Goedenavond, dit is mijn eerste post hier en ik schrijf dit vanavond met een zwaar hart.
Ik zou graag willen weten of er hier vergelijkbare gevallen zijn of dat jullie advies voor me hebben...
Ik stel jullie voor aan mijn baby Snowby van 9,5 jaar oud.
Eind november zagen we twee grote bulten in zijn bek, op het tandvlees (bij de hoektanden).
De volgende ochtend zijn we direct met spoed naar de dierenarts gegaan.
Ze vertelde ons dat ze aan een tumor denkt, maar dat er een biopt nodig is om te weten of het kwaadaardig of goedaardig is.
We hebben onze baby dus daar achtergelaten. 's Avonds belden we om te vragen of we hem konden ophalen, maar ze vertelde dat hij de nacht daar moest blijven omdat ze uitgelopen was. De volgende ochtend gingen we onze baby weer ophalen. Ze vertelde dat de biopsie was gedaan en dat ze hem meteen had geopereerd om die twee grote bulten te verwijderen... maar dat er binnenin zijn bek nog meer bultjes zitten die kleiner zijn, maar die ze niet allemaal kan weghalen!
We moesten dus twee weken wachten op de uitslag van de biopsie. (Snowby had 4 dagen nodig om bij te komen van de narcose). Terwijl we die twee weken wachtten, begon er een nieuwe bult te groeien, maar dit keer aan de buitenkant bij zijn lip... De uitslag kwam binnen... een teleurstelling: ze konden niet met zekerheid zeggen wat voor tumor het is en of het kwaadaardig of goedaardig is...
Ik ben weer teruggegaan naar de dierenarts; mijn baby heeft pijn, ik zie het aan zijn blik. Ze onderzocht hem en vertelde me dat de tumor verder is uitgezaaid en dat we niets meer kunnen doen. Ze zouden 90% van de kaak moeten verwijderen, dus we kunnen hem alleen nog palliatieve zorg bieden... Hij krijgt nu dus cortisonen (werkzame stof: prednisolon).
Twee weken later weer terug naar de dierenarts: Snowby heeft een opgezwollen snuit en zijn neus en ogen lopen... De tumor zaait nog steeds uit... Snowby krijgt nu morfine naast de cortisonen. Nu heeft mijn baby moeite met ademhalen; ze had me al gewaarschuwd dat het naar de longen zou gaan, gezien hoe ver het al gevorderd was in zijn bek en keel... Hij verliest ook tanden... De dierenarts zegt dat we hem moeten laten gaan, maar ik weet niet wat ik moet doen...
Hij brengt zijn dagen liggend op zijn buik door en beweegt niet meer. Hij blijft wel eten en drinken en vraagt 's avonds nog steeds om zijn wandeling. Die wordt alleen steeds korter omdat hij het benauwd krijgt en ik heb de indruk dat hij moeite heeft met lopen... Ik vraag me af of ik te ver ga door hem te proberen te redden. Nou ja, redden, ik kan dit helaas niet laten verdwijnen, maar ik probeer zijn medicatie te verlagen omdat ik denk dat hij misschien daardoor de hele dag blijft liggen.
Sorry voor dit lange verhaal, ik heb het er zo moeilijk mee. Snowby is onze baby, ons kind. Ik had behoefte aan advies om de juiste beslissing te nemen. Ik voeg een foto bij van hoe zijn gezichtje er nu uitziet.
