De naam van de eigenaar op de chip wijzigen

Een tip: bespreek het even met een dierenarts, die kan je het beste advies geven. Een vriend van me had een keer een gechipte hond gevonden. De dierenarts heeft toen geprobeerd contact op te nemen met de eigenaar, maar dat lukte niet. Na een jaar heeft hij de chip op naam van mijn vriend gezet. Dus wie weet kan hij ook iets voor jou betekenen.

Hij weet dat ik zielsveel van deze hond hou en dat ik er echt alles aan zal doen om haar terug te krijgen.

Dus dat is voor hem een manier om me in zekere zin in zijn greep te houden..

De moeder van mijn ex heeft zich er nu mee bemoeid. Hij heeft nu geen andere keus dan haar aan mij mee te geven! Echt goed nieuws dus!

Iedereen bedankt voor jullie adviezen en ik wilde inderdaad graag een oplossing vinden die gewoon volgens de wet is!

Ik zou zelf ook aanraden om het gewoon legaal te houden.

Want vroeg of laat word je toch wel een keer gepakt.

Koop de hond van hem over als hij dat wil.

Hoi :)

Ja, het zou "schandalig zijn als de 'baas' de voogdij behoudt vanwege een 'misstap' van Zazou04". Maar dan moet er nog wel bewezen worden dat ze een fout heeft gemaakt. Volgens mij kun je iemand niks verwijten als die een huis binnengaat waarvoor die de sleutels heeft gekregen (dat was mijn idee: "ALS je de sleutels hebt, zou ik persoonlijk de hond ophalen"). Misschien heeft ze die helemaal niet, en in dat geval werkt mijn idee niet.

Wat betreft het ophalen van de hond (als ze nog steeds de huissleutels heeft): zolang er geen bewijs is (wat ik ook al zei) dat hij haar niet heeft gevraagd om de hond op een bepaalde dag op te halen of dat ze er nooit aan mocht komen, kan ze altijd zeggen: "hij heeft het me mondeling gevraagd, ik heb trouwens altijd voor haar gezorgd", enzovoort.

Zolang ze het beestje geen kwaad doet, denk ik niet dat je Zazou iets kunt verwijten bij gebrek aan bewijs. Sterker nog, er is eerder bewijs dat ze juist goed voor haar heeft gezorgd (foto's van wandelingen bijvoorbeeld, getuigenverklaringen die waard zijn wat ze waard zijn, maar goed...).

Als hij aangifte tegen haar wil doen, zal de politie (denk ik tenminste) als eerste aan die meneer vragen: "heb je haar gevraagd om de hond terug te geven?".

Ik heb haar geadviseerd om de hond terug te geven als hij daarom vraagt. Dus hij zou niet eens aangifte moeten doen, en als hij dat toch doet, denk ik dat ze hem eerst zullen vragen om de hond gewoon op te eisen.

Als ze het aanpakt zoals ik zei, denk ik niet dat ze haar iets kunnen maken.

Hooguit wat vermoedens, en zelfs dat betwijfel ik.

Door aangifte tegen haar te doen, loopt hij ook het risico dat zij zich gaat verdedigen. In het beste geval voor hem levert het niks op, in het slechtste geval komt zij er veel sterker uit, en ik denk dat hij dat ook wel weet.

Mijn doel is om hem even wakker te schudden. Ik heb het niet nagelezen, maar volgens mij zei ze ergens: "die hond kan hem niks schelen, hij is zelfs in staat om haar te gebruiken om mij te treiteren". Ik wilde die dynamiek doorbreken van "het boeit me niks en ik gebruik de hond ook nog eens om haar te stangen".

Hem laten weten dat ze zich niet laat kisten en dat ze er alles aan zal doen om deze hond te helpen.

