Je weet dat het tegenwoordig bij veel rassen allemaal relatief is, want er zijn grote verschillen in de manier waarop er gefokt wordt... Ik heb hier een paar luie Husky's zitten die zogenaamd uit een lijn van sledehonden komen, maar mijn hond rent ze er helemaal uit.
Dus ik vind het lastig om nog echt in rassen te denken.
De ene Duitse herder is de andere niet, en dat geldt tegenwoordig voor heel veel rassen.
Wat dat uithoudingsvermogen betreft: mijn hond heeft een superconditie, maar ze is verder heel makkelijk in de omgang (het één sluit het ander niet uit).
Mijn hondentrainer heeft altijd vooral Duitse herders gehad. Hij is een keer met drie van hen naar de boerderij gekomen; die honden zijn echt heel rustig en zen. Het zijn geen honden die constant "aan" staan; ze lopen rustig mee, zijn tevreden en zijn niet de hele tijd aan het azen op een bal of een andere activiteit.
Omdat we het hier over "herders" hebben: aan de ene kant zijn er veel verschillende soorten herders. Een Duitse herder straalt een heel andere energie uit dan een Mechelaar, en die is weer heel anders dan een Zwitserse herder, of een Aussie, enzovoort. Je kunt dus niet echt één type "herder-profiel" schetsen.
Aan de andere kant moet je je ook bewust zijn van de "extreme R+-gekte" die tegenwoordig erg aanwezig (of zelfs overheersend) is in de hondenwereld. Dat heeft nogal wat invloed op de band die veel jonge eigenaren met hun hond opbouwen.
Een herder (of eigenlijk elke hond met een beetje aanleg voor motivatie/interactie) die je van jongs af aan als een idioot laat draaien op snoepjes en balletjes, zal zich heel anders ontwikkelen dan diezelfde hond die rustig getraind wordt op basis van leiderschap en een kalmere band. Juist in een relatie waar je de hond niet constant overmotiveert of opnaait, wat tegenwoordig een veelvoorkomende valkuil is.
Dus tja, je moet kritisch blijven. Als je interesse hebt in een bepaald ras, kijk dan hoe de hond zich ontwikkelt bij verschillende eigenaren of trainers. Want ja, als je naar een herder gaat kijken die is opgevoed door R+-fanatici of die alleen maar agility doet, krijg je een heel ander gevoel dan bij een meer gematigde aanpak.
En omdat die R+-gekte erg populair is bij beginners, kom je logischerwijs nogal wat herders tegen die constant "strak" staan en slecht om kunnen gaan met frustratie. Je moet daar dan niet meteen conclusies uit trekken over het ras, maar vooral over de manier waarop er met ze is gewerkt.
