Mijn hond laat zich niet meer aaien, wie heeft de oplossing?

Een paar vragen om de situatie wat duidelijker te krijgen:

- Hoe heb je gewerkt aan de gehoorzaamheid van je hond? Bij een hondenschool?

Eigenlijk is een beetje moeten 'onderhandelen' met een hond om iets gedaan te krijgen (bijvoorbeeld hem hierroepen als hij druk aan het snuffelen is) een vrij normaal onderdeel van de communicatie tussen een baasje en zijn hond... een hond is geen robot die gemaakt is om blindelings te gehoorzamen. Je kunt wel met je hond trainen om hem sneller op commando’s te laten reageren, maar dat kan ten koste gaan van de natuurlijke communicatie (ook al gebeurt het zonder geweld).

- Hoe aai je je hond? Op welke plek op het lichaam? Wat voor soort beweging (echt aaien, masseren, enz.)? Wat voor soort aanrakingen vindt hij normaal gesproken het fijnst (dat zijn van die dingen die je als baasje meestal wel weet over je hond)?

- Laat hij kalmerende signalen zien (er staan genoeg filmpjes op YouTube over dit onderwerp als je niet precies weet wat het is), wanneer je hem probeert te aaien, voordat hij begint te grommen?

- Dezelfde vraag als hierboven: hoe zit het met andere handelingen dan alleen knuffelen? Kun je een pootje pakken om naar de nagels te kijken, een oor optillen, in zijn bek kijken naar zijn tanden, enz.?

Weet je of hij het fijn vindt om geaaid te worden?

Op welke plekken, enz...?

https://youtu.be/1AcEasCZPSc

Heb je al eens geprobeerd om hem van onderaf te benaderen? (borst, kin, wang, achterkant van de kop, kop) zonder je hand boven zijn kop te houden, maar met een open hand van onderaf?

Sorry, ik was tegelijk met Kainate aan het typen, maar het komt op hetzelfde neer

Rivai,

Je hebt eigenlijk al een fout gemaakt bij die eerste grom, want je beloonde zijn gedrag door de bal te gooien.

Ik snap dat je overvallen was en dat het een beetje een kettingreactie was... Maar je bent 1 achteruitgegaan en 2 een spel begonnen. In het ergste geval steek je je hand op, maar je blijft op je plek staan, neutraal en rustig. Het is aan jouw hond om achteruit te gaan. Je kunt je pas achteraf afvragen waarom hij het deed... Geen enkele hond is hetzelfde en ze reageren niet allemaal hetzelfde, maar ze houden geen van allen van zwakte.

Zoals ik het vanaf hier bekijk, lijkt dit toch sterk op een uitdaging van je rangorde. Je hond komt uit de pubertijd en begint zich te profileren. Waarom nu pas? Om dezelfde reden dat hij vroeger waarschijnlijk accepteerde dat andere honden hem domineerden of op zijn rug legden. Als volwassen hond pikt hij dat nu niet meer zonder goede reden.

Er zitten voor mij twee kanten aan wat je nu meemaakt. De insteek van Leelee en Kainate, die kijken naar de oorzaak van dit gedrag, en het feit dat je de situatie nu meteen moet aanpakken. Gros toutoux stelt ook de vraag over het "betasten". Ben je gewend om hem overal aan te raken? Poten, oren, bek, enzovoort...

Ik denk dat ik in jouw plaats hulp zou inschakelen. Het is toch vreemd dat hij geen aai wil van zijn baasje, die normaal gesproken de ultieme vertrouwenspersoon is. Normaal gesproken zou hij juist van jou dingen moeten accepteren die hij van anderen niet pikt.

Misschien speelt er iets in jullie relatie waar je je niet bewust van bent...

En ik zou tot die tijd de teugels toch wat strakker aantrekken. Je hond moet begrijpen dat zo grommen absoluut niet is toegestaan. Ik weet niet wat je normale straffen zijn, maar op zulke momenten moet je die consequent toepassen. En vooral niet terugwijken.

