Dobermann uit Oost-Europa

Helemaal mee eens.

Bedankt!

Mijn vorige Dobermann woog al 50 kg... Dat was één en al spieren en botten. Wanneer een hond van zo'n ras boven dit toch al flinke gewicht uitkomt, denk ik dat het eerder een afwijking van de standaard is dan dat het door overgewicht komt! Mijn hond was erg groot, maar dat was echt de uiterste grens voor een Dobermann.

Hoe dan ook, ga niet op zoek naar de "grootst" of "breedst" mogelijke hond.

Misschien is Spanje een optie, maar daarvoor geldt hetzelfde advies als voor elke Dobermann (of hij nu uit Frankrijk komt of ergens anders vandaan): wees heel streng wat betreft de gezondheidstesten van de ouders. In Spanje zijn Dobermanns vaak een tikkeltje minder fors....

Een ander alternatief is om eens te kijken bij asielen en stichtingen die zich inzetten voor Dobermanns. Er zitten vaak jonge honden of volwassen honden met gecoupeerde oren, uit Spanje of uit Oost-Europa. Dit zijn ofwel honden die door particulieren zijn afgestaan, ofwel honden die gered zijn uit de Spaanse perrera's. Het geluk van je droomhond vinden en tegelijkertijd een dier een goed thuis geven; dat is het overwegen waard als je niet per se een pup wilt.

Een Dobermann van 60 kg... die arme schat is ofwel obees, of hij is echt gigantisch.

Oké, bedankt

Hoi,

Het enige risico met die Dobermanns uit het oosten is DCM: al die zogenaamde kampioenen van 60 kg worden niet ouder dan 6-7 jaar.

Kijk als alternatief eens in Portugal en Italië (voor Spanje is het volgens mij een verloren zaak).

Er is een website van een tussenpersoon die juist Dobermann-import aanbiedt; hij werkt samen met verschillende Servische fokkers (volgens mij zijn ze allemaal Servisch, dat zou je even moeten checken). Ik zal de naam hier niet noemen en ook geen link plaatsen, maar je kunt het makkelijk vinden met zoekwoorden als "Dobermann gecoupeerde oren import"...

Naast deze persoon kun je ook contact opnemen met fokkers die zelf Dobermanns uit die landen hebben geïmporteerd (ze zullen misschien wat terughoudend zijn, want hun doel is natuurlijk om pups in Frankrijk te verkopen en niet die uit andere landen... Maar waarom zou je het niet proberen?)

Particulieren zullen niet snel aan de grote klok hangen dat ze daar een hond vandaan hebben gehaald, gezien de ophef over zowel de herkomstlanden als de gecoupeerde oren...

En trouwens nog even de groetjes aan @Bernard (we spelen op het moment verstoppertje in de verschillende gevoelige topics 😈)

Een hond uit het buitenland halen gebeurt vaker dan je denkt ^^

Dat ga ik doen.

Maar ik had graag wat ervaringen gehoord van mensen die dit al hebben gedaan. Ik wil er alleen geen discussie van maken.

Bedankt

Nou, zonder de discussie over oren en staarten aan te gaan: als je een rashond zoekt, doe je zoveel mogelijk onderzoek naar het werk van de fokker, met de prioriteit op gezondheidstesten en socialisatie.

Verder is het net als in Frankrijk: er is in de landen waar je naar kijkt vast wel een tegenhanger van de SCC (de Franse kennelclub) met een lijst van erkende fokkers. Focus je niet op maar één fokker.

Neem een paar dagen vakantie om daar wat fokkers te bezoeken. Praat met de fokkers, bekijk de gezondheidstesten... zoals @wiegehts al zei: een hond heb je voor wel tien jaar, dus bespaar niet op de moeite om een hond te vinden die je mooi vindt, maar die vooral ook gezond is.

En zeg nou zelf, mijn beste Bernard, hebben we Duitse herders met staande oren of natuurlijk kortstaartige Australische herders ooit verweten dat ze communicatieproblemen hebben? Ik dacht het niet.

Zeker omdat we bij de Dob nog lang niet spreken van een "battle crop" tot op de schedel...

En ja, een ongecoupeerde Dob beschadigt zijn staart echt wel. Ik heb daar ruim 9 jaar lang een treffend voorbeeld van aan mijn zijde gehad, die mijn hele appartement in Giacometti-stijl 'schilderde' zodra hij hem weer eens ergens tegenaan stootte.