Botten van wilde dieren

Oei oei doudou, dat klinkt wel heel eng wat je daar schrijft 😬

Maar ik zie dat het vooral om aas, verse karkassen of botten waar nog veel vlees aan zit gaat die voor problemen zorgen.

Wat betreft kale botten en splinters, die zijn inderdaad gevaarlijk... Dus bij dunne botjes moet je ze direct uit de bek halen.

Dat snijden van vers reeënwild sla ik even over 😅 dat laat ik liever aan de jagers over 🙃

Dubbelpost; sorry hoor...

Eén ding is zeker: als we oog in oog staan met gevaar of een ontbindend karkas, zal niet één van mijn honden zijn neus erin steken. Ik was vanavond getuige van een hoogst absurde scène (het deed me denken aan de angst waar @Mel1 het onlangs over had).

Eén van die malloten van honden van me begon uit angst te blaffen naar een wild zwijn. Begrijpelijk, zul je zeggen... En dat zou het ook zijn, als het niet ging om een opgezette zwijnenkop die al meer dan 4 jaar in mijn trappengat hangt (en die je vooral opvalt als je boven bent). Ik ben weer helemaal gerustgesteld: als we een wild zwijn tegenkomen dat is geveld door een jager of door de ziekte van Aujeszky (pff, die spelling zit me ook niet lekker), dan heb ik in ieder geval een sufferd die verstandig genoeg is om er zijn tanden niet in te zetten.

Einde off-topic, ik moest er echt om lachen en dacht meteen aan het onderwerp van @Bandjy, maar als ik er zo over nadenk: "Wat een idioot is die hond toch".

@Newdailycat zodra een das ook maar een kik geeft, kom ik aanrennen met m'n handschoenen aan en gewapend met een mes om die felbegeerde schedel te villen!

@Doudou229 bedankt voor de uitleg, ik heb al die ziektes helaas niet paraat (ik heb al genoeg aan m'n kop om te onthouden!). Maar aangezien jij ze wel kent, helpt dat ons om die smerige vondsten van onze honden wat beter in te schatten! 😁

@Bandji wat die reeëngeweien betreft: die zijn inderdaad lastig te vinden, dat kan ik bevestigen! Mijn vorige Dobermann vond er ooit zelf eentje! Wat een feest! Maar om dat ding uit zijn bek te krijgen, was echt een hele uitdaging.

Ik heb er zelf ook een paar in huis (ofwel afgeworpen stangen of als jachttrofee, en zelfs eentje in de bast). Mijn grote droom is om een zogenaamde 'bizarde' te vinden, met groeiwijkingen (krom of misvormd...).

O ja, ik was ook nog de dag vergeten dat ik met de honden stuitte op... een pens met de darmen die erachteraan sleepten (sorry, ik hou wel van dat beeld), in een greppel in het bos. Vast een dier dat door een jager is ontweid en dat een roofdier daarna heeft verplaatst. Echt geen gezicht om te zien, maar ik hoefde niet eens 'nee' te zeggen tegen de honden; ze snuffelden er even aan en liepen toen gewoon door alsof er niks aan de hand was.

Ik had niet aan wormen gedacht, want ik kijk meer naar de maden die de boel opruimen... Dat verandert niks aan mijn principe: "we vreten niet zomaar alles op, potverdikkie!"

Hoi!

Het klinkt misschien gek uit de mond van een "BARF-mama"...

Als ik de kans heb om in te grijpen, laat ik ze nooit "kale botten" oprapen waar geen vlees meer aan zit... of kadavers...

Zeker als ik de herkomst niet ken (karkas van wild)... dan al helemaal niet!

Voor mij zijn kale botten gevaarlijk (sommige botten kunnen perforaties veroorzaken als er geen vlees aan zit).

En wat betreft botten waar nog wel vlees aan zit, nog afgezien van de ziekte van Aujeszky... deze virusziekte treft carnivoren, herkauwers en paardachtigen (via een kadaver, besmette grond, uitwerpselen of water dat vervuild is door dieren die er gedronken of gebaad hebben, via onze schoenen of de poten van onze dieren...). In Frankrijk waren er in 2019 twee gevallen gemeld op varkenshouderijen...

het is echt een gevaar!

Nadat we varkensvlees hebben gekocht, bewaren we dat in een afgesloten glazen schaal in een apart hoekje van de koelkast. Die plek maak ik elke dag schoon met een chloordoekje (zolang het vlees daar ligt) en ik bereid het vlees zo snel mogelijk.

In een kadaver kun je inderdaad ook rondwormen vinden... Trichinose. Dat zijn wormen die zich nestelen in de spieren van de hond of kat...

Leverbot bij reeën (als je zeker weet dat het vers ree is: in een plastic zak, wassen en goed invriezen, of eventueel aansnijden om het vlees eraf te halen om te koken en de botten niet te geven!).

zodat je alleen het vlees geeft (sommige jagers doen dat ook...).

