Tramadol voor de hond

Goedenavond, gisteren en vandaag liep hij een beetje mank. De dierenarts zei dat we met de behandeling door moeten gaan, maar dat hij het echt 3 keer per dag moet krijgen met telkens 8 uur ertussen. Ulco kreeg het eigenlijk maar 2 keer omdat de eerste keer midden in de middag was, waardoor hij maar op 2 doses per dag uitkwam. We gaan de tijden dus verschuiven zodat hij zijn 3 doses per 24 uur krijgt. Volgens de dierenarts is dat belangrijk en zouden we normaal gesproken verschil moeten gaan zien. Dat gaan we dus doen en we houden in de gaten hoe het gaat, naast een ontstekingsremmer (één dosis) die een week lang werkt. Er zijn geen bijwerkingen, behalve na de eerste twee keer; toen was hij een beetje suf. Er zijn ook andere pijnstillers (en dan heb ik het niet over morfine), maar voordat we kijken of we moeten overstappen, doen we wat de dierenarts heeft gezegd. Natuurlijk nemen we weer contact met hem op als er de komende dagen geen verbetering is. Knuffels voor al jullie hondjes

Goedenavond, ik heb het gevoel dat wanneer het over euthanasie gaat, het voor sommigen is alsof je ze stront in hun gezicht gooit. Ik heb niet geadviseerd om Ulco te doden, maar juist om te checken of hij het nog wel echt trekt. Want ik gun niemand wat ik heb meegemaakt: je trouwste maatje die aan het eind van zijn krachten op een ochtend naar je toe kruipt en smeekt om er een einde aan te maken. En dat allemaal omdat je wacht op een duidelijk teken. Dus nee, het gaat er niet om dat je de hond uit gemakzucht wegdoet. Ik vind je opmerking nogal hard, tania, en op een bepaalde manier zelfs wreed. Je verzaakt je plicht als baasje niet door te accepteren dat je je hond moet laten gaan. Juist het tegenovergestelde: je zet je eigen pijn en de wens om ondanks alles door te gaan opzij. Ik geloof oprecht niet dat wie dan ook heeft gezegd "Ulco moet dood". Maar door te schrijven wat je schreef, is het oordeel dat je velt veel gemener en geniepiger dan een simpel "denk aan je hond en niet aan jezelf".

Ik heb 2 honden die heel verschillend op pijn reageren. Mijn Australische herder raakt meteen in paniek en doet alsof hij op sterven na dood is bij het minste of geringste pijntje, maar mijn spaniël heeft een ontzettend hoge pijngrens (het voordeel voor de dierenarts is dat ze behandelingen kunnen doen zonder narcose).

Tramadol, als ik dat zelf moet slikken, werkt het snel, maar ik moet echt gaan liggen anders loop ik niet meer recht. En de volgende dag moet ik overgeven.

Goedenavond, zolang Ulco nog geniet van het leven en de kleine pleziertjes die daarbij horen, is dat alleen maar fijn. Laat hem maar lekker zo doorgaan 😉

Ik ben het helemaal met je eens, persoonlijk zou ik precies hetzelfde doen. Je hebt al mijn steun!

Het is jouw hond, je houdt van hem en je kent hem beter dan wie dan ook hier. Je merkt het vanzelf wel wanneer hij niet meer wil en je dierenarts is er dan om je te begeleiden... Geniet tot die tijd van hem en van al die fijne momenten die jullie samen hebben 👌

We horen morgen graag hoe het gaat... sterkte!

Inderdaad Tania, je hebt het helemaal begrepen, maar er zullen altijd wel 'zuurpruimen' blijven.

Ik ben het ook helemaal eens met je adviezen, die zijn altijd erg raak.

Wat anderen ook vinden, het belangrijkste is dat je hun geluk bewaakt om bij het gezin te zijn en dat je goed aanvoelt wanneer ze zich niet lekker voelen, of dat nu plotseling is of al langer sluimert.

Je weet het, je voelt het gewoon aan wanneer het moment daar is.

La fille du 59, ga zo door met je goede zorgen; het is weer een dag extra bij je.

Treasure, ja, als de achterhand het voorgoed begeeft, dan zal dat waarschijnlijk het moment zijn. De twee oude honden van mijn moeder hadden dat ook en er was toen geen andere keuze of twijfel om ze te laten gaan....

Pablo, ik denk er hetzelfde over als Tania. Volgens mij moet je ook het verschil maken tussen pijn die er dag en nacht is, en pijn die je weliswaar tijdelijk kunt verlichten, maar zolang de hond (of kat) nog plezier en vreugde beleeft, waarom zou je hem dat dan meteen afnemen!! Mijn hond lag vanochtend heerlijk op het terras, rustig alles om zich heen in de gaten te houden met zijn neus in de wind. Morgen moet mijn broer toch bij de dierenarts langs om een strip medicijnen op te halen, dus dan zal hij de situatie van mijn hondje bespreken. Hij overlegt dan of de Tramadol misschien niet goed bij hem aanslaat en of hij niet op een andere pijnstiller kan overstappen. Afhankelijk van zijn antwoorden en advies (hij is altijd eerlijk en dat heb ik liever), weten we of er niets anders meer mogelijk is. Dan weten we dat het moment dichtbij is om hem te laten gaan.

Maar dat is Moeder Natuur, dat is het leven.

Voor de rest ben ik het er absoluut niet mee eens. Een dier laat op verschillende manieren zien dat het lijdt.

Stel je voor dat we zouden zeggen: "hup, hij gaat lijden, dus hup hup hup, een spuitje, en weg is de belofte die we deden toen we een dier in huis namen: om hem te voeren, te vertroetelen en te verzorgen zolang er mogelijkheden zijn om zijn toestand te verbeteren of te stabiliseren."

En we moeten ook afscheid kunnen nemen op het moment dat het echt nodig is, maar niet zolang hij die smekende blik nog niet heeft of zichzelf simpelweg laat gaan en niet meer eet... dat is volgens mij de plicht van het baasje.

Ik laat het hierbij.

We zijn het niet met elkaar eens, maar gelukkig is iedereen anders🙂

Ja, het is helaas gebeurd, bij honden en katten

En dan te bedenken dat er wordt gezegd dat een teefje geen pijn heeft tijdens de bevalling... dat hangt echt van het geval af. En het moet een behoorlijke aanslag op haar lijf zijn

Waarom ben je zo stellig?

Dat is precies hoe het zit, je kent je eigen hond natuurlijk het beste en je weet precies wanneer het moment daar is om afscheid te nemen

Hij laat het je vanzelf weten

Treasure, je hebt helemaal gelijk