Onze Eurasier-pup is 's avonds agressief

...Zonder te wachten op de kritieke momenten om het hem aan te leren (de mand), maar juist elke dag een beetje, meerdere keren per dag.

Als hij je bijt + overprikkeld is ++ en onmogelijk te kalmeren, moet je jezelf niet zo lang afzonderen. Een half uur is echt veel te lang, dat snapt hij helemaal niet. Bovendien bezorgt het hem alleen maar meer stress, en dat is nou net niet de bedoeling. Hij gaat dat later compenseren en weer beginnen te happen. Juist zijn gedrag moet aangeven wanneer je weer terugkomt: zodra hij rustig is, is het goed. Zo begrijpt hij juist dat dit de gemoedstoestand is die van hem wordt verwacht en waardoor jij weer naar hem toe komt, en dat is precies wat hij wil. Dat zet hem aan het denken, zodat je de volgende keer sneller terugkomt of misschien zelfs helemaal niet meer weg hoeft te gaan. Maar als je afwezigheid eindeloos duurt omdat hij niet kalmeert, dan is dat volgens mij niet goed. Hij snapt er dan niets van en dan werkt er iets niet (te veel spullen in de woonkamer waar hij zich op kan uitleven, verkeerde timing, ...). Ik denk dat het makkelijker zou zijn om hem te leren naar zijn mand te gaan en daar te blijven...

Bedankt voor al jullie uitgebreide antwoorden. Ik denk dat we de verschillende suggesties op volgorde gaan proberen, gezien de huidige situatie: eerst een flinke speelsessie voor het eten. Als dat niet werkt, gaan we ons een half uurtje afzonderen (in de hoop dat Cosmo de woonkamer niet sloopt....), en als dat ook niet helpt, probeer ik de tips van "Nordic attitude" uit. Wat commando's betreft is het op dit moment nog erg lastig, want hij snapt pas net het commando 'zit' en dan ook nog alleen wanneer hij er zin in heeft. Het zal dus lastig zijn om hem daarmee te sturen. Misschien probeer ik wel een snuffelmat voor hem te maken om hem op die momenten af te leiden. In ieder geval zijn alle tips welkom!

Persoonlijk vind ik dat elke pup wel zijn gekke momentjes heeft. Mijn hond rolde de rollen wc-papier af, rende rond met mijn pantoffel en sprong tegen me op terwijl hij me met zijn tanden 'kietelde' (heeft iemand anders dit ook wel eens meegemaakt?!). De hond van mijn moeder kon een stuk wilder zijn en bezorgde ons echt blauwe plekken. Wat me daarbij wel opvalt is dat er een enorm verschil is: de hond van mijn moeder bleef 8 weken bij zijn moeder (als enige pup), mijn hond bleef 11 weken bij zijn moeder.

Nordic Attitude, ik zou toch wel een onderscheid maken tussen een husky en een eurasier, die een relatief beperkt jachtinstinct heeft. Sommige oertypen zijn beter in het speuren naar aas dan in de jacht.

Ik ga je geen advies geven omdat ik zelf nooit een puppy heb gehad, maar af en toe krijgt Sky na z'n avondeten een enorme aanval van de ‘zoomies’ in de tuin - dat gebeurt dus niet alleen bij puppy’s.

Die gekke bui rond steeds hetzelfde tijdstip doet me denken aan baby’s die aan het eind van de dag even flink moeten huilen om te ontladen – zo'n moment waarop een baby keihard brult en niet kan stoppen om alle spanning van de dag kwijt te raken.

Ik weet niet meer wie het adviseerde, maar het dragen van ovenwanten als je met je puppy stoeit is een goed idee om je handen te beschermen tegen die vlijmscherpe tandjes.

Ik ben het met je eens dat er in de schemering vaak een moment van opwinding is. Maar dit moment is min of meer onder controle te houden, afhankelijk van de activiteiten die je de pup vlak daarvoor hebt laten doen.

Voor dit tijdstip stelde je ergens een 'speelsessie' voor, maar wel met regels: als het klaar is, is het klaar.

