Leven van een fokkerij

Ik weet niet of dit onderwerp nog actueel is ;-) Ik heb een MBO-diploma in de hondenfokkerij en fok zelf als hobby chihuahua's...

Ik ben het eens met de reacties hierboven. De keuze van het ras is behoorlijk strategisch. Je moet weten dat kleine rassen "meer opleveren". De pups verkopen makkelijker en voor hogere prijzen dan grote honden, zeker als je in de buurt van grote steden zit. Wel is de voortplanting bij hen vaak wat lastiger. Ook moet je de concurrentie goed analyseren voordat je hier fulltime in stapt. Bij de chihuahua's bijvoorbeeld zijn er in bepaalde regio's (zoals de Franse Rivièra) tientallen fokkers, waardoor er veel aanbod is en soms zelfs meer dan er vraag is...

Vergeet ook de concurrentie niet van alle particulieren die 'gelegenheidsnestjes' hebben en hun pups veel goedkoper aanbieden dan de professionals. Die laatsten hebben veel meer vaste lasten als ze fulltime bezig zijn en moeten hun pups dus wel duurder verkopen.

Het is mogelijk om van de hondenfokkerij te leven, maar dan moet je veel pups produceren en keuzes maken die niet altijd makkelijk zijn als je echt van je honden houdt. Denk bijvoorbeeld aan het herplaatsen van volwassen honden die je jarenlang hebt gehad, maar die niet meer ingezet worden voor de fok :-(. Je moet een hele strenge selectie toepassen op je ouderdieren, vooral wat betreft erfelijke afwijkingen, om de kans op gezonde pups zo groot mogelijk te maken en een goede naam op te bouwen voor je kennel.

Eigenlijk is het net als bij elk ander bedrijf: het kan werken, maar je moet een manier vinden om je te onderscheiden, bijvoorbeeld door speciale bloedlijnen of gewilde kleuren te fokken...

Let ook goed op voordat je ergens begint: check bij de gemeente of een fokkerij op die locatie wel is toegestaan. Informeer ook goed naar alle inrichtingseisen en de regels voor overlast in de buurt, afhankelijk van het aantal volwassen honden dat je houdt...

Nog een punt om rekening mee te houden: het vinden van DE juiste gezinnen voor je pups. Soms kom je geweldige mensen tegen die regelmatig iets laten horen of zelfs vrienden worden, maar soms is het echt een drama. Je krijgt de meest vage telefoontjes en berichtjes, of ze komen terecht bij andere fokkers die ze compleet uitbuiten, of bij klootzakken die ze direct weer op advertentiesites zetten of naar het asiel brengen... Kortom, je maakt van alles mee. Je moet mensen op hun eerste indruk leren inschatten; na verloop van tijd leer je die praatjes wel doorzien, maar het blijft echt lastig...

Al met al is het een prachtig beroep dat kan slagen mits je je goed voorbereidt (marktonderzoek, ondernemingsplan, concurrentieanalyse, kritisch kijken naar je eigen kwaliteiten, ervaringen uitwisselen met mensen die al een kennel hebben, etc...)

Ik weet niet of dit onderwerp nog actueel is ;-) Ik heb een vakdiploma in het fokken van honden en ik fok hobbymatig chihuahua's...

Ik sluit me aan bij de meningen hierboven. De keuze van het ras is behoorlijk strategisch. Je moet weten dat kleine rassen 'meer opleveren'. Pups verkopen makkelijker en voor meer geld dan grote honden, zeker als je in de buurt van grote steden zit. Dat gezegd hebbende, is de voortplanting bij kleine hondjes vaak wel wat lastiger. Je moet ook de concurrentie goed analyseren voordat je hier fulltime in stapt. Bij de chihuahua's bijvoorbeeld: in bepaalde regio's heb je tientallen fokkers, waardoor er veel aanbod is en soms zelfs meer dan er vraag is...

Vergeet ook de concurrentie niet van alle particulieren die 'gelegenheidsnestjes' hebben en hun pups veel goedkoper verkopen dan de professionals. Die laatsten hebben natuurlijk veel meer vaste lasten als ze fulltime bezig zijn, waardoor ze hun pups noodgedwongen duurder moeten verkopen.

