Mechelse herder of rottweiler

Hoi

Nou, ik heb eigenlijk nog nooit een boek over honden gelezen 😂 terwijl ik echt dol ben op lezen!

Best gek ergens als ik er zo over nadenk! Net als jij heb ik jarenlang video's gekeken en hier en daar wat gelezen (behalve dan boeken)...

Maar het is echt waar: je beseft het pas echt als de pup er eenmaal is, en al helemaal als hij ouder wordt. Hier zijn wat voorbeelden die je vaak bij jezelf of bij andere eigenaren ziet (gewoon voor de grap hoor! Daar hou ik van): Hij trekt aan de lijn, ik probeer de methode uit die tutorial, de methode van de hondentrainer, enzovoort... Hij trekt nog steeds! Ah, gelukkig, hij trekt niet meer... Een maand later... Hij trekt weer als een malle 😂 Hetzelfde geldt voor zindelijkheid: hij is zindelijk... twee maanden later, oh, toch niet echt... Hij doet dit, dus dat betekent misschien dat... Hij is ziek... Een nachtje doorhalen voor het baasje hoort er ook bij ^^ Hij sjeest door het huis als een echte idioot! "Eh schat, heb je hem niet uitgelaten?" "Eh, jawel, we komen net terug van anderhalf uur wandelen" 😅 Hij blijft maar blaffen, hij waakt wel, maar toch! Lol, dit zijn gewoon wat grappige voorbeeldjes, want het kan nog erger en er zijn ook dingen waar je je de haren uit je hoofd van kunt trekken of waar je je heel veel vragen bij stelt...

Ik denk dat het belangrijkste, naast alle research en methodes, het vermogen is om tegen jezelf te zeggen dat je je ook aanpast aan dat levende wezen, je hond. Dat je hem opvoedt zonder hem te onderdrukken, dat je hem corrigeert zonder te overdrijven en dat je hem leidt op basis van vertrouwen (ook al weet die hond tegenover me soms echt niet wat hij wil hoor lol, maar we gaan ervoor, kom maar!) 😂 ... Jezelf blijven afvragen: de methode, de doelen, de trainer, de dierenarts...

Win vooral meer informatie in bij fokkers van deze twee rassen, bij andere eigenaren en ook bij hondentrainers...

Bedankt, ik waardeer je bescheidenheid.

@Paulrappeur, de hond van iemand anders opvoeden is één ding, maar boeken hebben is weer wat anders (mijn eigen bibliotheek? Meer dan 400 boeken over honden). Toch moet je niet denken dat je automatisch grip hebt op ALLE honden die je onder je hoede krijgt, of het nu honden uit de buurt zijn of die van jezelf.

Eigenlijk is het nogal overmoedig om te denken dat je elke willekeurige hond wel even kunt opvoeden. Geen enkele hond is hetzelfde, en (let op: ik heb het niet over jou!!!) ik ben al een hele hoop pipo's tegengekomen die dachten dat ze elke hond konden opvoeden of trainen ("ik dit, ik dat, met jouw hond doe ik wat ik wil / mijn hond kan dit omdat ik de touwtjes in handen heb / ik heb ervaring, ik heb al X honden gehad" etc.). Uiteindelijk zijn sommigen wel van hun voetstuk gevallen, terwijl anderen er nog steeds in geloven...

Op dit forum zitten mensen die al hun hele leven honden hebben, van verschillende rassen, en die niet zozeer hun ervaring met opvoeden delen, maar juist hun dagelijkse leven en hun begrip van deze rassen. Deze mensen (ze herkennen zichzelf hier wel in) wilden hun hond eerst echt leren kennen en de specifieke eigenschappen begrijpen voordat ze aan de opvoeding begonnen. De grote lijnen kun je uit boeken halen, maar door dag in dag uit met bepaalde rassen te leven, hebben ze een sterke basis van begrip opgebouwd, zonder dat dit ze ervan weerhoudt om hun eigen theorieën of kennis af en toe in twijfel te trekken.

Je bent gemotiveerd, dat lees ik tussen de regels door... Maar toch ben je nog een beginner. Een hond is geen boek of een vastomlijnd concept. Er zijn ontzettend veel onzekere factoren en elk individu is anders. Verwacht dus niet dat een boek of een video de volledige handleiding is voor het leven met een hond of de dagelijkse opvoeding.

Een Mechelaar of een Rottweiler, dat moet je zelf weten, maar zet de kennis die je denkt te hebben uit boeken en video's even opzij (je kunt het wel gebruiken, maar... het is zelden een exacte wetenschap!). Met een hond doe je elke dag nieuwe ervaringen op. Vaak stel je je een mooi uitgestippeld pad samen voor, om er vervolgens achter te komen dat je regelmatig over modderige paadjes moet baggeren.

