Gedrag na de eerste trimbeurt

Hoi, ik heb hetzelfde probleem. Mijn hond, een bichon van 8,5 maand oud, is voor het eerst naar de trimsalon geweest en nu is hij getraumatiseerd, precies zoals je beschrijft.

Eén vraagje: heeft die anti-stressinjectie geholpen?

👏Dikke kusssssss Misanthrope, Dougy, lieve Docline, Hibiscus,

Ah Misanthrope, je ziet echt de hand van een professional! Mijn dochter had me ook een FURminator gegeven, wat een ellende!!!

Ik ben (geloof ik tenminste) niet achterlijk, maar ik heb nooit begrepen hoe ik dat ding moest gebruiken. Ik ben altijd gewend aan een borstel die fijn in de hand ligt en ik heb nooit problemen gehad, niet met Douchka, een zwarte poedel (mijn eerste hond), en ook niet met Champagne (een bichon). Zelfs de trimster van Champagne (die al 30 jaar in het vak zit) gebruikt hem niet.

Over smaak valt niet te twisten!!! Wij zijn ook maar "borstelaars" die ons huisdier verzorgen en we doen ons best om hem mooi en zacht te maken.

Dikke zonnige kusjes uit Brussel gigi397 & cie 😁

Monsieur Gaspadinn werd elke dag gekamd (met 3 metalen kammen, van grof naar fijn), maar toen hij rond de 1 jaar oud was (hij was eerst van mijn moeder voordat ze ziek werd; de vacht van een Coton wordt heel snel onhandelbaar, dat is het enige nadeel van dit perfecte hondje, lol), moest hij worden geschoren.

Echt vreselijk. Hij leek wel een laboratoriummuis. Nou ja, ik denk dat ik er traumatischer onder was dan hij. Daarna zijn we een paar keer bij een trimster geweest die echt heel lief was; de klik tussen de Coton en die mevrouw was top, en dat is inderdaad heel belangrijk. (Bovendien had de fokker hem als puppy al aan het trimmen gewend.)

Volgende foto = hier kam ik hem alleen en houd ik zijn ogen vrij (met een snorschaartje)

Dougy-master, ik zou het superleuk vinden om foto's van je hondje te zien

Hoi Dougy, ik heb een Maltezer die elke 3 maanden naar de hondentrimmer gaat. Zijn eerste trimbeurt was met 4,5 maand en dat ging heel goed. Toen hij de salon uitkwam, was hij zo trots als een pauw. Hij is nu 3,5 jaar en gaat nog steeds naar dezelfde trimster, maar elke keer begint hij te trillen. Ik dacht eerst dat hij bang was, maar dat is het niet; het komt omdat ik hem liever alleen laat met de trimster. Als ik erbij blijf, blijft hij maar trekken om bij mij te komen. Ik borstel hem één keer per dag, maar hoe langer zijn vacht wordt, hoe langer het borstelen duurt. Een soort anti-stressprik? Ik denk dat het eerder een anxiolyticum (werkzame stof voor kalmering) is om hem rustig te krijgen. Weet je zeker dat hij niet ergens pijn heeft gekregen of gewond is geraakt? 8 maanden is wel erg laat voor een eerste keer. Zet hem op en wen hem aan een speciale borstel voor een Coton of Maltezer. Die bestaan echt. Doe dit elke dag en praat ondertussen tegen hem; leg uit wat je aan het doen bent. En vergeet vooral die beloning niet als hij klaar is en hij het heeft toegelaten. Meestal begrijpen ze het heel snel en komen ze al vanzelf naar je toe als je de borstel laat zien. Het moet een fijn moment voor hem blijven en geen vervelende klus. Kop op Dougy, over twee weken zul je zien hoe effectief en makkelijk het is. Een dikke knuffel voor de Coton en de groetjes aan jou. gigi397