Het is mogelijk om te leven van het fokken van honden, maar dan moet je wel veel pups produceren en keuzes maken die niet altijd makkelijk zijn als je echt van je honden houdt. Denk bijvoorbeeld aan het herplaatsen van volwassen honden die je al jaren hebt, maar die niet meer kunnen fokken :-(. Je moet een hele strenge selectie toepassen op je ouderdieren, vooral wat betreft erfelijke afwijkingen, om de kans op gezonde pups te maximaliseren en een goede reputatie voor je kennel op te bouwen.

Eigenlijk is het net als bij elk ander bedrijf: het kan werken, maar je moet een manier vinden om je te onderscheiden van de rest. Bijvoorbeeld door te fokken met specifieke bloedlijnen of kleuren waar veel vraag naar is...

Let ook goed op voordat je ergens begint: check bij de gemeente of het wel mag, want sommige gemeentes verbieden fokkerijen. Informeer je ook goed over alle regels voor de inrichting en de afstand tot de buren, afhankelijk van het aantal volwassen honden dat je houdt...

Nog een punt om over na te denken: het vinden van DE juiste huisjes voor je pups. Soms kom je geweldige mensen tegen die regelmatig updates sturen of zelfs vrienden worden. Maar soms is het lastig: je krijgt hele rare telefoontjes en berichtjes, of ze gaan naar andere fokkers die ze compleet uitbuiten, of naar een stel klootzakken die ze weer doorverkopen op Marktplaats of naar het asiel brengen... Kortom, je maakt van alles mee. Je moet leren om mensen snel in te schatten. Door schade en schande word je wijs en leer je de praatjes wel te doorzien, maar het blijft echt niet makkelijk...

Al met al is het een prachtig vak dat goed kan lopen als je je van tevoren goed voorbereidt (marktonderzoek, ondernemingsplan, concurrentieanalyse, nadenken over je eigen vaardigheden, ervaringen uitwisselen met mensen die al bezig zijn, enz.).

Ik weet niet of dit topic nog actueel is ;-) Ik heb een gespecialiseerde vakopleiding hondenfokkerij gevolgd en ik fok chihuahua's als hobby...

Ik ben het eens met de reacties hierboven. De keuze van het ras is behoorlijk strategisch. Je moet weten dat kleine rassen 'meer opleveren'. Puppy's verkopen makkelijker en voor meer geld dan grote honden, zeker als je in de buurt van grote steden zit. Wel is hun voortplanting vaak wat lastiger. Je moet ook de concurrentie goed analyseren voordat je hier fulltime in stapt. Bij de chihuahua's bijvoorbeeld, zijn er in regio's zoals de Alpes-Maritimes en de Var tientallen fokkers, waardoor er veel aanbod is en soms zelfs meer aanbod dan vraag...

Vergeet ook de concurrentie niet van alle particulieren die af en toe een nestje hebben en hun puppy's veel goedkoper verkopen dan de professionals. Die laatsten hebben natuurlijk veel meer vaste lasten als ze fulltime bezig zijn en moeten hun puppy's dus wel voor een hogere prijs verkopen.

Het is mogelijk om van het fokken te leven, maar dan moet je veel puppy's produceren en keuzes maken die niet altijd makkelijk zijn als je van je honden houdt. Denk bijvoorbeeld aan het herplaatsen van volwassen honden die je al jaren hebt, maar die niet meer voor nakomelingen kunnen zorgen :-(. Je moet een hele strenge selectie toepassen op je ouderdieren, vooral wat betreft erfelijke afwijkingen, om de kans op gezonde puppy's te vergroten en een goede naam op te bouwen voor je kennel.

Eigenlijk is het net als elk ander bedrijf: het kan werken, maar je moet een manier vinden om je te onderscheiden van de rest. Bijvoorbeeld door te focussen op specifieke bloedlijnen of gewilde kleuren...

Let ook goed op voordat je ergens begint: check altijd eerst bij de gemeente, want sommige gemeenten staan fokkerijen niet zomaar toe. Verdiep je ook goed in alle inrichtingseisen en de regels voor de afstand tot de buren, afhankelijk van het aantal volwassen honden dat je hebt...