Wat mij betreft... ik leer NOG STEEDS. Ik heb lang gedacht dat mijn bibliotheek me de ultieme wijsheid gaf. Nou, echt niet, ik ben net zo goed een beginner als jij.

Bedankt voor de goede reacties. Ik woon bij mijn moeder en zij had een Duitse herder die in 2017 is overleden. Ik heb hem zelf getraind, want mijn moeder wist niet dat je honden echt kon opvoeden. Ik vond het makkelijk omdat ik een enorme hondenliefhebber ben en al mijn tijd besteed aan het opzoeken van info over ze. Ik heb trainingsboeken besteld op Amazon, spullen gekocht en ook veel video's op YouTube gekeken. Dat ging zo goed dat mensen uit de buurt me vroegen of ik hun hond wilde trainen (maar daar had ik geen tijd voor). De herder van mijn moeder kon alles wat een hond maar kan leren; ik vind het slimmer om je hond alles te leren voordat je als een watje wordt aangevallen. Ik vroeg naar jullie mening en ervaring omdat sommige honden kwaliteiten hebben die andere niet hebben, en ik wil graag een eigen hond nu ik binnenkort naar mijn eigen huis verhuis. Geld is het probleem niet, ik wil alleen geen spijt krijgen van een ras dat ik niet kan bieden wat hij nodig heeft (qua sport, etc.). Ik heb nooit gezegd dat ik een enge hond wilde, ik schreef alleen op wat me opviel aan die specifieke hond, dat is alles. Ik vond het wel cool omdat ik zelf een sterk karakter heb. Maar ik heb geen hond nodig om me te verdedigen, het is gewoon dat een hond vaak de persoonlijkheid van de baas weerspiegelt, dat is het.

Hoi!

De Mechelse Herder en de Rottweiler lijken qua vaardigheden misschien op elkaar, maar qua karakter zijn het echt tegenpolen.

De Mechelaar is "hyper"actief, "hyper"waaks en "hyper"alert... Kortom, het is een brok energie die moeite heeft om rust te vinden of zichzelf te beheersen. Hij heeft echt actie nodig en een baasje dat daar heel consequent in is. Je hoeft er niet op te rekenen dat je een dagje kunt overslaan zonder wandeling of zowel fysieke als mentale uitdaging.

Het is een ontzettend intelligente hond; de basiscommando's aanleren is echt geen kunst. Waar je als eigenaar van een Mechelaar pas echt je best moet doen, is het in goede banen leiden van je hond, vooral naar vreemden toe. Door zijn beschermingsdrang kan hij soms nogal fel uit de hoek komen tegen mensen.

Mijn eigen teefje is ook verre van perfect. Het is een ras met een heel fijne psychologie dat niet voor iedereen geschikt is, en eerlijk gezegd blijkbaar ook niet voor mij, dat is wel duidelijk!

De Rottweiler is een stuk rustiger; hij is zich heel bewust van zijn eigen kracht. Hij is eigenwijzer dan de Mechelaar en ook wat directer en onbehouwen, en de opvoeding vraagt om een heel andere vorm van subtiliteit dan bij de Mechelaar.

Wat betreft beweging heeft hij natuurlijk uitdaging nodig, maar hij kan veel beter zijn rust pakken dan de Mechelaar. De grootste beperking is hier de wetgeving.

Trouwens, je argumenten verbazen me nogal. Je kunt je keuze of je beeld van een ras niet baseren op slechts één individu. Natuurlijk zijn er uitzonderingen: Mechelaars die luie bankhangers zijn en Rottweilers die je zo makkelijk opvoedt als een pakje boter. Maar dat is zeldzaam... Het blijven twee rassen die een hoop persoonlijke inzet en een mate van zelfbeheersing vragen die je van tevoren niet altijd ziet aankomen.

Ik denk dat de poster zijn toekomstige hond idealiseert, zoals veel mensen de neiging hebben om te doen...

"Ik ga agility doen, pakwerk, hij zal supergoed opgevoed zijn, enz..."

Tussen dromen en de realiteit kan de landing nogal hard zijn...

Sowieso heeft elke pup een ander karakter. Het kan best dat hij agility helemaal niet leuk vindt, of dat hij van nature een angsthaas is en pakwerk niet ziet zitten...

Wat betreft de opvoeding van je toekomstige hond: sorry, maar het is duidelijk dat je er nog weinig vanaf weet en dat je droomt van een "perfecte" hond.

Alleen lopen dingen zelden precies zoals je zou willen. Het is een stuk complexer dan dat, anders hadden we allemaal wel honden die keurig aan de voet lopen en perfect luisteren...

Je moet je aanpassen aan de hond, en die is zelden zoals je je had voorgesteld...

Ik denk echt dat je je toekomstige hond volledig idealiseert en dat je jezelf tot nu toe nog niet de juiste vragen hebt gesteld...