Ik zou een boek kunnen schrijven over trimmen en alles wat erbij komt kijken! Vandaag houd ik het kort en beantwoord ik de vraag van Dougy! Ja, de toestand van de hond komt door de trimsessie. Bespaar hem dit voortaan! Een Coton de Tuléar moet je ELKE dag kammen met het gereedschap hieronder! Wacht niet tot er 'dreads' in de vacht zitten! Gebruik eerst de harkkam met de brede tanden en daarna de kant met de fijne tanden! Als je je hond wast, gebruik dan een ontklittende shampoo en wrijf niet in rondjes. Masseer het lichaam en strijk de haren daarna naar beneden glad. Gebruik vervolgens een föhn en werk altijd vanaf de ruglijn naar beneden, net als bij een föhnbeurt met een haarborstel! Eventueel kun je met een schaar met ronde punten de haren in de oren en in de ooghoeken wegknippen! Nagels knip je met een nageltangetje (guillotine-model) zonder het 'leven' van de nagel te raken. Een Coton de Tuléar wordt niet geschoren! Zijn vacht beschermt hem tegen zowel hitte als kou! Pas nu goed op voor een hitteberoerte of zonnebrand! Als hij echt heel kort is geschoren, doe hem dan een koelvest aan!

Oei oei oei oei... middeltjes tegen teken en vlooien... sjonge!

Ik kan wel blijven roepen wat ik daarvan vind (vooral over Bravecto natuurlijk).

Misschien heeft je hond wel wondjes die je niet ziet door al die vacht? Dan doet het natuurlijk alleen maar PIJN... zo kwamen wij er ook achter dat onze cocker ziek werd van die vlooien- en tekenmiddeltjes... Sommige plekken op zijn lichaam konden we niet eens meer scheren...

Maar vraag anders gewoon of je erbij mag blijven tijdens het trimmen... als ze niks te verbergen hebben, is er geen enkele reden waarom ze NEE zouden zeggen tegen je als klant 😉

ja, maar . . . .

Ik ben een "expat" die in Madagaskar woont (om precies te zijn in Diego Suarez), waar er maar ÉÉN trimmer is en maar ÉÉN dierenarts! We mogen nog van geluk spreken, want in veel andere steden in Madagaskar heb je geen van beide! ! !

Dus we roeien met de riemen die we hebben . . . vanmiddag ben ik bij de dierenarts geweest en die heeft hem een soort anti-stressmiddel ingespoten. Hij opperde ook de mogelijkheid dat de werkzame stof van de (gloednieuwe) vlooienband misschien een neurotoxisch effect heeft. Dus we hebben onze hond van zijn "versiering" ontdaan en we wachten nu af . . .

bedankt in ieder geval!

Dan denk ik dat het OF aan de trimmer ligt OF aan materiaal waardoor hij helemaal van slag is geraakt…

Onze cocker is zijn hele leven bij dezelfde trimster geweest, die vorig jaar zei: "Deze keer moest ik hem muilkorven, want hij vond het echt niet prettig"… ze had hem tijdens het wachten zelfs in een lichttherapie-box gezet om hem te laten ontspannen… sindsdien krijgen we hem daar niet meer naar binnen, hij raakt al in paniek in de auto zodra we parkeren…

We hebben het nog een keer geprobeerd maar nee… ik heb hem bijna direct weer meegenomen (hij was zelfs nog nat, kun je nagaan!)

Dus nu doen we het thuis… een cocker met goed materiaal, dat lukt ons wel, maar anders: LAAT EEN TRIMMER BIJ JE THUIS KOMEN terwijl JE ER ZELF BIJ BENT… dat is waarschijnlijk een stuk minder traumatisch, vooral omdat er bij Cotons behoorlijk wat werk aan de winkel is… het is vast zelfs pijnlijk (als we onze eigen haren ontklitten is dat soms al heftig…) dus moet je nagaan hoe dat voor hen is…

Iets anders kan ik me niet bedenken… en daarnaast is het de vraag hoe goed je de trimmer echt kent… er zijn er bij die uit pure frustratie het beestje een beetje hardhandig aanpakken als hij niet meewerkt… wie zal het zeggen??

Bedankt voor je analyse, ook al sluit het niet helemaal aan bij mijn probleem.

Ik heb in mijn leven — ik heb inmiddels al 70 jaar op de teller — een stuk of tien honden gehad, van een Lhasa Apso tot een Beauceron, en ook Dobermanns, Yorkies, Groenendaelers, Pyrenese herders, etc . . .

Met de Dobermann heb ik aan africhting gedaan (waak & verdediging) en met mijn Beauceron aan agility, dus ik denk dat ik wel wat afweet van het socialiseren van een pup. Maar het is juist die vreemde reactie van mijn Coton (die al heel goed gesocialiseerd was) na zijn eerste trimbeurt en het "scheren" die me intrigeert. Toch bedankt.