En ook al ben ik — zoals jullie weten — een groot voorstander van de 'wc-straf', ik vind hem daar nog te klein voor en geef de voorkeur aan een rustig uitlaatrondje na het eten.

Als Padja 's avonds onrustig is en met me wil stoeien terwijl het te laat is om naar buiten te gaan, werken commando's heel goed om haar even de knop te laten omzetten en haar binnen bezig te houden. Zit, blijf, af... en na een paar korte zoekspelletjes met een voorwerp of een snoepje, doen we het allerleukste: een klein agility-parcoursje, al stelt dat eigenlijk niet veel voor. Dat houdt in: 'blijf', ik ga achter een hindernis staan — wat gewoon mijn bezem op de grond is 😅 — en dan 'kom hier!'

Daarna door een kartonnen doos kruipen die als tunnel dient, of ik hou mijn twee vuisten dicht en vraag: "welke hand?". Ze moet dan een hand kiezen die ik openmaak en dan is het gewonnen of verloren, want er ligt maar in één van de twee handen een snoepje. En zo doen we nog een heleboel van dat soort spelletjes waarbij commando's onopvallend in het spel verwerkt zitten.

Kortom, genoeg varianten op kleine gehoorzaamheidsspelletjes die haar bezig houden, haar hersens laten werken en haar weer tot rust laten komen. En bovendien versterkt het haar gehoorzaamheid en haar aandacht voor mij.

Een paar jaar geleden werden er elk voorjaar 6 lammetjes geboren in de wei vlak naast ons huis. We zagen ze vanuit onze ramen en elke avond, rond half zeven, renden ze wel 5 minuten lang in een dolle vaart achter elkaar aan om daarna ineens weer helemaal rustig te worden!

@Emla

Eigenlijk, als dit inderdaad de situatie is waar ik aan denk (de 'dolle vijf minuten' of de avondgekte bij pups), en als het net zo gaat als bij de puppy's die ik tot nu toe heb getraind: dan zal eerder op de dag met hem spelen de komst van die avondgekte niet veranderen. Bij Léon gebeurde het standaard zodra we terugkwamen uit het park, waar hij toch echt wel tijd had doorgebracht met spelen met mij en met andere honden. Het was echt gebonden aan het tijdstip en de routine (het thuiskomen uit het park) die bij dat tijdstip hoorde.

Verder moet je natuurlijk sowieso met je pup spelen (en hem leren zich te beheersen tijdens het spel) en het kan geen kwaad om te kijken of spelen vóór de maaltijd helpt om die buien na het eten te verminderen.

Maar volgens mij staat dat echt los van die 'zenuwinzinking' in de avond.

Ik heb er geen verklaring voor. Ik weet niet waarom pups dit doen, maar velen doen het. Het is echt een klassiek patroon (de reacties van de hond, maar meestal ook die van het baasje, die zich al snel geen raad meer weet met de situatie).

Ik heb niet gezegd dat je hem maar z'n gang moet laten gaan.

Maar wel dat je hem moet uitnodigen om te spelen vóór het eten, met duidelijke regels (niet happen, anders stoppen we meteen). En doe een korte wandeling na de maaltijd om dat hypergedrag te voorkomen.

Wat die bovenverdieping betreft, nee, dat denk ik niet. Stuur hem lekker naar z'n mand om tot rust te komen voordat je naar boven gaat.

Op deze leeftijd leert hij hiërarchie juist door middel van spel. Dat zijn precies de momenten waarop je hem duidelijk moet maken: we spelen, maar wel volgens míjn regels.

Wat de bank betreft: dat moet je zelf weten, maar ook al is het verleidelijk om hem erop te halen om te knuffelen, naar mijn mening is dat echt een privilege voor een opgevoede, volwassen hond (of voor sommigen zelfs helemaal niet). Het betekent dus ook dat jíj bij hem op de grond gaat zitten om te knuffelen. Is de knuffelsessie klaar, dan gaat de hond weer naar z'n mand en jij weer lekker op de bank.