Tegelijkertijd kun je verschillende manieren proberen om hem te aaien. De beste aanpak is denk ik om even door je knieën te gaan en hem naar jóú toe te laten komen. Je hebt meer kans op resultaat als hij naar jou toe komt. Vermijd de bovenkant van de kop, dat is een dominantiezone. Probeer hem te roepen voor een aai op momenten dat hij rustig is. Doe het bijvoorbeeld niet vlak na het spelen. Je kunt ook verschillende plekken testen om te zien of er een specifieke omgeving is die dit gedrag uitlokt...

Je kunt ook even zijn gezondheid laten checken. Dat kan nooit kwaad, want als er lichamelijk iets mis is, heeft al het andere toch geen zin.

Bedankt voor je advies

Als ik je verhaal zo lees, heb ik het idee dat er een puzzelstukje mist om het hele plaatje te begrijpen.

Een hond stopt niet zomaar van de ene op de andere dag met genieten van de aaitjes van zijn baasje, daar is altijd een reden voor.

Ik zie twee belangrijke scenario's:

- ofwel heeft hij het nooit echt fijn gevonden, maar tolereerde hij het gewoon uit 'onderdanigheid'... naarmate hij ouder werd en meer karakter kreeg, heeft hij op een dag het lef gehad om 'nee' tegen je te zeggen... toen hij merkte dat dat werkte (omdat je afstand nam), is hij dat blijven doen, steeds weer opnieuw

- of hij vond het oprecht fijn, maar er is iets gebeurd wat je over het hoofd hebt gezien waardoor hij nu wantrouwend is (een tijdelijke pijn, een onverwachte beweging van jouw kant...).

Maar eerlijk gezegd vind ik die tweede optie een beetje ver gezocht. Ik denk dat we onze hond allemaal wel eens per ongeluk pijn hebben gedaan (door op zijn poot te gaan staan of tijdens een vervelende behandeling bijvoorbeeld): als de vertrouwensband sterk is, zorgt dat nooit voor blijvend wantrouwen.

Daarom ben ik bang dat er een dieperliggend probleem is in de relatie met je hond dan je zelf denkt. Iets wat veel verder gaat dan alleen dat aaien. Ik denk dat het een heel goed idee is om een gedragstherapeut in te schakelen.

Goedenavond,

Nee, het was meer een manier om te verduidelijken dat het niet gaat om gedragsproblemen omdat hij agressief of gewelddadig is of niet luistert. Ik ben absoluut geen tiran voor hem; het is meer om te zeggen dat als ik hem iets vraag, ik het gewoon niet twee keer herhaal. Ik zeg niet "kom, kom, kom, kom, hier", ik zeg gewoon "Hier" en hij komt gewoon meteen de eerste keer. Ik zit hem niet 24/7 op zijn nek, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik ben niet constant commando's aan het geven zonder hem te laten ademen. Ik ben eigenlijk best "makkelijk" op dat gebied; ik corrigeer hem maar heel zelden en laat hem vaak gewoon zijn eigen gang gaan.

Ik weet het niet, hij laat geen enkel teken van pijn zien. We zullen zien, ik laat hem waarschijnlijk even checken en in het ergste geval zoek ik een gedragstherapeut. Hoe dan ook, de fout ligt bij de baas en niet bij de hond, dus ik heb vast ergens een blunder begaan, maar ik snap niet welke.

Wat bedoel je precies met het contact?

Behalve een oorontsteking zou ik het ook niet weten, maar dat gaat lastig worden om te controleren als de hond elke toenadering bij zijn kop weigert.

Verder blijft de kop een gevoelige plek, ik heb het idee dat het vooral om de naderende hand gaat... anders zou de hond wel piepen bij die tikjes waar je het eerder over had, of hij zou zijn kop schuin houden als het een oorontsteking was...

Heeft hij misschien ergens pijn?