Hoi allemaal,
Ik heb een Altduitse Herder-pup van 5 maanden. Thuis gaat het prima. En tijdens het wandelen gaat het ook goed... zolang we maar geen andere honden tegenkomen! Als dat gebeurt, begint hij te blaffen, te springen en als een gek aan de lange lijn te trekken. En met 5 maanden begint hij al flink wat kracht te krijgen! Het is geen agressief gedrag, hij is goed gesocialiseerd. We zijn met hem naar de puppycursus geweest, hij heeft honden van familie ontmoet, we hebben meegedaan aan groepswandelingen, en dat ging altijd super. Eigenlijk wil hij gewoon dolgraag de honden die we tegenkomen even gedag zeggen en spelen.
En omdat dat natuurlijk niet altijd kan, probeer ik dit gedrag om te buigen. Ik heb geprobeerd hem af te leiden met snoepjes of speeltjes, maar dat werkt voor geen meter. Zelfs als ik roep, negeert hij me volledig; er bestaat op dat moment niets anders dan die andere hond.
Ik heb het er dus over gehad op de puppycursus en heb een sessie gehad met een gedragstherapeut. Ik heb nu twee technieken gekregen om de hond duidelijk te maken dat dit gedrag niet gewenst is en zijn aandacht weer op ons te vestigen:
- Waterspuit met een paar druppels citronella-olie
- Een plastic flesje gevuld met steentjes om achter hem te schudden
En natuurlijk belonen zodra het beter gaat en hij minder aandringt om naar de andere hond toe te gaan.
Ik ben benieuwd wat jullie hiervan vinden. Aan de ene kant voel ik me niet prettig bij deze technieken, omdat ik hem liever geen vervelende dingen laat ervaren, maar ik ben ook bang voor de blikken van andere hondeneigenaren die we tegenkomen. Aan de andere kant begin ik echt moeite te krijgen om hem te houden, en wordt het tegenkomen van andere honden een bron van stress voor me.
En hebben jullie misschien hetzelfde probleem gehad? Hoe hebben jullie dat opgelost?
Alvast bedankt voor jullie reacties!
