gekozen om twee keer hetzelfde te eten; daarom "peuzelt" hij zijn keutels op, het smaakt de tweede keer blijkbaar zoveel beter 😂!

Zelfs de termiet die stoer doet door te zeggen dat hij hout kan eten, kan dat eigenlijk helemaal niet. Het is een bacterie die in zijn maag leeft in symbiose en het hout verteert in plaats van die grote leugenaar. En maar goed ook, want dat is hoe we van termieten afkomen: we geven ze antibiotica! Dat doodt de bacterie en de termieten sterven dan letterlijk... van de honger!

Net zo wordt er gezegd dat "sla" geen calorieën bevat, maar dat is NIET WAAR! Hoe zouden Galapagosschildpadden anders meer dan 250 jaar oud worden, hè? Hoe zou een konijn anders zo hard kunnen rennen, hè? Hoe zou het mogelijk zijn dat de grootste dieren, van nu en vroeger, op het land en in de zee, herbivoren zijn (hè)?

Eigenlijk is cellulose een onverteerbare "suiker", net als de "zoetjes" die we in de koffie doen. Als je er niet dik van wordt, is dat omdat we het niet kunnen verteren!

Cellulose is in feite de basis van het leven op aarde!

Planten zijn de enige die materie kunnen creëren, "glucose" (wat de planten omzetten in onverteerbare cellulose).

Dieren moeten daarentegen eten en ademhalen om te overleven!

Iedereen kent de chemische reactie van de ademhaling wel: we zeggen dat we O2 inademen en CO2 en H2O uitstoten, en planten doen het omgekeerde, maar dat klopt niet, Haha!

Er mist namelijk een element aan de linkerkant om de vergelijking kloppend te maken: koolstof! Je kunt O2 niet veranderen in CO2 of H2O, zelfs niet door te ademen!

De echte vergelijking is: "we ETEN GLUCOSE, we ademen O2 in en we stoten CO2 en H2O uit, en planten doen het omgekeerde".

Planten "zetten CO2 om" in O2, dat weet iedereen, maar ze maken tussendoor vooral glucose aan, het startpunt van de voedselketen! En wij doen het omgekeerde! Daarom gaat een diabeet dood bij een hypo, want zonder suiker in het bloed heeft ademhalen geen zin!

Sorry, Leeleebijou (en de anderen!), wat je zei riep herinneringen op!

Het was mijn midlifecrisis (en nog wat...), het deed me eraan denken dat ik ooit naar school ben geweest! 😂 Maar goed, behalve een beetje kletsen op Wamiz heb je niet zo veel aan "naar school gaan", hè!

Smartsam, ja je hebt gelijk, hij heeft die hele Berezina trouwens niet echt goed verteerd!! 😁

Goedenavond,

In jouw geval blijft een camera de beste optie. Die van mij pakt altijd de tijdschriften aan, hij is echt een groot fan van Historia!

Met een camera met luidspreker kun je hem corrigeren en tegen hem praten alsof je gewoon aanwezig bent.

Bovendien associeert de hond je stem met je aanwezigheid.

Na verloop van tijd gebruik ik de mijne alleen nog als 'dummy', behalve als we net een vakantieperiode achter de rug hebben waarin hij er weer aan gewend is geraakt dat we constant bij hem zijn. Dat was deze week het geval toen we na de vakantie weer aan het werk gingen. Met de camera als dummy op een vaste stand ging het verhaal van Napoleon in snippers op, maar als de camera beweegt en het lichtje brandt, gaat hij er braaf voor liggen ;)

Klopt. Mijn fout.

Essentiële citronella-olie kan ook effectief zijn.

Euh Piotr 👎 karton is toch gewoon cellulose?

Cellulose hoort bij de complexe koolhydraten die niet door een hond kunnen worden opgenomen, en meer specifiek bij de onoplosbare voedingsvezels. Met andere woorden: dit betekent dat een hond niet in staat is om cellulose te verteren of op te nemen. Het gaat alleen maar door het spijsverteringsstelsel heen zonder de hond calorieën te leveren.

Je vindt de cellulose die de hond heeft binnengekregen dan ook gewoon weer terug in de ontlasting.

Als hij een klein beetje binnenkrijgt is dat niet erg, maar het wordt niet afgebroken; het komt er aan de achterkant gewoon weer als stukjes karton uit 😅

Super, ik ga de kartonnen dozen proberen en ik heb net een camera met luidspreker gekocht. Eens kijken of we de situatie zo een beetje kunnen veranderen :)

Zelfs als hij wat stukjes karton binnenkrijgt, kan dat geen kwaad (al kun je karton met inkt beter vermijden).

Het maagzuur van een hond is namelijk zo krachtig dat het karton binnen no-time wordt afgebroken.