Hoi allemaal,
Ik heb een Australian Shepherd van anderhalf jaar oud. Al van jongs af aan heeft hij gedragsproblemen. In het begin dacht ik dat de agressie die hij vertoonde door dominantie kwam, maar na verloop van tijd begreep ik al snel dat mijn hond reactief is door een ernstige vorm van angst. Hij is bang voor alles: vreemden, nieuwe situaties en hij laat zich vooral niet zomaar aanraken of behandelen. Bij de dierenarts is het bijvoorbeeld een hel; hij gromt en als hij geen muilkorf om zou hebben, durf ik er niet eens aan te denken...
Hetzelfde geldt als ik zijn nagels probeer te knippen of hem wil wassen – het is me simpelweg nog nooit gelukt. Ik loop bij een gedragstherapeut, maar positieve bekrachtiging en desensibilisatie hebben niets opgeleverd. Toch is hij bij familie en vrienden echt een schatje... heel gehoorzaam en aanhankelijk. Ook in het hondenpark is hij een lieverd en heel sociaal met andere honden.
Onlangs vertelden mijn gedragstherapeut en de dierenarts me dat mijn hond last heeft van angstfobieën. Hij is dan zó bang dat hij zichzelf niet meer onder controle heeft en in dat soort situaties kan bijten... Daarom hebben ze fluoxetine voorgesteld, in combinatie met gedragstherapie. Wat vinden jullie daarvan? Ik hoor graag jullie ervaringen om me wat gerust te stellen voordat ik dit traject aanga. Ik wil er alles aan doen om mijn hond een fijn en gezond leven te geven.
Bedankt!