Nog een belangrijk punt: het vinden van DE juiste families voor je puppy's. Soms tref je geweldige mensen die regelmatig updates sturen of zelfs vrienden worden. Maar soms is het ook echt lastig; je krijgt soms de meest vreemde telefoontjes en berichten. Of de honden komen terecht bij andere fokkers die ze tot op het bot uitbuiten, of bij eikels die ze direct weer doorverkopen op Marktplaats of naar het asiel brengen... Kortom, je ziet van alles. Je moet mensen echt leren inschatten bij het eerste contact. Door ervaring leer je die spelletjes wel sneller doorzien, maar het blijft echt niet makkelijk...

Kortom, het is een prachtig vak dat goed kan lopen als je je van tevoren maar goed voorbereidt (marktonderzoek, ondernemingsplan, concurrentieanalyse, reflectie op je eigen vaardigheden, ervaringen uitwisselen met mensen die al in het vak zitten, etc...)

Ik weet niet of dit onderwerp nog actueel is ;-) Ik heb een MBO-diploma in de hondenfokkerij en fok zelf als hobby chihuahua's...

Ik ben het eens met de reacties hierboven. De keuze van het ras is behoorlijk strategisch. Je moet weten dat kleine rassen "meer opleveren". De pups verkopen makkelijker en voor hogere prijzen dan grote honden, zeker als je in de buurt van grote steden zit. Wel is de voortplanting bij hen vaak wat lastiger. Ook moet je de concurrentie goed analyseren voordat je hier fulltime in stapt. Bij de chihuahua's bijvoorbeeld zijn er in bepaalde regio's (zoals de Franse Rivièra) tientallen fokkers, waardoor er veel aanbod is en soms zelfs meer dan er vraag is...

Vergeet ook de concurrentie niet van alle particulieren die 'gelegenheidsnestjes' hebben en hun pups veel goedkoper aanbieden dan de professionals. Die laatsten hebben veel meer vaste lasten als ze fulltime bezig zijn en moeten hun pups dus wel duurder verkopen.

Het is mogelijk om van de hondenfokkerij te leven, maar dan moet je veel pups produceren en keuzes maken die niet altijd makkelijk zijn als je echt van je honden houdt. Denk bijvoorbeeld aan het herplaatsen van volwassen honden die je jarenlang hebt gehad, maar die niet meer ingezet worden voor de fok :-(. Je moet een hele strenge selectie toepassen op je ouderdieren, vooral wat betreft erfelijke afwijkingen, om de kans op gezonde pups zo groot mogelijk te maken en een goede naam op te bouwen voor je kennel.

Eigenlijk is het net als bij elk ander bedrijf: het kan werken, maar je moet een manier vinden om je te onderscheiden, bijvoorbeeld door speciale bloedlijnen of gewilde kleuren te fokken...

Let ook goed op voordat je ergens begint: check bij de gemeente of een fokkerij op die locatie wel is toegestaan. Informeer ook goed naar alle inrichtingseisen en de regels voor overlast in de buurt, afhankelijk van het aantal volwassen honden dat je houdt...

Nog een punt om rekening mee te houden: het vinden van DE juiste gezinnen voor je pups. Soms kom je geweldige mensen tegen die regelmatig iets laten horen of zelfs vrienden worden, maar soms is het echt een drama. Je krijgt de meest vage telefoontjes en berichtjes, of ze komen terecht bij andere fokkers die ze compleet uitbuiten, of bij klootzakken die ze direct weer op advertentiesites zetten of naar het asiel brengen... Kortom, je maakt van alles mee. Je moet mensen op hun eerste indruk leren inschatten; na verloop van tijd leer je die praatjes wel doorzien, maar het blijft echt lastig...

Al met al is het een prachtig beroep dat kan slagen mits je je goed voorbereidt (marktonderzoek, ondernemingsplan, concurrentieanalyse, kritisch kijken naar je eigen kwaliteiten, ervaringen uitwisselen met mensen die al een kennel hebben, etc...)

Op zich is het een beetje ingewikkeld maar niet onmogelijk, maar je salaris zal zeker zelden boven het minimumloon uitkomen. Je moet met verschillende criteria rekening houden: per ras heb je meer of minder pups, de voeding en verzorging zijn niet voor elk dier hetzelfde, en dan heb je nog de prijsklasse waarin een ras valt.