Hoe lang ben je per dag van huis? Heb je een eigen woning?

Ik weet niet zeker of je mijn bericht wel goed hebt begrepen Patou88. Ik bedoelde dat als ik een hond zou kiezen PUUR op basis van het uiterlijk dat ik mooi vind, ik voor een Amerikaanse Akita of een Malamute zou gaan. Dat is iets wat ik nooit zou doen (in ieder geval niet met een Malamute), want ook al vind ik hem fysiek prachtig, ik denk niet dat ik zo'n ras aankan (trouwens, ik heb helemaal niks met blauwe ogen en ik zie ook niet wat dat ermee te maken heeft). Mijn eigen Västgötaspets (Swedish Vallhund) is niet mijn fysieke ideaal (ik vind zijn koppie leuk, maar hij heeft een vreemd lichaam), maar hij past wel perfect bij mij qua karakter en levensstijl. Karakter is echt belangrijker dan uiterlijk.

Daarom vind ik het een slecht idee om een Rottweiler te kiezen omdat hij indrukwekkend is, of een Mechelaar omdat die zogenaamd makkelijk op te voeden is. Een Rottweiler is niet per se de beste bewaker ter wereld (mijn peettante is thuis beroofd terwijl haar Rottweiler er gewoon was; waarschijnlijk waren het mensen die wisten dat die hond een enorme goedzak was, en bovendien kreeg ze nog gezeur omdat ze de hond zonder muilkorf naar buiten hadden gezet). Een Rottweiler hebben brengt echt een specifieke verantwoordelijkheid met zich mee.

En als je met "makkelijk op te voeden" eigenlijk "makkelijk in de omgang" bedoelt, dan geldt dat zeker niet altijd voor de Mechelaar. Dat is een heel ander verhaal; je hoeft alleen maar te kijken naar hoeveel Mechelaars er in de asielen zitten. De bijna vitale behoefte van een Mechelaar om te werken wordt vaak verward met een soort natuurlijke gehoorzaamheid. Dat zie je ook bij Border Collies, maar dat is echt niet het geval.

Je kunt best een "moeilijke" hond als eerste hond nemen, maar dan moet je wel echt doorzetten. Ik begon zelf met een oertype (primitief ras) en tot hij drie jaar oud was, heb ik best wel geworsteld (al is alles relatief, iedereen heeft zijn eigen grenzen). Mijn moeder nam een Mechelaar gekruist met een werklijn Duitse Herder, omdat ze dacht dat het hetzelfde zou zijn als de Duitse Herder die ze vroeger als gezinshond had. Nu is de hond geweldig, maar ze hebben hele zware tijden gehad. Ze vertrouwde op een hondentrainer die politiehonden trainde, maar die kreeg de hond ook niet onder controle en het enige wat hij bereikte was dat het vertrouwen tussen de hond en mijn moeder kapotging. Elk jaar gaat het nu een stukje beter, maar de hond heeft wel een extreem sterke verlatingsangst ontwikkeld.

Allereerst moet je een hond gewoon opvoeden. Ik heb husky's gezien die beter luisteren dan slecht opgevoede Mechelse herders.

Wat dat "indrukwekkende" betreft, dat vind ik vooral bij de Rottweiler een lastig punt. Veel mensen steken namelijk de straat over als ze er een tegenkomen en dat helpt natuurlijk niet echt bij de socialisatie van de hond. Ik ken steeds meer mensen die hun hond – of het nu een reu of een teefje is – een lichtblauwe muilkorf en een roze halsband omdoen. Juist om dat stoere imago te doorbreken en ervoor te zorgen dat mensen minder bang zijn. Gek genoeg werkt dat veel beter dan een prikhalsband of een slipketting, want die geven mensen juist het idee dat je zo'n hond hebt genomen om "stoer te doen" of mensen bang te maken. Terwijl het doel juist is om dat vooroordeel weg te nemen, in de hoop dat ze op een dag niet meer in een bepaald hokje worden geplaatst. Ik zie dat er tegenwoordig veel moeite wordt gedaan, al merk ik dat zelf meer bij eigenaren van Staffords dan bij die van Rottweilers.

Het hangt er natuurlijk ook maar net vanaf wat je onder "indrukwekkend" verstaat. Sommige mensen vinden mijn hond van 12 kilo al imposant omdat hij breed gebouwd is en grote tanden heeft, veel meer dan mijn teefje die juist hoog en slank is. Dus tja.

Ik denk dat het karakter belangrijker is dan het uiterlijk, anders had ik al lang een Amerikaanse Akita of een Malamute gehad. Als je een sportieve hond zoekt die makkelijk op te voeden is, zou ik eerder naar een Duitse herder kijken dan naar een Mechelse herder. De eerste jaren met een Mechelaar kunnen namelijk behoorlijk pittig zijn; je moet wel echt weten waar je aan begint.