Hoi,
Ik ben inmiddels aan mijn derde Dobermann toe. Het is inderdaad een actief ras, maar dat is op zich niet het grootste probleem. Wat lastiger kan zijn, is het uitbundige karakter van deze hond! Ze zijn altijd in beweging, erg aanwezig en een Dobermann is pas rond zijn 3e jaar echt volwassen.
Je moet er dus op rekenen dat je drie jaar lang een onbezonnen dier van 70 cm schofthoogte en zo'n 40 kg in huis hebt, die zich op zijn tijd nog als een (grote) pup gedraagt.
Een ander punt is dat dit sportieve type dagelijks zijn energie kwijt moet. Een tuin is echt een extra kamer; het is een groot voordeel voor de zindelijkheidstraining en bovendien kun je erin spelen zonder dat je platte tv gevaar loopt lol. Het vervangt de wandelingen zeker niet, maar het maakt het dagelijks leven wel makkelijker. Een appartement is nog steeds een mogelijkheid ALS je deze hond, die dol is op flink uitrennen en de buitenlucht, dagelijks genoeg fysieke uitdaging geeft. Je moet dus genoeg motivatie hebben om door weer en wind naar buiten te gaan en naast de korte plasrondes minstens één grote wandeling (of meerdere) in te plannen, zodat hij kan ontspannen na een dag op je te hebben gewacht.
Denk ook aan het temperament van deze hond. Het is een ras met karakter, vriendelijk tegen vreemden maar niet overdreven. Een goede socialisatie is essentieel om te voorkomen dat je een angstige of dreigende hond krijgt. Hetzelfde geldt voor andere honden: je zult wandelmaatjes moeten vinden. Dit ras vraagt veel tijd en inzet, anders loop je het risico op een hond die vijandig of zelfs ronduit agressief naar anderen is.
Wat betreft het alleen blijven... Dat moet je aanleren, stap voor stap, en dat is op zich niet ingewikkeld als je weet hoe je het aan moet pakken. Een pup zal bijna zeker kattenkwaad uithalen; hij verkent zijn omgeving en dat gaat onder andere via bijten en knabbelen. Je zult elektrische snoeren en waardevolle spullen moeten wegstoppen en de pup in het begin in een ruimte moeten houden die makkelijk schoon te maken is en waar hij niets belangrijks kan slopen.
En wat de opvoeding betreft: ik hoop dat je veel geduld en subtiliteit hebt! Aaaah, een prachtige hond, maar wel een echte malloot die gehoorzaamt uit respect en vertrouwen. Hij vraagt om subtiliteit, geduld en een bijna olympische rust om er een fijne metgezel van te maken. Je zult regelmatig je geduld verliezen, met je voet stampen (wat overigens totaal geen indruk maakt) en er spijt van hebben dat je je oog ooit op dit ras hebt laten vallen. Maar met tijd en geduld krijg je er een hond van goud voor terug, betrouwbaar en vriendelijk...