Een simpel voorbeeld: ik heb dan wel een vrij zeldzaam ras, maar er zijn weinig gezondheidstesten nodig (omdat er geen problemen zijn), ze krijgen veel pups (soms wel 11 of 12) en het blijft een middelgrote hond, dus die eet niet superveel. Geen trimbeurten of speciale verzorging die bij het ras hoort. Ik denk dat het fokken van mijn hondenras technisch gezien veel rendabeler is dan bijvoorbeeld het fokken van Duitse herders.

Verder is het erg lastig om voor meerdere nestjes tegelijk te zorgen. Stel dat je gemiddeld 5 nestjes per jaar hebt (ik denk dat beginnen met minder beter is), met gemiddeld 6 pups van 1000 euro per stuk. Dat is gemiddeld 30.000 euro per jaar, maar daar gaat de BTW nog vanaf, wat neerkomt op zo'n 24.000 euro per jaar. Maar je moet die hele bende natuurlijk wel voeren. Voor 5 nestjes per jaar heb je minimaal 5 tot 6 honden nodig. Reken, afhankelijk van het ras, op gemiddeld 300 tot 500 euro per maand. Dan heb je ook nog de kosten voor hondenshows, de wasmachines die constant draaien, de energierekening, de prijs van gezondheidstesten, externe dekreuen, sociale lasten en belastingen. Als je dan het minimumloon overhoudt, is dat echt het maximale. Als je eenmaal een naam hebt opgebouwd, goede deals hebt voor voer, beter weet hoe je honden moet selecteren voor de fok en je alles beter kunt organiseren, kun je hopen op wat meer inkomsten. Maar rijk word je niet van serieus fokken, dat is zeker.

Hoi!

Ervan leven, ja, dat is zeker mogelijk.

Zoals Be Cool hierboven al zei, speelt het ras een enorme rol in de winst die je eruit kunt halen. Neem nu de Engelse Bulldog: daarbij zijn kunstmatige inseminatie en een keizersnede bijna standaard en de nestjes zijn vaak klein. Aan de andere kant heb je de Mechelse Herder, waarbij de voortplanting heel makkelijk gaat. Een keizersnede is daar alleen nodig bij complicaties (wat zeldzaam is) en het aantal puppy's per nest is veel groter.

Natuurlijk kan een 'broodfokker' er altijd van rondkomen, zelfs met rassen die lastig te fokken zijn. Sommige fokkers hebben het hele jaar door meer dan twee nestjes per maand (en dus ook flink wat moederhonden); over hun bankrekening maak ik me geen zorgen. Bovendien gaat de selectie van de gezinnen daar razendsnel, de pups zijn zo weg.

Dit soort fokkerij staat natuurlijk haaks op de liefde en het respect voor de hond, en ik betwijfel of dat is wat je wilt gaan doen.

Tot slot: een kennel MOET worden opgezet uit liefde voor een ras, voor de hond zelf, en uit passie om het ras te verbeteren. Daarbij hoort een zorgvuldige selectie van de ouderdieren. En selectie betekent niet simpelweg de reu van de buren kiezen, maar vaak sperma uit het buitenland halen van die ene reu die perfect bij je teefje past. Ook daar hangt natuurlijk een prijskaartje aan.

Een gepassioneerde fokker, zoals veel van mijn vrienden en ikzelf, werkt er gewoon naast. Het gebeurt maar zelden dat we er echt winst uit halen. Maar bij het opzetten van een kennel denken we niet aan het geld dat we over de rug van onze honden gaan verdienen; we denken er vooral aan om onze passie te kunnen beleven.

Hoi,

Be Cool heeft het al goed samengevat, maar waarom neem je anders niet gewoon contact op met andere fokkers? Dat kan je een goed beeld geven van hoe je het aan moet pakken. Ik weet zeker dat fokkers het niet erg vinden om even de tijd te nemen om een mailtje met vragen om advies te beantwoorden ;) Anders zijn er nog de shows, als je ze liever persoonlijk spreekt!

Het hangt echt af van het ras, hoe bekend je bent en hoe je fokt.

Maar het blijft lastig om daar echt ALLEEN van te leven, zelfs als je al jaren bezig bent.

Veel fokkers doen er daarom van alles naast (zoals een pension, hondentraining of de verkoop van brokken) om de fokkerij zelf te ondersteunen. Je draait namelijk al snel verlies met alleen het fokken.

Sowieso kun je in het begin niet verwachten dat je genoeg verdient om jezelf en je fokdieren het hele jaar door te onderhouden.