Echt een hele lastige situatie... Ik heb ongeveer een jaar geleden precies hetzelfde meegemaakt met mijn buren, alleen hebben wij geen kinderen...
Ze pakten het heel verkeerd aan met een kruising Duitse Herder x Border Collie die via een stichting uit Sicilië kwam en waarvan het verleden nogal vaag was...
Ze kregen hem toen hij 5 maanden oud was, dus de socialisatie en het spenen waren meer dan twijfelachtig...
De hond vloog tegen het hek zodra we in onze eigen tuin waren en hij trok zich helemaal niks aan van zijn baasjes... En we hebben echt twee momenten gehad waarop hij volledig doordraaide; als het hek het niet had gehouden, was hij in de aanval gegaan.
Ik heb geprobeerd ze wat tips te geven, maar ze namen me duidelijk niet serieus... Pas toen ik mijn eigen hond kreeg en ze zagen hoe ik die trainde, begonnen ze een beetje bij te draaien. Later kwam hun hond steeds naar mij toe om mijn hond op te zoeken, en pas toen ik hun Duitse Herder aan de lijn nam, begrepen ze dat het probleem bij henzelf lag. Eigenlijk wilde hij alleen maar gestuurd worden... Daarna kwam het gesprek eindelijk op gang, ze zijn privétrainingen gaan volgen bij een hondentrainer en sindsdien gaat alles veel beter.
De hond blijft nog steeds erg beschermend en ik denk dat dat ook gewoon in zijn aard zit... Maar hij maakt nu wel het verschil tussen ons en een vreemde.
Ik denk dus dat de beste manier om de aandacht te trekken toch de dialoog is. Misschien kun je voorstellen om samen met jou en je kinderen aan de slag te gaan met hulp van een trainer...
Ik geef toe dat het niet simpel is. Wij hebben ook een paar keer flink ruzie gehad voordat we eindelijk vooruitgang boekten. Daarna heb ik geprobeerd ze bij mij uit te nodigen voor een borrel enzo, vooral zodat de hond ons ook kon leren kennen, en inmiddels kunnen we het erg goed met elkaar vinden. Het probleem is dat als het contact verbroken is, de kans klein is dat de situatie verandert. En als het een keer echt misgaat, kan dat meteen de spreekwoordelijke druppel zijn...
Tot slot moet je jezelf er echt van overtuigen dat het niet de schuld van de hond is, maar puur van de eigenaar. Als jij vijandigheid voelt naar het dier, zal hij altijd op zijn hoede blijven.
Probeer de situatie aan hem uit te leggen door het ergste scenario te schetsen en hem te vragen om begrip voor jouw kant. Hij heeft je zoon al eens gehapt, dus vraag hem: wil je echt wachten tot de hond een van je kinderen naar de keel vliegt? Misschien kun je hem wat namen geven van goede trainers bij jullie in de buurt?