Hoi Hibiscus,

Ja, ik ben het ermee eens dat je de grenzen moet opzoeken en zelf actie moet ondernemen... Maar tot hoe ver ga je daarin? De gevolgen lopen niet altijd goed af... Ik ben niet pessimistisch ingesteld, integendeel. Maar de touwtjes in handen nemen... Ik begrijp heel goed waarom; de situatie van de hond kan echt niet wachten. Het is vreselijk om te zien en te horen, het maakt je woest en zet aan tot actie... Maar je moet wel goed nadenken over het 'hoe'... Het zou nog erger en frustrerender zijn als de 'baas' de hond mag houden door een 'misstap' van Zazou04...

Dat je de sleutels van het appartement hebt, betekent niet per se dat je op het huurcontract staat, en het geeft je ook geen rechten op alles wat er binnen staat...

Ik ben het er ook mee eens dat er echt bewijs moet zijn, anders wordt het een ja-nee-spelletje. En bij een relatiebreuk... dan is het altijd ingewikkeld.

Ik wilde net hetzelfde zeggen!

Als hij toch niets om de hond geeft, gaat hij echt geen gedoe maken met officiële procedures. En zelfs al zou hij dat doen? Het is zijn woord tegen het jouwe. Je kunt ook gewoon zeggen dat hij eerst akkoord was en het papier heeft getekend, maar dat hij na de breuk van gedachten is veranderd om je te zieken.

Als ze de sleutels van zijn huis heeft en de hond ophaalt, is dat toch geen strafbaar feit? Ik denk niet dat ze daarvoor gestraft kan worden, toch?

Natuurlijk is het altijd beter om alles volgens de regels te doen, maar er zijn ook heel kritieke situaties waarin je soms – nou ja, dat is mijn mening – de grenzen een beetje moet opzoeken. Zoals ze weleens zeggen: regels zijn er om gebroken te worden ;) En als de bedoeling goed of zelfs eervol is... het probleem hier is vooral het gebrek aan bewijs, zoals helaas wel vaker het geval is.

Hoi,

Mijn advies is hetzelfde als dat van Gabyn: blijf onderhandelen met je ex. Uiteindelijk zal hij wel akkoord gaan, zeker als hij toch niet echt om de hond geeft zoals je zegt... En meld anders zijn gedrag bij de dierenwelzijnsorganisaties...

Ik denk niet dat je jezelf in de nesten moet werken door de hond zonder overleg mee te nemen of door documenten te vervalsen... Het kan goed aflopen, maar het kan ook volledig tegen je gaan werken... Een aangifte aan je broek krijgen... oké... maar het risico lopen dat je de hond waar je zoveel om geeft nooit meer mag adopteren... Ben je echt bereid om dat risico te nemen?

Licht de instanties in over de leefomstandigheden van de hond en de onverantwoordelijkheid van het officiële baasje. Dit soort trajecten duurt lang, maar als je doorzet en logische en doordachte beslissingen neemt... heb je meer kans om erkend te worden als een liefdevol en verantwoordelijk baasje... Anders, als het misgaat, is het jouw woord tegen het zijne en officieel heb je geen enkel recht op de hond...

Sorry als mijn berichtje wat te serieus overkomt, maar dit is hoe ik ertegenaan kijk.

Ik hoop echt dat het je lukt om hem te adopteren!

Het is echt heel ingewikkeld. Ik weet dat hij niet voor haar zal zorgen; hij heeft die hond alleen maar uit nijd omdat zijn ex haar bij hem heeft achtergelaten. Ze heeft hem ook een kind aangesmeerd waar ze echt erbarmelijk voor zorgt. Dat deed ze alleen maar om hem bij zich te houden. En toen de hond volwassen werd, keek zij er niet meer naar om en hij ook niet, want het was niet "zijn" hond. Ik werd hartstikke verliefd omdat hij ondanks alles ook goede kanten had, en ik wilde hem helpen om daaruit te komen. Ik heb ook ontzettend veel voor zijn kind gezorgd en daar veel tijd en energie in gestoken. Ik kan dat kind daar niet weghalen, behalve door een melding te maken, maar ik kan de hond daar echt niet achterlaten. Hij neemt haar nergens mee naartoe, want hij wil geen hond in zijn auto. Hij laat haar gewoon aan een paal vastgebonden zitten als ik er niet ben om haar uit te laten.