Hulp bij tumor

Het spijt me enorm voor jou en je Snowby. Het is ontzettend zwaar.. Dat laatste gebaar om hem te helpen gaan.. Voor je maatje was het nodig..

Ja, de pijn dat hij niet meer bij je is, dat heeft tijd nodig, veel tijd om het gemis een plekje te geven..

"Tegen hem praten" helpt, ik doe het zelf ook nog steeds, soms zelfs hardop, na 2 jaar en 9 maanden zonder mijn geliefde Volka.

Hij zit in je hart en daar zal hij altijd blijven..

Je viervoeter rust nu in vrede, zonder pijn.

Heel veel sterkte, het is zo pijnlijk.

Bedankt allemaal voor jullie berichtjes, dat geeft me een beetje steun bij de beslissing die we hebben genomen... Ik mis hem zo, het is hier zo leeg en ik heb het gevoel dat dit nooit meer overgaat. Ik praat nog steeds tegen hem en ik geloof graag dat hij nog steeds dicht bij me is. Dat geeft me een klein beetje rust.

Je hoeft je echt niet schuldig te voelen, je hebt de beste beslissing genomen op basis van de keuzes die je op dat moment had. Door hem waardig te laten gaan, heb je hem verder lijden bespaard. Volgens mij was er geen andere keuze.

Natuurlijk is dit heel zwaar, maar jouw Snowby leed helaas aan een dodelijke ziekte die veel pijn veroorzaakt en waarvoor vooral geen hoop op herstel meer was. Je hebt de juiste keuze gemaakt om hem een vreselijk einde te besparen.

Juist hem in leven houden ondanks de pijn van de ziekte zou egoïstisch zijn geweest.

Op dit moment ben je nog in shock en dat is heel normaal. Het is allemaal erg snel gegaan. De eerste symptomen verschenen eind november en daarna volgde alles elkaar in een sneltreinvaart op. Je hebt nog niet echt de tijd gehad om het allemaal te verwerken. Maar ik ben ervan overtuigd dat de keuze die je hebt gemaakt je zal helpen om het verlies van Snowby te accepteren. Niet meteen, maar over een tijdje zul je weten dat je het beste hebt gedaan. Je kon hem niet uit eigenbelang nog een paar dagen of weken bij je houden terwijl hij leed en er geen behandeling mogelijk was.

Je hoeft je echt niet schuldig te voelen, je hebt de beste beslissing voor hem genomen. Maar het blijft een ontzettend moeilijke beslissing. Als ik voor die keuze zou staan bij mijn eigen hond of katten, zou ik precies hetzelfde doen. Maar natuurlijk zou ik, net als jij, ook die twijfels hebben. Het is moeilijk te accepteren. Zelfs als je weet dat je de beste beslissing hebt genomen, heeft het tijd nodig om dat een plekje te geven.

Echt knap van je, wat een moed en wat een respect voor je hond.

Nu moet je de tijd zijn troostende werk laten doen.

Het spijt me enorm voor het verlies van je maatje.

Maar je mag echt 'trots' op jezelf zijn dat je de juiste beslissing hebt kunnen nemen en dat je hem hebt kunnen begeleiden op zijn laatste reis. Iemand zei ooit tegen me: "Weet je waarom honden zo kort leven? Dat is omdat ze, in tegenstelling tot ons, niet hoeven te leren hoe ze moeten liefhebben." Destijds begreep ik het niet, maar nu zie ik de betekenis ervan in.

Je maatje hield onvoorwaardelijk van je en je hebt een daad van liefde getoond die net zo groot is als alles wat hij je heeft gegeven: hem op de eerste plaats zetten, boven je eigen belang.

Bewaar alle liefde die hij je heeft gegeven in je hart. Hij is er dan wel niet meer, maar wat jullie samen hebben gedeeld, zal nooit verdwijnen.

wat ontzettend verdrietig om te horen van het verlies van je lieverd

weet dat je hond laten gaan het mooiste bewijs van liefde en respect is dat je hem kon geven

Nee hoor, voel je vooral niet schuldig. Het zou sowieso alleen maar slechter met hem zijn gegaan. Je hebt alles gedaan wat je kon, en als je hem hebt laten gaan, dan was het daar gewoon de tijd voor.

Het is vreselijk en het voelt zo oneerlijk... maar dat is helaas hoe het leven is.

Hij hoeft nu niet meer te lijden.

Heel veel sterkte.

Hoi allemaal... ik heb er geen woorden voor... we hebben gisteren besloten om onze schat te laten gaan... en mijn ***, wat heb ik een spijt.

Ik ben er kapot van en vraag me af of dit wel echt de beste oplossing was, ook al wist ik diep vanbinnen dat mijn lieverd niet meer zichzelf was...

Wie ben ik om dit te beslissen! Ik voel me vreselijk.

Het is zo leeg in huis, het is zo leeg in mijn hart.

Ik mis hem ontzettend. Ik kan niet beschrijven hoeveel pijn dit doet, de pijn die hij achterlaat en de pijn die ik heb veroorzaakt... ik neem het mezelf zo kwalijk.

Lieve schat, vergeef me, ik hou zoveel van je.

Je hond lijdt

Dit bericht raakt me des te meer omdat ik zelf ook te lang heb gewacht met het laten inslapen van mijn poesje dat mondkanker had (gehemelte, keel, enz.). Ik rekende egoïstisch op extra doses cortison om het onvermijdelijke uit te stellen. Ik had ongelijk en ik voel me er vreselijk schuldig over.

De symptomen die je beschrijft bij je hond, dat hij zo'n moeite heeft met ademhalen, doen me denken aan de Bullmastiff die we vroeger bij mijn ouders hadden. Zij had ook tumoren, maar dan in haar nek. Ze was nog jong (5 jaar) en mijn ouders hebben nog chemotherapie geprobeerd, maar helaas zonder succes.

Ik herinner me de laatste nacht nog goed; ze sliep naast mijn kamer. Ik heb haar de hele nacht gehoord, ze kreeg bijna geen lucht meer. Het was echt vreselijk.

's Ochtends heb ik mijn ouders gesmeekt om haar te laten gaan en dat hebben ze toen ook gedaan. We hadden haar nog wel een paar dagen of weken bij ons kunnen houden, maar dat zou egoïstisch zijn geweest. Ze leed, ook al zag je het niet altijd aan haar, en haar kwaliteit van leven was gewoon niet goed meer.

Ik vertel je dit allemaal omdat ik echt begrijp waar je nu doorheen gaat. Ik heb al dieren sinds ik klein was, eerst bij mijn ouders en later bij mezelf.

Ik weet wat het is om een dier te verliezen.

Je hebt alles gedaan wat je kon voor je hond: de onderzoeken, de operatie... helaas is er geen hoop meer op herstel. Ik denk oprecht dat het 't beste is om niet tot het allerlaatste moment te wachten. Natuurlijk is het aan jou om te bepalen of je nog even kunt wachten of dat het beter is om nu snel te handelen. Zorg er in ieder geval voor dat je niet halsoverkop in een noodsituatie moet beslissen, zoals wij moesten doen met onze andere hond die een tumor in zijn neus had. Dat arme beest heeft de laatste uren van zijn leven echt ontzettend veel pijn gehad.