Tularemie (konijnen, hazen)

kan koorts en zweertjes in de mond veroorzaken, daarna weet ik het niet meer...

een tijdje geleden ontdekte Oxane een mooie duif die lag te sterven langs de kant van de weg...

ze mocht hem absoluut niet afmaken! En ze mocht er op de terugweg al helemaal niet meer naartoe... want ze was de plek niet vergeten!! Hij was toen al dood.

we hebben hem niet meegenomen.

hoef (geen echt gevaar als het goed is schoongemaakt) van een paard, rund, kalf... Mits de hond er geduldig op kluift... anders kan het gaan splinteren...

Toen Ixia Golden een reeënpoot vond, hebben we die afgepakt om weg te gooien...

Fidji, mijn Joegoslavische herder, joeg op konijnen, hazen, egels en mollen. Ze heeft nooit problemen gehad... misschien was het geluk?

Oxane jaagt op veldmuizen en verslindt ze (ik ben altijd bang voor rattenvergif).

Hey, jij doet ook mooie vondsten bij jou in de buurt 😁

Het is echt mijn droom om Padja te leren om reeën- of hertengeweien te apporteren die in het seizoen zijn afgeworpen (ik durf ze niet van verse karkassen af te halen, ten eerste vind ik dat echt bah, en ik weet ook niet waaraan die beesten zijn overleden!). Maar omdat ik haar juist leer om niet te ver weg te lopen, is dat nu denk ik niet zo’n goed plan. Dat is meer iets voor de toekomst. En haar leren om reeën op te sporen... dan kom ik straks waarschijnlijk oog in oog te staan met reeën die nog springlevend zijn!

Ja, even de andere reacties afwachten.. ik ga nu lekker slapen, ik kijk er morgen wel weer naar!

Al met al denk ik niet dat een goed schoongekloven bot een gevaar is voor de gezondheid. Een pees of gewrichtsband op een karkas of een reeënpoot stelt niet veel voor. Als er nou nog echt vlees aan zou zitten, zou het een ander verhaal zijn!

Natuurlijk blijft het risico op botsplinters bestaan, die in de bek van de hond kunnen prikken of inwendige schade kunnen veroorzaken. Maar omdat mijn honden zich over het algemeen goed aan dit verbod houden, heb ik me er nooit echt in verdiept.

Ik ben heel benieuwd naar de meningen van anderen, we krijgen vast een paar sappige anekdotes over de "wilde maaltijden" van de viervoeters (trouwens, eergisteren vonden we een verse konijnenpoot en gisteren een stuk verse duif... we hebben alles laten liggen en zijn er niet aangekomen...)

Ah wiegeths, ik dacht al wel dat je hier even zou langskomen 😁

Kadavers, of ze nu vers zijn of al aan het ontbinden, zijn uit den boze. Om dezelfde redenen als bij jou: ik vertrouw het niet (wat was de doodsoorzaak?).

Ik heb het echt over botten die al helemaal door de tijd zijn "schoongemaakt", zoals die van vanavond. Geen spiertje meer te zien, de botten waren goed zichtbaar, maar toch zat er nog net een laatste peesje aan dat de hoef en de twee botten van de poot (ik ken de namen niet) bij elkaar hield.

Padja vond laatst ook een mooie runderhoef. Wat een vondst! Maar is een hoef gevaarlijk? Een hoef die helemaal schoon is, zonder vlees?

Ik ben vooral bang voor splinters als ze botten van "fijne" beestjes eten, net zoals je bij konijnen- of eendenbotjes bang bent dat ze erin stikken.

Ze eten ze trouwens niet helemaal op; Padja speelt ermee en de twee grote honden hebben geen tijd om ze op te vreten omdat we tijdens het wandelen in beweging blijven. Eenmaal bij de auto of thuis gaat het botje weg. Dus het gaat om kleine stukjes.

Maar om dat nou in hun bek te laten nemen, ik weet het niet zo goed.

Van dat reetje van vanavond weet ik volgens mij welk karkas het is, eentje van afgelopen zomer. Een maand of 3, 4 geleden ongeveer. In de zomer was het verboden omdat het nog te vers was. Maar nu, met dat pootje in "Mister Jack"-stijl... begon ik toch te twijfelen.

Hoi,

Zelf ben ik ook een groot liefhebber van karkassen, maar ik voorkom dat mijn honden aan de haal gaan met wat we in het bos vinden (die bewaar ik voor mezelf, ja dag!). Ik weet namelijk niet waaraan het dier is gestorven, of het een ziekte had, of die ziekte overdraagbaar is, enzovoort... en ach, soms krioelt het van de maden, wat niet bepaald smakelijk is, maar dat is natuurlijk puur een menselijk perspectief.

De spijsvertering baart me geen zorgen; onze honden kunnen de ergste ranzigheid opvreten en het verteren alsof het de meest gebalanceerde maaltijd ooit is.

Pas wel op met "verse" dode vossen, ook al zijn honden niet direct van plan ze op te eten. Die kunnen net zo gevaarlijk zijn voor onze honden als voor ons (echinococcose... pff, ik weet nooit hoe je dat schrijft, sorry! 😁). Als ik er eentje aanraak, mogen de honden er absoluut niet bij in de buurt komen en draag ik handschoenen.

Eigenlijk ben ik een tikkeltje paranoïde wat dit betreft, maar je weet maar nooit. Wacht nog even andere reacties af 😁